Λύσεις δίνει ο λαός, -όχι η κοινή γνώμη- …αν σκέφτεται και λίγο

Μία συνέντευξη του Γιάννη Μανωλεδάκη στον Απόστολο Λυκεσά για την
«Hμερησία του Σαββάτου», (12/2/2006) με αφορμή τις αποκαλύψεις για τις τηλεφωνικές υποκλοπές, με παρατηρήσεις όμως που έχουν διαχρονική ισχύ σε ότι αφορά το αίτημα για δικαιοσύνη.
"Το συγκεκριμένο θήραμα είναι πολύ μεγάλο για τον ιστό της δικαιοσύνης. Το θηρίο αυτό το εκθρέψαμε εμείς και τώρα πλέον διαπιστώνουμε ότι δεν μπορούμε να το πιάσουμε". Στο δυσοίωνο αυτό συμπέρασμα καταλήγει ο ομότιμος καθηγητής ποινικού δικαίου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ακαδημαϊκός κ. Ιωάννης Μανωλεδάκης σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων.
Για τον κ. Μανωλεδάκη οι Ολυμπιακοί αγώνες λειτούργησαν ως Δούρειος Ίππος για την είσοδο και μόνιμη εγκατάσταση στη χώρα μυστικών υπηρεσιών οι οποίες δρουν τώρα αυτόνομα πέρα από κάθε σκοπό για τον οποίο ήρθαν και μακριά από τον έλεγχο των θεσμικών αρχών. Ο Μολιέρος και ο Ντενί Ντιντερό, καταλήγει ο καθηγητής, μας είχαν συμβουλεύσει από καιρό για τα παθήματα των… αφεντάδων αλλά, καθίσταται σαφές, ότι δεν ήμασταν καλοί μαθητές τους.
Ερ. Είναι παράδοξο που σε καιρούς άκρας ιδιώτευσης το ιδιωτικό συντρίβεται ακόμη και σε επίπεδο του πρωθυπουργού της χώρας;
Απ. Αυτό είναι σύμπτωμα της εποχής. Το ιδιωτικό συνθλίβεται από ένα αόρατο μη κρατικό εξουσιοδοτημένο όργανο, σίγουρα μυστικές υπηρεσίες που εξυπηρετούν μια εξουσία, η οποία σαφώς δεν είναι το ελληνικό κράτος. Τα κλασικά ατομικά δικαιώματα ήταν η κατοχύρωση του πολίτη, με τις δυνατότητές του να προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον της κατάχρησης των εξουσιών από τις αρχές της χώρας του. Τα δικαιώματα αυτά καταπατούνται πλέον από μηχανισμούς άλλους, οικονομικά συμφέροντα, συγκροτήματα, και μυστικές υπηρεσίες, πέρα από τον έλεγχο του κράτους.
Όταν δίνεις εξουσία σε μηχανισμούς όπως εταιρείες ασφάλειας, σεκιουριτάδες, για τους ολυμπιακούς αγώνες -ήρθαν εδώ όλα της γης τα έθνη, Αμερικάνοι, Άγγλοι, Ισραηλινοί-, αυτοί έχουν μια τάση αυτονόμησης. Όταν αυτούς τους μηχανισμούς τους υπερτρέφεις η καταχρηστική τους λειτουργία μπορεί να φάει και εσένα τον ίδιο. Μπορεί να στραφεί κατά του πρωθυπουργού σου, των υπουργών σου. Ισχύει το "ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες". Όσο τους δίνεις δύναμη ακόμη και με παλαιότερες δηλώσεις τύπου Μητσοτάκη που έλεγε στους αστυνομικούς το φοβερό "το κράτος είστε εσείς" τόσο αυτονομούνται και αργά ή γρήγορα φτάνει η στιγμή να καταπιέσουν και εσένα τον ίδιο που έκανες τις παραχωρήσεις.
Ερ. Θεωρείτε κομβικό σημείο τους ολυμπιακούς;
Απ. Φωνάζανε τότε να έχουμε ασφάλεια. Και ήρθανε οι κάμερες, τα ζέπελιν, τα συστήματα ασφαλείας. Λίγο μυαλό να έχει κανείς μπορεί να φανταστεί τι θα συμβεί στη συνέχεια. Τώρα πώς να τους ελέγξουν; Νομίζω ότι ένας από τους μηχανισμούς εκείνων των ημερών είναι αυτός που μας απασχολεί σήμερα. Δεν ξέρω βέβαια ποια υπηρεσία είναι από πίσω. Υποτίθεται ότι η ανάκριση θα μας το αποκαλύψει. Αλλά εξ όσων γνωρίζω στην ιστορία αυτού του τόπου καμιά ανάκριση σε τέτοια ζητήματα δεν βρίσκει τον πραγματικό δράστη. Κινούμαστε στην περιοχή του… περίπου. Διότι ο φόβος υπερτερεί. Τι νομίζετε ότι είναι ο εισαγγελέας; Δεν είναι ένας άνθρωπος με οικογένεια; Μπορεί να τα βάλει με το σύστημα; Μπορεί να βγει και να πει εγώ έχω καταλήξει σε αυτόν κι αυτόν;
ΕΡ. Σκληρό αυτό, και ίσως καταλήγει απαξιωτικό να ακούγεται από έναν άνθρωπο που διδάσκει στη σχολή δικαστών. Kαι αποκαρδιωτικό για όλους εμάς.
Απ. Σκληρό είναι αλλά καθόλου απαξιωτικό. Η έρευνα γίνεται για το θεαθήναι. Λίγο να ησυχάσει η κοινή γνώμη, λίγο να αποκατασταθεί η τρωθείσα αξιοπρέπεια του κράτους, λίγο να μαλακώσουν τα πράγματα…το καλύτερο άλλοθι.. Ποιος πιστεύει ειλικρινά ότι σε τέτοιες περιπτώσεις βγαίνει άκρη; Ποιος σκότωσε τον Κένεντυ; Ποιος σκότωσε αυτόν που σκότωσε τον Αμερικανό πρόεδρο; Άπειρα ποιος και καμιά απάντηση.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση έχουμε καθαρή κατασκοπεία. Εμπλέκεται ο πρωθυπουργός ως θύμα και πέντε επιτελικοί υπουργοί. Δεν μπορούμε να μιλάμε λοιπόν για δικαστική διαλεύκανση της υπόθεσης. Μπορεί να την πληρώσει κάποιος υπάλληλος για αμέλεια, μη έγκαιρη παρατήρηση φύλαξη και αναγγελία του συμβάντος, εξιλαστήρια θύματα πάντα βρίσκονται. Όπως στην υπόθεση ξυλοδαρμού του Πολυζογώπουλου. Εγώ δεν πιστεύω ότι αυτοί οι δύο, είναι οι πραγματικοί δράστες. Μακάρι να ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Αν ήταν όμως οργανωμένο τότε αυτοί που μαθαίνουμε δεν μου φαίνονται για δράστες.
Στην σχολή δικαστών, προσπαθούμε να εμπνεύσουμε ένα υψηλό φρόνημα ανεξαρτησίας σκέψης, νομικής κατάρτισης και ήθους αλλά δεν μπορούμε να τους κάνουμε υπεράνθρωπους.
Όσο για την αποκαρδίωση … η δικαιοσύνη είναι όντως η έσχατη καταφυγή των απλών ανθρώπων έναντι της εξουσίας. Αλλά μην ξεχνάτε ότι δεν υπάρχει τίποτα απόλυτο. Εγώ δεν περιμένω από τη δικαιοσύνη να βρει ποιος παρακολουθούσε τον πρωθυπουργό της χώρας. Περιμένω να κανονίζει τις καθημερινές διαμάχες των ανθρώπων. Τώρα είναι σαν να ζητάμε από τον γιατρό να θεραπεύσει έναν καρκίνο στο τελευταίο του στάδιο.
Ερ. Οι υπόθεση με τους Πακιστανούς είναι ίδιας υφής ζήτημα;
Απ. Φωτοτυπία. Δώσαμε το δικαίωμα, να μας βοηθήσουν για παράδειγμα για τη 17 Νοέμβρη, δεσμευτήκαμε, το προκαλέσαμε ή δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, και μπήκαν στη μέση δυνάμεις ξένων υπηρεσιών. Από τη στιγμή που πάτησαν το ποδαράκι τους εδώ, και κατά κάποιον τρόπο νομιμοποιήθηκε η παρουσία τους, θα κάνουν και πράγματα που εξυπηρετούν μόνο τους ίδιους
Ερ. Δηλαδή δεν υπάρχει γιατρειά σε αυτή την παθογένεια;
Απ. Μόνο η λιγότερη επαφή με τέτοιες καταστάσεις. Λιγότερη προσφυγή σε αυτούς τους μηχανισμούς. Σε αυτή την ασθένεια, το αντιβιοτικό- ίσως ακουστεί αόριστο αυτό αλλά δεν είναι- είναι η παιδεία. Η μουσική που ακούμε, τα βιβλία που διαβάζουμε, ο τρόπος που διασκεδάζουμε πρέπει να κατατείνουν στο σκέπτεσθαι. Διαφορετικά καταλήγεις με πολιτικό αλτσχάιμερ. Έτσι την πατήσαμε με τους ολυμπιακούς. Δεν μπορούμε τώρα να τους πούμε σηκωθείτε και φύγετε. Είναι τέτοια η διαπλοκή που δεν μπορείς να ξεφύγεις. Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα υπηρετών που ήταν τόσο αναγκαίοι για τον κύριο τους ώστε γίνανε δυνάστες τους. Εμείς για τους ολυμπιακούς στην προσπάθεια να αποφύγουμε μια προβοκάτσια παραδοθήκαμε σε μηχανισμούς ξένων δυνάμεων. Όλοι αυτοί φοβούμαι ότι έμειναν στη χώρα. Όσο κι αν λειτουργεί το κράτος και η δικαιοσύνη δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Εδώ έχουν αυτονομηθεί σε διεθνές επίπεδο τι να κάνουμε εμείς; Είναι τόσο μεγάλο αυτό το ζώο που δεν το πιάνει η αράχνη. Ο ιστός έχει σκιστεί.
Ερ. Ναι αλλά και το διακύβευμα είναι μεγάλο. Λύση δεν υπάρχει;
Απ. Αργά το σκεφτήκαμε. Δεν θα έπρεπε να αναλάβουμε τους ολυμπιακούς. Αλλά όταν ρωτήθηκε ο κόσμος το 85% είπε πολύ κάναμε και τους πήραμε. Γιατί οι Έλληνες όπως και κάθε λαός είμαστε και λίγο αφελείς. Μας ενδιαφέρει η επίδειξη, η πρόσκαιρη δόξα και δεν εμβαθύνουμε. Είμαστε μόνο για τα φρου φρου και δεν βάζουμε το μυαλό να δουλέψει. Εμείς "να περνάμε καλά" -αυτή δεν είναι η φράση κλισέ της μόδας;- και όλες τις δυσάρεστες σκέψεις τις αποδιώχνουμε. Φίλοι μου Αθηναίοι ζούσαν σε μια έξαψη, μια έξαρση μεγαλείου, δεν καταλάβαιναν ότι υποθηκευόταν ολόκληρη η χώρα. Η κοινή γνώμη στην πολιτική είναι ο πλέον άθλιος σύμβουλος. Λύσεις δίνει ο λαός, όχι η κοινή γνώμη που περνά εύκολα από τα "ωσαννά" στον "άρον άρον σταύρωσον" αυτόν. Αλλά φυσικά μιλώ για έναν λαό παιδευμένο που σκέφτεται. Μπορεί να έχει ένα δίκιο ο κόσμος αν πει ότι τον παραπλάνησαν αλλά δεν θα έπρεπε να σκεφτεί και λίγο;

Δύο βιβλία για την κρίση

Παρότι η αγορά βιβλίου, στην Ελλάδα και διεθνώς, δοκιμάζεται σκληρά από την οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων, το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό δοκίμιο φαίνεται να διαφεύγουν του κανόνα, καταγράφοντας το αυξημένο ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού για τα μεγάλα, ανοιχτά προβλήματα του καιρού μας. Ιδιαίτερα τα βιβλία που αναφέρονται στην υπό εξέλιξη κρίση και τις επιπτώσεις της καταγράφουν αξιόλογες πωλήσεις, γεγονός που ενθαρρύνει τους εκδοτικούς οίκους σε ανάλογα εγχειρήματα.
Δύο από τα τις τελευταίες εκδόσεις αυτού του είδους είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο». Πρόκειται για το δοκίμιο του Μαρκ Ρος «Η Τράπεζα: Πως η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο», σε μετάφραση Αριστέας Κομνηνέλλη (352 σελ., 16.60Ε) και για το έργο του Αλέν Τουρέν «Μετά την κρίση: Από την κυριαρχία των αγορών στην αναγέννηση της κοινωνίας», σε μετάφραση Μαρίας Μαλαφέκα (248 σελ, 13,30Ε). Πολύ διαφορετικά στην οπτική και το ύφος τους- το πρώτο διαβάζεται απνευστί σαν αστυνομικό μυθιστόρημα, ενώ το δεύτερο αποπνέει τη σοβαρότητα της επιστημονικής ανάλυσης- θίγουν, καθένα με τον τρόπο του, σημαντικά ερωτήματα που σχετίζονται με την τρέχουσα κρίση που αναστατώνει τη ζωή μας, όπως υποδηλώνει και η μεγάλη απήχηση που είχαν στο ευρωπαϊκό, αναγνωστικό κοινό.
"Η Τράπεζα"
Ο Μαρκ Ρος είναι Γάλλος δημοσιογράφος, γεννημένος στις Βρυξέλλες, επί 20 χρόνια ανταποκριτής της Le Monde στη χρηματιστική καρδιά της Ευρώπης, το Σίτι του Λονδίνου. Το τελευταίο του πόνημα, το οποίο απέσπασε το γαλλικό βραβείο οικονομικού βιβλίου το 2010, εστιάζει στη διαβόητη τράπεζα επενδύσεων Goldman Sachs, πολύ γνωστή στην Ελλάδα λόγω του ρόλου που έπαιξε στο επίμαχο δάνειο, επί κυβέρνησης Σημίτη, το οποίο επέτρεψε στη χώρα μας να ενταχθεί στην ΟΝΕ συγκαλύπτοντας (με το αζημίωτο για την πολυεθνική τράπεζα) το μέγεθος του χρέους. Το τελευταίο διάστημα, ο τραπεζικός κολοσσός, που ατενίζει, από τον ουρανοξύστη του, στη Δυτική Λεωφόρο του Μανχάταν, τις πεδιάδες της παγκόσμιας οικονομίας, έχει γίνει αλεξικέραυνο επικρίσεων σε πολλές χώρες του κόσμου, λόγω του ρόλου που παίζει σε επιθετικές εξαγορές στρατηγικής σημασίας εθνικών επιχειρήσεων από το πολυεθνικό κεφάλαιο (όπως, για παράδειγμα, στην εξαγορά της ευρωπαϊκής χαλυβουργίας Arcelor από τον όμιλο Mittal).
Με τη ζωντανή, δημοσιογραφική γραφή του, ο Ρος μας μεταφέρει στην «άγρια», μετεμφυλιακή Αμερική του 1869, όπου δύο Γερμανοί μετανάστες, ο Σαμουήλ Ζακς και ο Μάρκο Γκόλντμαν ιδρύουν μια τράπεζα, η οποία επρόκειτο να επιβιώσει, παρά τη ρετσινιά της «γερμανοφιλίας» της, δύο παγκοσμίων πολέμων και να γιγαντωθεί στις δύο ιστορικές κρίσεις του 1929 και του 2007, επιβεβαιώνοντας τη ρήση του Τζον Κένεντι ότι «κάθε κρίση είναι ευκαιρία για καινούργιες κατακτήσεις». Μέσα από την ιστορία της εταιρείας, ο συγγραφέας μας προσφέρει τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τη μετεξέλιξη του παγκόσμιου καπιταλισμού από την εποχή της βιομηχανικής ανάπτυξης και του κοινωνικού συμβολαίου στην καινούργια φάση της αχαλίνωτης χρηματιστικής κερδοσκοπίας, με την ολέθρια εναλλαγή ανάμεσα σε φούσκες και κραχ. Το σημείο θέασης που επέλεξε ο Ρος είναι όντως προνομιακό, καθώς ο τραπεζιτικός κολοσσός έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο κραχ της ψηφιακής οικονομίας, το 2000, στη φούσκα της αμερικανικής αγοράς ακινήτων και στην κρίση χρέους πολλών χωρών, από την οποία αποκόμισε τεράστια κέρδη τζογάροντας πάνω στη χρεωκοπία τους.
Το βιβλίο του Ρος μας αποκαλύπτει τα μυστικά ενός ολόκληρου κόσμου, όπου πρωταγωνιστούν οι κοντοκουρεμένοι και φρεσκοξυρισμένοι σαραντάρηδες με τα σκούρα, αυστηρά κοστούμια, τα άσπρα πουκάμισα και τις άχρωμες γραβάτες, που κάνουν έρωτα δίπλα στο Blackberry και περιουσίες δίπλα σε οικονομικά πτώματα επιχειρήσεων και κρατών. Είναι αυτοί οι γιάπηδες- «αξιωματικοί» της Goldman Sachs, οι κατά Ρος «οικονομικοί δολοφόνοι», που παίρνουν τη θέση των πρακτόρων της CIA επί εποχής Μοσαντέκ, Σουκάρνο και Αλιέντε, εξασφαλίζοντας με «ειρηνικά» μέσα το ίδιο αποτέλεσμα με εκείνο που εξασφάλιζαν χθες οι ερπύστριες των τεθωρακισμένων και τα βασανιστήρια των ασφαλιτών- τη χαλιναγώγηση και τη λεηλασία ολόκληρων εθνών.
"Μετά την κρίση"
Ο Αλέν Τουρέν δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από τους πιο γνωστούς εν ζωή κοινωνιολόγους, κέρδισε διεθνή φήμη ήδη το 1971 με το βιβλίο του «Η μεταβιομηχανική κοινωνία», που καθιέρωσε και τον αντίστοιχο όρο, ενώ τα επόμενα χρόνια ίδρυσε το πρώτο mainstream κέντρο παρακολούθησης και μελέτης των κοινωνικών κινημάτων, δίνοντας έμφαση στη Νέα Αριστερά του Μάη του ’68, στα κινήματα της Λατινικής Αμερικής και στην πολωνική «Αλληλεγγύη».
Το τελευταίο βιβλίο του Γάλλου διανοητή (πρωτότυπη έκδοση από τον οίκο Seuil, 2010) αντιμετωπίζει την κρίση όχι ως στενά οικονομικό, αλλά ως ευρύτερο κοινωνικό συμβάν, όχι ως απλό μηχανισμό αναδιανομής πλούτου, αλλά ως πραγματικό εργαστήριο αλλαγής της όλης κοινωνικής δομής. Προεκτείνοντας παλιότερες αναλύσεις του, ο Τουρέν υποστηρίζει ότι η «κρίση του αιώνα» ωθεί στα άκρα τη διάλυση του μοντέλου κοινωνικής ολοκλήρωσης που είχε διαμορφώσει η εποχή του βιομηχανικού, εθνοκεντρικού καπιταλισμού, προς όφελος της πλήρους εξατομίκευσης των οικονομικών «συντελεστών», στο πλαίσιο μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Ακολουθώντας τη γραμμή ανάλυσης του Πολάνι, υποστηρίζει ότι η χρηματοποίηση του καπιταλισμού οδηγεί στην ολοένα και μεγαλύτερη απόσπαση της οικονομίας από την κοινωνία, θέτοντας σε κρίση όλες τις παραδοσιακές συλλογικότητες, ιδιαίτερα δε (αλλά όχι μόνο) τις δύο κυριότερες μορφές οργάνωσης και εκπροσώπησης των εργαζόμενων τάξεων, το κόμμα και το συνδικάτο. Από εδώ και ο αμφιλεγόμενος αφορισμός του συγγραφέα «Η κοινωνία δεν υπάρχει πια».
Μακράν του να υιοθετεί μια αντικαπιταλιστική και πολύ περισσότερο μαρξιστική οπτική, ο Τουρέν προσπαθεί, πάντως, να κρατήσει μια κριτική ματιά απέναντι στον νέο «Μεγάλο Μετασχηματισμό» της εποχής μας, σημειώνοντας ότι η αυξανόμενη ανασφάλεια, που αναβλύζει από όλους τους πόρους της καθημερινότητας, διευκολύνει την επιβολή αυταρχικών λύσεων. Κατ’ αυτό τον τρόπο θίγει ένα από τα μείζονα ερωτήματα που θέτει η υπό εξέλιξη κρίση, κατά πόσο δηλαδή η διά βίου λιτότητα και αποδόμηση του κοινωνικού κράτους είναι, τελικά, συμβατή με τη διατήρηση της αστικής δημοκρατίας, στη μορφή που γνωρίσαμε.
Κατά τον Γάλλο κοινωνιολόγο, η κρίση θέτει όλα τα έθνη ενώπιον του ιστορικού διλήμματος: Καταστροφή ή Αναμόρφωση. Ως καταστροφή εννοείται ο αυξανόμενος κοινωνικός αποκλεισμός ολοένα και μεγαλύτερων μερίδων του πληθυσμού, νέες μορφές τυραννίας και παλινδρόμηση σε «πολιτιστικούς πολέμους» με άξονα τη φυλή, το έθνος και τη θρησκεία. Λιγότερο σαφές είναι σε τι συνίσταται η κοινωνική «αναμόρφωση» και από ποιους θα έρθει, αφού ο συγγραφέας μόλις μας έχει παρουσιάσει ως τελεσίδικο τον «θάνατο της κοινωνίας» και των συλλογικοτήτων. Στο τελευταίο μέρος του βιβλίου του πλανώνται κάποιες αόριστες ιδέες περί κινημάτων «δικαιωμάτων» στη θέση της παραδοσιακής πάλης των τάξεων, ωστόσο τα ερωτήματα μένουν ανοιχτά, περιμένοντας την απάντησή τους όχι τόσο από το «γκρίζο δέντρο της θεωρίας», όσο από το «πράσινο δέντρο της ζωής» (Χέγκελ).

Πηγή:aristerovima

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ

Την ερχόμενη Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011, στις 18:00, στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση τιμής για τους επιζήσαντες ομήρους των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Πρόκειται για 30 μέλη της εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης και ενός της ορθόδοξης χριστιανικής κοινότητας, που επέζησαν της ναζιστικής θηριωδίας, τους οποίους ο Δήμος Θεσσαλονίκης θα τιμήσει για πρώτη φορά με την ανώτατη τιμητική διάκριση της πόλης, που προβλέπεται για αυτές τις περιπτώσεις.
Σχετικά με την εκδήλωση τιμής στους επιζήσαντες ομήρους των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Αβραμόπουλος έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Πιστεύω πως αυτή είναι ελάχιστη οφειλόμενη τιμή της Θεσσαλονίκης γι΄ αυτούς που γνώρισαν τη βαρβαρότητα στη σκληρότερη της εκδοχή, επέζησαν και επέστρεψαν στη γενέθλια γη, δίνοντας έναν ακόμη σκληρό αγώνα για να ξεπεράσουν τον πόνο και τη φρίκη των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης».

"Το πρόσωπο του τέρατος" του Μάνου Χατζιδάκι

Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.

Ο Φρανκεστάιν έγινε πόστερ και στολίζει το δωμάτιο ενός όμορφου αγοριού. Το αγόρι ονομάζεται Πινοσέτ ή Βιντέλα, κι ολομόναχο χορεύει με πάθος ένα τάνγκο ελλειπτικό. Δεν υπάρχει μουσική, ούτε τραγουδιστής από κοντά. Μονάχα ένας ρυθμός ατέλειωτος και αριθμοί. Χίλιοι, πεντακόσιοι, πέντε χιλιάδες, δέκα, εκατό χιλιάδες, αριθμοί όχι εντελώς αποσαφηνισμένοι των εξαφανισθέντων, βασανισθέντων και νεκρών. Και το τάνγκο να συνεχίζεται, το δε ποδόσφαιρο στις φάσεις του, να κόβει την αναπνοή εκατομμυρίων θεατών επί της γης. Εκατομμύρια περισσότεροι απ’ όσους εννοούνε ν’ αντιδράσουνε στο τέρας, και εξαφανίζονται μες σε χαντάκια, σε ρεματιές ή στις αγροτικές ερημιές.

Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, o κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένιση του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να φοβάται, αλλά γιατί συνήθισε να φοβάται. Κι εγώ με τη σειρά μου δεν φοβάμαι τίποτα περισσότερο, απ’ το μυαλό της κότας. Απ’ το να υποχρεωθώ να συνομιλήσω με μια κότα ή μ’ ένα σκύλο, ή τέλος πάντων, μ’ ένα ζώο δυνατό πού βρυχάται. Τί να τους πω και πώς να τους το πω; Και μήπως δεν είναι εξευτελισμός, αν επιχειρήσω να μεταφράσω ή να καλύψω τις σκέψεις μου, κάτω από φράσεις απλοϊκές και ηλίθια νοήματα, για να καθησυχάσω τυχόν τη φιλυποψία μιας κότας, που όμως έχει άνωθεν τοποθετηθεί για να μας ελέγχει και να μας καθοδηγεί;

Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοήθα να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά.

Το τέρας σχηματίζεται από τα ζώα κι απ’ τους εχθρούς.

Θα σας θυμίσω μια συνομιλία τότε, μέσα στη τάξη του σχολείου. Με πλησιάζει ένας ψηλός συμμαθητής, μ’ ένα δυσάρεστο έκζεμα στο δέρμα του προσώπου του, στραβή τη μύτη και ξεθωριασμένα τα μαλλιά του, ακατάστατα. Ήταν η πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς.

- Πώς λέγεσαι, ρωτάει, ενώ πλάι του είχαν σταθεί αμίλητοι δυο άλλοι, δικοί του φίλοι.

- Βασίλης, του απαντώ.

- Και που μένεις, εκείνος εξακολουθεί.

- Πάνω στο λόφο, του λέω και τον κοιτώ στα μάτια. Εκείνος χαμογέλασε κι άφησε να φανούν τα χαλασμένα δόντια του. Μου λέει:

- Εγώ μένω στην απέναντι όχθη. Είσαι λοιπόν εχθρός. Και μου δίνει μια στο κεφάλι με το χέρι του, που με πονάει ακόμα τώρα σαν το θυμηθώ. Τον κοιτάζω έτοιμος να κλάψω. Μα συγκρατιέμαι. Αυτός σκάει στα γέλια και χάνεται. Προς το παρόν. Γιατί θα τον ξαναδώ: Εισπράκτορα, εκπαιδευτή στο στρατό, τηλεγραφητή, κλητήρα στο υπουργείο, αστυνόμο, μουσικό στην ορχήστρα, παπά στην ενορία, συγκάτοικο στην πολυκατοικία, γιατρό σε κρατικό νοσοκομείο και τέλος νεκροθάφτη, όταν πετύχει να με θάψει.

Η μορφή του τέρατος είναι πολύχρωμη. Χιλιάδες φωτεινές επιγραφές με άθλια ονόματα καλλιτεχνών, συλλόγων και εταιριών αυτοκινήτων, στοιβάζονται στην οπτική περιοχή των περαστικών, που επιζητούν να σπάσουν τα πολύχρωμα λαμπιόνια για να μπουν μέσα να προφυλαχτούν από τις πόρνες, τα νοσοκομειακά αυτοκίνητα και τις για πάντα ασύλληπτες υπερηχητικές μοτοσυκλέτες. Προχτές, έτσι για κέφι, αναποδογύρισα μια λεωφόρο ασφαλτοστρωμένη, και την είδα πάνω μου, να ξετυλίγεται επικίνδυνα προς την απόλυτη ερημιά της θάλασσας. Ζήτησα να επανέλθω στη ορθία μου στάση, επί της λεωφόρου, αλλά είχε ξημερώσει στο μεταξύ και η εφαρμογή του Οδικού μας Κώδικα δεν μου επέτρεπε την επαναφορά της λεωφόρου στην αρχική της θέση. Έτσι, η μεν λεωφόρος παρέμεινε μετέωρος, κι εγώ, επέστρεψα στο σπίτι μου πεζή.

Το τέρας είχε αρχίσει να κυκλοφορεί. Οι οδοκαθαριστές άρχιζαν την παράσταση τους με Σέξπιρ, Σίλερ καί Αισχύλο, μια και ανήκουν δικαιωματικά στο υπουργείο Πολιτισμού. Χορός από τραβεστί, ψάλλει τα χορικά του Θεοδωράκη και αποσύρεται εις τας μικράς οδούς, χορεύοντας συρτάκι. Τουρίστες Γάλλοι, Άγγλοι κι Ελβετοί παρακολουθούν κι ανατριχιάζουν μπρος σ’ αυτό το παραδοσιακό μας μεγαλείο. Και τρέχουνε στις τράπεζες ν’ αλλάξουνε συνάλλαγμα. Το τέρας γίνεται γελοίο και κυκλοφορεί ανενόχλητο από Ωδείο σε Ωδείο. Η κλασική μας Μουσική γίνεται Μαγειρείο. Κι όλος ο κόσμος απαιτεί επιδόματα ειδικά από το Δημόσιο Ταμείο. Το ερώτημα περνάει απ’ τις ηλεκτρικές εφημερίδες της κεντρικής πλατείας. Πώς θ’ αντιδράσουμε και πώς δε θα συμβιβαστούμε με το τέρας;

Θυμάστε τι έγινε στην “Ερωφίλη”, από την προηγούμενη φορά. Ο κόσμος της είχε για βασικές αξίες, το ήθος, την αλήθεια και την ομορφιά. Κι έτσι, όταν παρουσιαζότανε η μορφή ενός τέρατος, αναστάτωνε το κοινό αίσθημα εκ βαθέων, και προκαλούσε απρόσμενη, άμεση και καθοριστική αντίδραση. Μόλις ο Βασιλιάς έβγαλε τον μανδύα του μεγαλείου του και το προσωπείο του αγαθού αρχηγού πατέρα, κι εφάνη στο πρόσωπο του η μορφή του τέρατος, με τον διαμελισμό του Πανάρετου, ο Χορός, από γυναίκες, ορμά πάνω του, τον ποδοπατά, τον θανατώνει και τον εξαφανίζει.

Αυτό σημαίνει πως ο χορός των γυναικών αυτών, και δεν φοβήθηκε, αλλά και πως δεν θα μπορούσε ποτέ να μοιάσει με το πρόσωπο του τέρατος.

Εφυγε ο Jorge Semprun..

Ο διάσημος Ισπανός λογοτέχνης και πρώην υπουργός Πολιτισμού της Ισπανίας, Χόρχε Σεμπρούν, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 88 ετών, αργά χθες βράδυ στο Παρίσι.

Ο Σεμπρούν, που γεννήθηκε στη Μαδρίτη, είχε εξοριστεί στη Γαλλία μαζί με την οικογένειά του μετά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936-39), ήταν πολέμιος του ναζισμού, ακτιβιστής και κομμουνιστής προτού γίνει γνωστός συγγραφέας.

Υπήρξε στέλεχος του ισπανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, έδρασε κατά του καθεστώτος του Φράνκο και κατά των ναζί, ενώ φυλακίστηκε στο στρατόπεδο του Μπούχενβαλντ.

Από το 1964, χρονιά που διαγράφηκε από το κόμμα, αφιερώθηκε στο συγγραφικό του έργο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και σενάρια, όπως το «Ο πόλεμος τελείωσε» που σκηνοθέτησε ο Αλέν Ρενέ, αλλά και το «Ζ» του Κώστα Γαβρά.

Πολυβραβευμένος (Βραβείο Φορμεντόρ και Λογοτεχνικό Βραβείο της Αντίστασης 1963, Φέμινα 1994 κτλ.) και μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ από το 1986, έγραψε μεταξύ άλλων «Τα σανδάλια», «Είκοσι χρόνια και μία μέρα», «Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκαντέρ», «Ο νεκρός μάς χρειάζεται», «Τι ωραία Κυριακή!», «Επιστροφή του Νετσάγιεφ» και «Το μεγάλο ταξίδι».

Πηγή:e-net,8/6/2011

ΣΥΓΚΛΙΣΕΙΣ / ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ 2

Έλσα Κορνέτη, Απόστολος Λυκεσάς και Βαγγέλης Τασσιόπουλος διαβάζουν ανέκδοτα κείμενά τους
― και προβολή δύο βίντεο του ΄Ακη Κερσανίδη
στο Underground Εντευκτήριο, την Τρίτη 7 Ιουνίου, 8.30 μ.μ.
«Συγκλίσεις / Αποκλίσεις» τιτλοφορείται ο νέος κύκλος εκδηλώσεων που οργανώνει το περιοδικό «Εντευκτήριο» στον χώρο του («Underground Εντευκτήριο», Δεσπεραί 9, Θεσσαλονίκη, περιοχή Διεθνούς Εκθέσεως). Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, Θεσσαλονικείς (αλλά όχι μόνο) συγγραφείς καλούνται να διαβάσουν νέα, αδημοσίευτα κατά κανόνα κείμενά τους, παρουσιάζοντας κατά κάποιον τρόπο τη λογοτεχνία που γράφεται ΤΩΡΑ. Καθώς το «Underground Εντευκτήριο» είναι σταθερά προσανατολισμένο, από την έναρξη της λειτουργίας του (2001) στην πρόσμειξη των τεχνών, στις εκδηλώσεις του κύκλου συμμετέχουν όχι μόνο συγγραφείς αλλά και μουσικοί, ηθοποιοί, εικαστικοί καλλιτέχνες και άλλων δημιουργοί. Τις «Συγκλίσεις / Αποκλίσεις» συντονίζει ο ποιητής Σταύρος Ζαφειρίου, σε συνεργασία με τον διευθυντή του «Εντευκτηρίου», Γιώργο Κορδομενίδη.
Στη δεύτερη εκδήλωση (Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011, ώρα 8.30 μ.μ.), συμμετέχουν οι συγγραφείς Έλσα Κορνέτη, Απόστολος Λυκεσάς και Βαγγέλης Τασσιόπουλος, καθώς και ο κινηματογραφιστής Άκης Κερσανίδης.
• Η Έλσα Κορνέτη θα διαβάσει αδημοσίευτα ποιήματά της εσωτερικού χώρου και αναστοχασμού για τα όσα μας περιβάλλουν με τις δεσμεύσεις και τις αταξίες τους, με την αλήθεια να υποκαθιστά το ψέμα, με το ορατό να ξεγυμνώνει το αόρατο, με την πραγματικότητα να ξεπλένει τη φαντασία. Γεννήθηκε τo 1969 στο Μόναχο, σπούδασε οικονομικά στη Θεσσαλονίκη και στη Γερμανία, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές· τελευταία: «Ένα μπουκέτο ψαροκόκαλα» (2009).
• Ο Απόστολος Λυκεσάς επίσης θα διαβάσει ανέκδοτα κείμενά του, πεζά και ποιήματα. Γεννήθηκε το 1963 στην Επανομή, ζει και εργάζεται ως δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη. Έχει δημοσιεύσει τρεις ποιητικές συλλογές (τελευταία: «Μότορσιπ “Προκρούστης”», 2008), μία συλλογή μικρών πεζών («Διηγήσεις ευχαριστημένων ανθρώπων», 2004) και δύο μυθιστορήματα (τελευταίο: «Το τσίρκο των ψύλλων», 2009).
• Ο Βαγγέλης Τασσιόπουλος θα διαβάσει αδημοσίευτα ποιήματά του από την ενότητα «Ο κύκλος της ευτυχίας». Γεννήθηκε το 1959 στον Μελιγαλά Μεσσηνίας, ζει στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Έχει εκδώσει έξι βιβλία με ποίηση (τελευταίο: «Γράνα», 2007) και επτά βιβλία για παιδιά (τελευταίο: «Η συμμορία του ΠΟΥΡ-ΠΑΣ», 2006).
• Ο Άκης Κερσανίδης θα προβάλει δύο βίντεό του: «Περιπλάνηση» και «Φαντάσματα». Το πρώτο είναι ένα σχόλιο στον απελευθερωτικό τρόπο με τον οποίο επιδρά πάνω μας η περιπλάνηση στην πόλη, χωρίς συγκεκριμένο στόχο ή σκοπό. Το δεύτερο είναι μια βιντεο-εγκατάσταση που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της έκθεσης «ΑΝΑ-ΚΑΤΑ 221 ΔΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ». Ο Κερσανίδης γεννήθηκε το 1963 στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται ως σκηνοθέτης στον τομέα του δημιουργικού ντοκυμανταίρ και του πειραματικού βίντεο, αλλά και ως καθηγητής κινηματογράφου σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία, σε σεμινάρια και εργαστήρια.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Χορηγός-ευεργέτης: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Χορηγός επικοινωνίας: 9,58 fm της ΕΡΤ3.

«Γιατί να πληρώσουν οι Έλληνες τις αστοχίες των κυβερνώντων τους;».

Η λογοτεχνία, η κρίση και μια συνάντηση συν-ανάγνωσης που σπάει ένα σωρό στεγανά
Η λαϊκή εφημερίδα Telegraaf στην Ολλανδία στολίζει καθημερινά τους Έλληνες από πάνω μέχρι κάτω με ένα σωρό ευφάνταστες κατηγορίες. Σε χθεσινό της φύλο είχε μια φωτογραφία από ένα καφέ της Αθήνας και η λεζάντα έγραφε: «Οι Έλληνες ξέγνοιαστοι απολαμβάνουν τον καφέ τους ενώ η χώρα τους βουλιάζει». Που να ήξερε η έρημη η Telegraaf ότι στα τραπέζια εκείνα, ή σε κάποια άλλα, θα μπορούσαν να κάθονται και μια παρέα Ολλανδέζων αναγνωστριών, οι οποίες, όχι μόνο δεν σταμάτησαν να πίνουν καφέ λόγω κρίσης, αλλά εξακολουθούν να μαζεύονται συχνά πυκνά και να διαβαζούν ελληνικά βιβλία και να τα συζητούν με Έλληνες αναγνώστες. Ένας από αυτούς τους συν-αναγνώστες είναι και ο συγγραφέας Ιορδάνης Κουμασίδης*, ο οποίος προθυμοποιήθηκε να γράψει λίγες λέξεις για την διαπολιτιστική αυτή ανταλλαγή σημειώσεων, ιδεών και αναγνωσμάτων.
Η κίτρινη εφημερίδα δεν κατάφερε να κρατήσει μακριά τους δύο λαούς. Η λογοτεχνία βάλσαμο στις σχέσεις τους.
Στην βιβλιοθήκη της Άνω Τούμπας λειτουργεί εδώ και χρόνια μια εξαιρετική λέσχη ανάγνωσης. Και λέω εξαιρετική καθότι διαθέτω μια σχετική εμπειρία από λέσχες ανάγνωσης και κυρίως επειδή είναι πολύ δύσκολο και σπάνιο να εντοπίσει κανείς ικανούς αναγνώστες. Θεωρώ την ανάγνωση μια τέχνη εξίσου δυσχερή και ηδονική με αυτή της γραφής. Η λέσχη λοιπόν, την Τρίτη 17 Μάη, συναντήθηκε – για δεύτερη φορά- με την αντίστοιχη των Ολλανδέζων κυριών, για να συν-αναγνώσουν και να συζητήσουν το βιβλίο του Σωτήρη Δημητρίου «Ν’ ακούω καλά το όνομά σου» το οποίο έχει μεταφραστεί στα Ολλανδικά.
Ένα κλισέ καταρρίφθηκε εξ αρχής: οι κυρίες δεν είναι ξανθιές με πλεξούδες –όπως θέλει το στερεότυπο- είναι μόνο ξανθιές, εξαιρετικές αναγνώστριες και πολίτες. Ένα άλλο όμως κλισέ, ευτυχώς, επιβεβαιώθηκε: η γλώσσα της λογοτεχνίας – και κατ΄ επέκταση της τέχνης- πάντοτε βρίσκει τρόπους να γίνεται κοινή. Λόγω της μορφής του βιβλίου, το οποίο είναι γραμμένο εξ ολοκλήρου σε τοπική διάλεκτο ηπειρώτικων χωριών, η συζήτηση κινήθηκε μεταξύ άλλων στα ιδιώματα και πως αυτά μπορούν να επηρεάσουν τη μεταφορά του ‘κλίματος’ ενός λογοτεχνήματος κατά τη μετάφρασή του. Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε την πληθώρα ιδιωμάτων που ομιλούνται στην Ολλανδία («15 λεπτά με το ποδήλατο και είναι σαν να ακούς άλλη γλώσσα», η χαρακτηριστική ατάκα συν-αναγνώστριας- η έμφαση δική μου).
Αναφορικά με τη δραματουργία του βιβλίου, η συζήτηση κινήθηκε σε θέματα ιστορίας, μνήμης και εγγραμματοσύνης. Αναπόφευκτα κατέληξε και στην περιώνυμη κρίση: οι κυρίες ανησυχούν και επιθυμούν μεταξύ άλλων να αποστείλουν μια επιστολή στις Βρυξέλλες με διατυπωμένο τα ερώτημα «γιατί να πληρώσουν οι Έλληνες τις αστοχίες των κυβερνώντων τους;».
Η τέχνη έχει πάντα απαντήσεις. Κοιτάξτε την προσέλευση στο Art Athina. Κάντε λοιπόν τέχνη: η περίοδος κρίσης και "κρίσης" προσφέρεται.
* Tο αφήγημα του Ιορδάνη Κουμασίδη Ερωτικό Παραλήρημα κυκλοφορεί ήδη, ενώ τον επόμενο χειμώνα προγραμματίζεται να ανέβει το θεατρικό του Στάχτη του Καλοκαιριού. Ο ίδιος έχει εμφανιστεί και ως κριτικογράφος σε θέματα λογοτεχνίας και φιλοσοφίας.
23.5.2011 (LIFO ON LINE,Νίκος Κουλούσιος)

Ν' ΑΚΟΥΩ ΚΑΛΑ Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ

ΤΡΙΤΗ 17/5/2011

Ν' ΑΚΟΥΩ ΚΑΛΑ Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ

HET GA JE GOED, DIMITRIS

ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΝΩ ΤΟΥΜΠΑΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΩΝ ΟΛΛΑΝΔΕΖΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Οι φωτογραφίες υπάρχουν διαθέσιμες εδώ http://community.webshots.com/album/580233110bxEaRv

«Είσοδος Κινδύνου»

Φίλε αναγνώστη,
Στέκεσαι μπροστά στην «Είσοδο Κινδύνου». Για να περάσεις δεν χρειάζεται κάποιο κλειδί, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις, ούτε ιδιαίτερα εφόδια. Στην άλλη άκρη θα συναντήσεις έναν λαβύρινθο. Μοναδική σου βοήθεια θα είναι 16 πλοηγοί – συγγραφείς και ανταμοιβή σου ένα βιβλίο μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.
Ακούγεται άκρως δελεαστικό και έτσι είναι.
16 συγγραφείς, εκ των ιδρυτικών μελών της νεοσύστατης Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας μας παραδίδουν ένα βιβλίο, μία προσπάθεια, ένα εγχείρημα χωρίς προηγούμενο στη χώρα μας.
16 ιστορίες: Ήρωες, ιδιότητες, χώροι, εποχή, υπακούουν σε κοινές προδιαγραφές συμφωνημένες εκ των προτέρων. Η πρόκληση είναι μεγάλη, ο κίνδυνος της επανάληψης είναι ορατός.
16 ιστορίες και μία συνολική προσπάθεια που καλεί τους συγγραφείς να αποδείξουν ότι ένας κώδωνας περιορισμών δεν είναι ικανός να επιβάλει ομοιομορφία και επικάλυψη.
16 συγγραφείς που μας παραδίνουν ένα έργο πρωτότυπο στην εποχή του επαναλαμβανόμενου.
Για τους Ανδρέα Αποστολίδη (Σύγχρονο κόμικ), Νεοκλή Γαλανόπουλο (Εύκολος στόχος), Σέργιο Γκάκα (Αζίλ), Αντώνη Γκόλτσο (Το σκοτάδι λίγο πριν από τους λόφους), Βασίλη Δανέλλη (Υπόθεση Gladewater), Τιτίνα Δανέλλη (Γαλήνια λίμνη), Νίνα Κουλετάκη (Μια ιστορία από την Ακτίνα Δ), Απόστολο Λυκεσά (Η θιβετιανή βίβλος των νεκρών), Δημήτρη Μαμαλούκα (Προσοχή! Κάθετος κίνδυνος), Ανδρέα Μιχαηλίδη (Culture Pop), Τεύκρο Μιχαηλίδη (Έξοδος ασφαλείας), Αθηνά Μπασιούκα (Μια σειρά από ατυχή γεγονότα), Μάιρα Παπαθανασοπούλου (Ρεσιτάλ πιάνου), Αργύρη Παυλιώτη (Ιχθυοτροφείο), Γιάννη Ράγκο (Εντροπία) και Φίλιππο Φιλίππου (Μια ωραία πεταλούδα) οι περιορισμοί δεν αποτελούν πρόβλημα παρά πρόκληση.
Ηπρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 20 Μαΐου 2011 και ώρα 8:00μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου, Π.ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ Αγίας Σοφίας 40.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Απόστολος Λυκεσάς, δημοσιογράφος – συγγραφέας,
Πέτρος Μαρτινίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ – συγγραφέας,
Νίνα Κουλετάκη, συγγραφέας
και ο Αντώνης Γκόλτσος, επιμελητής της έκδοσης.
Το βιβλίο είναι από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
του Μιχάλη Γούναρη | 18 Μαϊου 2011(pressinaction.gr)

"Να ακούω καλά το όνομά σου.."

Την Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010,συναντηθήκαμε με τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης των Ολλανδών της Θεσσαλονίκης και κουβεντιάσαμε για το βιβλίο "Οι Δίδυμες" της Tessa de Loo,των εκδόσεων GEMA(2008).
H παρουσία των Ολλανδών αναγνωστών έδωσε μία διαφορετική νότα στην συντροφιά μας,καθώς η διαφορετική πολιτισμική οπτική των πραγμάτων εναρμονίστηκε πλήρως με το μεσογειακό ταμπεραμέντο στην κουβέντα. Πάντως, οι Ολλανδοί -ευρωπαϊκός λαός που φέρει το δικό του ενοχικό σύνδρομο για το αποικιοκρατικό του παρελθόν- εκλαμβάνουν ως εξιλέωση το φόρο αίματος που πλήρωσαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και απορρίπτουν την άποψη πως οι Γερμανοί πολίτες «δεν γνώριζαν». Αυτό υπήρξε και το κυρίαρχο θέμα της συζήτησης. Το όριο της συλλογικής ευθύνης σε έναν κόσμο σκεπτόμενων πολιτών, ζήτημα ιδιαιτέρως επίκαιρο στην εποχή μας.
Η βραδιά έκλεισε με την ελπίδα να υπάρξει στο προσεχές μέλλον νέα συνάντηση για συζήτηση ενός βιβλίου κάποιου έλληνα συγγραφέα το οποίο θα έχει μεταφραστεί στα ολλανδικά.
Η στιγμή ήρθε κι η επόμενη συνάντηση προγραμματίστηκε για την 17 Μαίου 2011,ημέρα Τρίτη,στις 8.30 μ.μ,με το βιβλίο "Ν' ακούω καλά τ' όνομα σου",του Σωτήρη Δημητρίου, (ΚΕΔΡΟΣ).
Οσοι πιστοί προσέλθετε..

Υ.Γ.Μου ζητήθηκε από τον Τόλη Νικηφόρου να προσπαθήσω να αλλάξω την ημερομηνία διότι την ίδια βραδιά υπάρχει εκδήλωση στην οποία συμμετέχει ως ομιλητής.Ωστόσο,επειδή η συγκεκριμένη συνάντηση καθορίστηκε μετά από πολλαπλές συννενοήσεις και στην οποία έχουν κληθεί να παραστούν και οι συνάδελφοι των περιφερειακών βιβλιοθηκών,προκειμένου να προχωρήσουν στις δικές τους λέσχες ανάγνωσης,είναι εξαιρετικά περίπλοκο να υπάρξει εκ νέου συντονισμός.Με δεδομένο πως η λέσχη θα ξεκινήσει στις 8.30+,ελπίζω όσοι θελήσουν να παρακολουθήσουν και τις δύο εκδηλώσεις,να τα καταφέρουν κατά το δυνατόν.Για την ενημέρωση των αναγνωστών,στο βιβλιοπωλείο Π. Κυριακίδη (Αγίας Σοφίας 40,τηλ.2310241613)
,στις 7.30 μ.μ,παρουσιάζεται το βιβλίο της Πόλυς Χατζημανωλάκη «Τα αινίγματα του Ν’ γκόρο»(ΡΟΕΣ).
Ομιλητές είναι οι Τόλης Νικηφόρου, ποιητής – πεζογράφος
Νίκος Τακόλας, συγγραφέας,Χλόη Κουτσουμπέλη, ποιήτρια.

"Οι εκκλησίες..αλλιώς.."

Εναν λογοτεχνικό περίπατο στη Θεσσαλονίκη με πέντε στάσεις στις αυλές των εκκλησιών πρόσφεραν στο αναγνωστικό κοινό το περιοδικό Parallaxi και πέντε Θεσσαλονικείς συγγραφείς προχθές το βράδυ, στο πλαίσιο της 8ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου. Προτρέποντας τον κόσμο να δει «το βιβλίο αλλιώς», η parallaxi ζήτησε από τους συγγραφείς Σάκη Σερέφα, Ισίδωρο Ζουργό, Απόστολο Λυκεσά, Θωμά Κοροβίνη και Σοφία Νικολαΐδου να διαβάσουν κείμενά τους που αφορούν τη Θεσσαλονίκη στην αυλή μιας εκκλησίας.
Στα σκαλιά του Αγίου Μηνά οι τριάντα και πλέον ακροατές είχαν την ευκαιρία να δουν να παίρνει σάρκα και οστά ο καβγάς ενός καλόγερου με έναν αγνωστικιστή καλλιτέχνη, μέσα από την παραστατική φωνή του συγγραφέα Απόστολου Λυκεσά που διάβασε το σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του «Το τσίρκο των ψύλλων». Μετά ο κόσμος σαν μια παρέα μεταφέρθηκε στην Παναγία την Αχειροποίητο. Εκεί, άκουσε τον γνωστό συγγραφέα Θωμά Κοροβίνη, κάτω από τις καμάρες της Αχειροποιήτου, να αποδίδει φόρο τιμής στους πρόσφατα «χαμένους» Νίκο Παπάζογλου και Μανόλη Ρασούλη.
Νωρίτερα το απόγευμα, ο συγγραφέας Σάκης Σερέφας άνοιξε τον κύκλο των αναγνώσεων στα κοιμητήρια της Θεσσαλονίκης στον Ναό της Ευαγγελίστριας, ενώ ο Ισίδωρος Ζουργός διάβασε κείμενά του στον Ναό του Αγίου Αντωνίου στο κέντρο της πόλης. Γι' αυτή την πρωτότυπη εκδήλωση μίλησε στο «Εθνος» ο συγγραφέας Απόστολος Λυκεσάς. «Στον Αγιο Μηνά νιώσαμε πόσο ενοχλητικός είναι ο θόρυβος της πόλης που μαινόταν γύρω μας. Το προαύλιο του ναού έγινε για μισή ώρα άσυλο. Τα σκαλοπάτια παγκάκια. Δοκιμάσαμε τις δυνατότητες της φωνής χωρίς την παρέμβαση ηλεκτρισμού. Του αυτιού χωρίς ενδιάμεσους ενισχυτές.
Είχε παραδοξότητα και ξάφνιασμα το σκηνικό σε όλες τις εκκλησίες. Και για εμάς που διαβάσαμε και για όσους και όσες ήρθαν να ακούσουν».
Σήμερα τα εγκαίνια
Σήμερα στις 8 μ.μ. θα τελεστούν από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο και τα εγκαίνια της 8ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου στο περίπτερο 15 της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης. Μετά τα εγκαίνια θα ακολουθήσει πάρτι στο δημαρχείο της πόλης όπου στα desks των dj θα βρίσκονται διάσημοι συγγραφείς όπως η Σώτη Τριανταφύλλου και ο Αλέξης Σταμάτης. Παράλληλα στην αίθουσα δεξιώσεων του δημαρχείου θα εγκαινιαστεί και η έκθεση φωτογραφίας του περιοδικού SOUL με 40 πορτρέτα Ελλήνων και ξένων συγγραφέων έτσι όπως αποτυπώθηκαν στον φακό του περιοδικού.
Τέλος, στο πλαίσιο της δράσης «theSOULoniki loves to read», το περιοδικό SOUL διοργανώνει την Κυριακή 8 Μαΐου, μια μεγάλη περιπατητική ξενάγηση για όλους τους καλεσμένους της Εκθεσης Βιβλίου. Η ξενάγηση, που θα γίνει στα αγγλικά, θα περιλαμβάνει σημεία της πόλης όπου διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο στην ελληνική λογοτεχνική παραγωγή. Για παράδειγμα, θα επισκεφθούν τα μέρη που εξελίχθηκε το «Ζ» του Βασιλικού ή τον δρόμο όπου βρισκόταν το «Ουζερί Τσιτσάνης» του Σκαμπαρδώνη.
ethnos on line,5/5/2011

Marfin ένα χρόνο μετά

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=399134

Αθήνα
Υποκατάστημα Τράπεζας Μαρφίν. Οδός Σταδίου, λίγα μέτρα μακρύτερα από την πλατεία Κλαυθμώνος. Ενα χρόνο μετά την πυρπόληση της τράπεζας και τον τραγικό θάνατο τριών υπαλλήλων: Της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσάκαλη. Πίσω από τις καλλυμένες με λουλούδια και σημειώματα λαμαρίνες, το κτίριο φέρει ακόμα τα σημάδια της φονικής πυρκαγιάς.

Το μεσημέρι της Πέμπτης, μετά από μνημόσυνο που έγινε σε εκκλησία στο κέντρο της Αθήνας, συγκεντρώθηκαν στο σημείο φίλοι και συνάδελφοι τους. Αφηναν ανθοδέσμες. Και μετά αποτραβιόνταν λίγα μέτρα μακρύτερα. Σχημάτιζαν «πηγαδάκια» και συζητούσαν τι συνέβη τότε και τι έγινε 365 μέρες μετά. Ενα γιατί κυριαρχούσε στα λόγια τους. Δεν έκρυβαν τα δάκρυα που έτρεχαν από τα μάτια τους. Και ζητούσαν να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι.

Ανάμεσα στα εκατοντάδες λουλούδια, ξεχωρίζει μια μεγάλη ανθοδέσμη με ένα μήνυμα: «Από όλους τους συναδέλφους σας που εκείνη την ημέρα ζήσαμε μαζί την τραγωδία αλλά σταθήκαμε τυχεροί. Με την υπόσχεση πως όσο ζούμε θα προσπαθούμε να τιμωρηθούν όσοι ευθύνονται και να αποδοθεί δικαιοσύνη για να ηρεμήσει η ψυχή σας. Εμείς που δεν έχουμε ξεχάσει. Κατάστημα Σταδίου».

Λουλούδια είχαν αφήσει νωρίτερα μέλη της ΟΜΕ – ΟΤΕ, του Συλλόγου Εργαζομένων Μαρφίν – Εγνατία και της ΟΤΟΕ. Στις 14.00 συγκεντρώθηκαν όλοι μπροστά από το κτίριο και κράτησαν ενός λεπτού σιγή. Αμέσως μετά χειροκρότησαν και αποχώρησαν με δάκρυα στα μάτια.


Ανοιχτή επιστολή

Λίγα λεπτά αργότερα, στάθηκαν στο ίδιο πεζοδρόμιο μέλη της οικογένειας και φίλοι της Αγγ. Παπαθανασοπούλου και άφησαν λίγα λουλούδια.

Μετά δυο φίλοι της κόλλησαν στη πρόχειρη μεταλλική περίφραξη που έχει τοποθετηθεί λόγω εργασιών τέσσερις παιδικές ζωγραφιές. «Για την Αγγελική» έγραφε η μια από αυτές. Στις ζωγραφιές υπήρχαν τα ονόματα των δημιουργών τους· Δάφνη και Ιλεάννα . Είναι οι ανιψιές της υπαλλήλου. Κάτω από δυο από τις ζωγραφιές κόλλησαν επίσης από μια «ανοικτή» επιστολή με τίτλο «365 ημέρες».

Στην επιστολή, που φέρει την σημερινή ημερομηνία και την υπογραφή «Οικογένεια Παπαθανασοπούλου Αγγελικής» αναφέρεται:

«365 ημέρες χωρίς την Αγγελική. Αδειος χρόνος, δίχως χαρά. Η οικογένεια μας αντί να κρατήσει στα χέρια το νέο της μέλος, αγωνίστηκε να συνειδητοποιήσει την απώλεια, να χωνέψει το πόσο βίαια και άδικα χάθηκε ένας όμορφος άνθρωπος και ο απόγονος του. Είναι πολύ σκληρός αντίπαλος ο θάνατος, καθώς και η βία που τον γεννά».

Στη συνέχεια θέτουν μια σειρά ερωτημάτων: «Κάνοντας μια αναδρομή στην ερημιά των 365 αυτών ημερών μόνο ερωτήματα ανακύπτουν. Ποιοι άπλωσαν το χέρι τους και έριξαν τις μολότωφ; Πότε θα τους βρούνε; Γιατί όλη αυτή η σιωπή; Πόσο θάρρος χρειάζεται να έχει ένας εργοδότης για να ζητήσει συγνώμη και να σηκώσει το μέρος των ευθυνών του, ιδιαίτερα αφού το πόρισμα της Επιθεώρησης Εργασίας ξεκάθαρα μιλά για έλλειψη μέτρων ασφαλείας; Γιατί δεν σήκωσε κανείς εκ μέρους της πολιτείας ένα τηλέφωνο να ενημερώσει, να απαντήσει ή έστω να παρηγορήσει μια οικογένεια που χωρίς να φταίει σε τίποτα αποδεκατίστηκε;».

Στην ανοιχτή επιστολή γίνεται αναφορά και στις πρόσφατες εξελίξεις στο τομέα των ερευνών για τον εντοπισμό των δραστών: «Οι ειδήσεις της πιθανής εύρεσης αυτών που έριξαν τις μολότωφ την 5.5.2010 άνοιξαν ένα παράθυρο στο τοπίο των εξελίξεων της υποθέσεως. Γέννησαν την ελπίδα ότι η δικαιοσύνη θα έχει επιτέλους την ευκαιρία να αποκαταστήσει την ανισορροπία που προκάλεσε η αψυχολόγητη εγκληματική ενέργεια, κάνοντας μας να νιώθουμε ασφαλείς».

Η επιστολή καταλήγει ως εξής: «Οι μορφές της Αγγελικής, της Παρασκευής, του Νώντα ήταν λαμπερές και αντιπροσωπευτικές της γενιάς τους. Δεν άξιζαν αυτό το τέλος. Αποζητούν να γίνουν αφορμή προκειμένου εμείς οι υπόλοιποι να αντιμετωπίζουμε με μεγαλύτερο σεβασμό τη ζωή και να την προστατεύουμε».

Λουλούδια και αναμμένα κεριά άφησαν και αρκετοί απλοί πολίτες που πέρασαν από νωρίς το πρωί μπροστά από το κτίριο της τράπεζας.

Συγκέντρωση με αφορμή της συμπλήρωση ενός έτους από το θάνατο των τριών υπαλλήλων απέναντι από το κτίριο πραγματοποίησαν μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, ενώ στο σημείο βρέθηκαν και μέλη της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων - Πράσινων.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Η Αντιδημαρχία Πολιτισμού-Παιδείας-Τουρισμού, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, που θα πραγματοποιηθεί στο χώρο της Δ.Ε.Θ. από τις 5 έως τις 8 Μαϊου 2011, θα διοργανώσει παράλληλες πολιτιστικές δράσεις. Οι δράσεις αυτές θα έχουν τον τίτλο: «Περίπατος Πολιτισμού» με το Δήμο Θεσσαλονίκης». Πρόκειται για μια πολιτιστική διαδρομή που θα ενώνει το Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης και το χώρο της Δ.Ε.Θ. με τρία εμβληματικά μουσεία της πόλης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Το πρόγραμμα του τετραημέρου, θα περιλαμβάνει λογοτεχνικές, μουσικές, γαστρονομικές και εικαστικές περιηγήσεις καθώς και δράσεις για παιδιά.
05/05/11
ΕΓΚΑΙΝΙΑ 8ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 15-HELLEXPO-ΩΡΑ 20.00μμ
Θα συμμετέχει η Φιλαρμονική του Δήμου Θεσσαλονίκης, με παραδοσιακούς ήχους και ακούσματα.
5/5/11
ΠΑΡΤΙ ΕΝΑΡΞΗΣ της 8ης ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΥΠΑΙΘΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
-Στα εγκαίνια της 8ης διοργάνωσης της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου η Φιλαρμονική του Δήμου Θεσσαλονίκης θα δώσει μουσικό χρώμα με παραδοσιακούς ήχους και ακούσματα.
-Στις 9 το βράδυ στον υπαίθριο χώρο του Δημαρχιακού Μεγάρου η Αντιδημαρχία Πολιτισμού Παιδείας & Τουρισμού καλεί το βιβλιόφιλο κοινό της πόλης σε πάρτι όπου συγγραφείς θα έχουν το ρόλο του dj..
Ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο θα πραγματοποιηθούν:
1. «theSOULoniki loves to read» έκθεση φωτογραφίας πορτρέτων 40 Ελλήνων και ξένων συγγραφέων του περιοδικού SOUL.
2. Έκθεση της καλλιτέχνιδας Χριστίνα Μήτρεντσε του μεγάλης διάστασης έργου της FLAG XI- PEACE, Σημαία/Ειρήνη καθώς και τα γλυπτικά έργα της Book Art. Στο μικρό φουαγιέ του Δημαρχείου.
06/05/11
ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
«Διανυκτέρευση στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού για παιδιά»
Προσκαλούμε τα παιδιά της πόλης σε μία πρωτότυπη δράση πολιτισμού.
Πρόκειται για μια μοναδική νυχτερινή εμπειρία που θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν παιδιά ηλικίας από 6 έως 12 ετών, τα οποία θα διανυκτερεύσουν σε ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Θεσσαλονίκης
Στη διάρκεια της παραμονής τους και μέχρι την ώρα του ύπνου οι μικροί δημότες θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε ενδιαφέρουσες και συναρπαστικές δράσεις στους χώρους του μουσείου.
1.Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μικρές ηλικίες σε αίθουσες της έκθεσης του μουσείου από τις μουσειοπαιδαγωγούς του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού.
2.Παιχνίδι ρόλων «Το χαμένο χρυσόβουλο», στις τρεις πρώτες αίθουσες του Μουσείου από τη δημιουργική ομάδα παιχνιδιών Gamecraft.
3.Διαδραστική δραματοποίηση του παραμυθιού «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας» από το Θέατρο «Δρομολόγιο».
4.Προγραμμα παραδοσιακής βιβλιοδεσίας για παιδιά με τη συνεργασία του Τμήματος Περιφερειακών Βιβλιοθηκών του Δήμου Θεσσαλονίκης,με τις βιβλιοδέτριες Κόντη Κυριακή και Αλέκα Κούκη .
Θα συμμετάσχουν 40 παιδιά που θα είναι ανάμεσα στα λίγα τυχερά που θα περάσουν μια νύχτα στο Μουσείο!
Στα παιδιά θα προσφερθούν βραδινά σνακ και πρωινό, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα. Τη βοήθεια και την υποστήριξη τους κατά τη διάρκεια της βραδιάς, θα παρέχουν η Αντιδημαρχία Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Προστασίας του Πολίτη με τις Βρεφονηπιοκόμους των Παιδικών Σταθμών του Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ η Ομάδα Διάσωσης του Δήμου Θεσσαλονίκης θα βρίσκεται στο μουσείο για την παροχή Πρώτων Βοηθειών.
Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει στις 19.00μμ και θα τελειώσει την επόμενη μέρα το πρωί.
Όλοι οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα« sleepover» στο μουσείο θα πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή στην Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας & Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης στα τηλέφωνα 2310277641, 2310286780,2310280328 (ώρες:08.00-15.00) Τα παιδιά θα πρέπει να έχουν μαζί τους: Υπνόσακο, μαξιλάρι, φακό, κάμερα, ζεστά άνετα ρούχα. Οι γονείς θα πρέπει να έχουν μαζί τους ταυτότητα και θα υπογράψουν υπεύθυνη δήλωση για τη συμμετοχή του παιδιού τους στην πολιτιστική δράση.
07/05/11
ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Θα πραγματοποιηθεί μουσική – γαστρονομική εκδήλωση στον αίθριο χώρο του μουσείου, με ήχους από την Ανατολική Μεσόγειο από το συγκρότημα ARABESQUE. Ταυτόχρονα θα υπάρχει μπουφές, όπου θα μπορεί το κοινό να γευτεί "γεύσεις της Ανατολής", βασισμένες σε ανατολίτικα παραμύθια, όπως θα τις εμπνευστεί και θα τις μαγειρέψει την ώρα της εκδήλωσης ο food blogger Δημήτρης Κοπαράνης. Παράλληλα θα υπάρχει και μια γωνιά ανάγνωσης - ξεφυλλίσματος γαστρονομικών βιβλίων. Τέλος στο Αρχαιολογικό Μουσείο θα παραμείνει ανοιχτή για το κοινό η έκθεση «Ο Χρυσός των Μακεδόνων» για μια επιπλέον ώρα μετά τη λήξη της λειτουργίας του, δηλαδή από τις 20.00 έως τις 21.00μμ, ώστε να διευκολυνθούν οι επισκέπτες της ΔΕΒΘ να την επισκεφτούν
08/05/11
ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Ξενάγηση στην έκθεση “New Religion” (με μειωμένο εισιτήριο) από την Στέλλα Αναστασάκη, Ιστορικό Τέχνης.
Συζήτηση με τιτλο «Τα Φάρμακα της Ποίησης» με αφορμή την έκθεση του βρετανού καλλιτέχνη Damien Hirst “New Religion” και το ποίημα του Κ. Π. Καβάφη “Μελαγχολία Ιάσωνα Κλεάνδρου, ποιητού εν Κομμαγηνή. 595 μ.Χ.”.
Ομιλητές. Γεωργία Πατερίδου (Πανεπιστήμιο Birmingham), διδάσκει Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Δρ. Δημήτρης Καργιώτης, Επίκουρος Καθηγητής Συγκριτικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Στην έκθεση “New Religion” ο Βρετανός εικαστικός εξετάζει τη σχέση επιστήμης, θρησκείας και τέχνης και τη σημασία τους για το σύγχρονο άνθρωπο. Με αφορμή τη θεματική αυτή, οι ομιλητές θα εξερευνήσουν το ρόλο της τέχνης του λόγου, της πεζογραφίας και της ποίησης, ως μηχανισμών υπέρβασης της καθημερινότητας.
Η εκδήλωση αποτελεί την πρώτη από μια σειρά δράσεων και ομιλιών που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της έκθεσης “New Religion”.
Οι Περίπατοι Πολιτισμού πραγματοποιούνται με την συνεργασία των :
Αντιδημαρχία Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Προστασίας του Πολίτη,
Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού,
Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης,
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Εκδήλωση μνήμης και τιμής

Τη Δευτέρα 9 Μαΐου 2011, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, που θα αρχίσει στις 13.00, θα πραγματοποιηθεί με πρωτοβουλία του Προέδρου του Σώματος κ. Παναγιώτη Αβραμόπουλου, εκδήλωση μνήμης και τιμής για τους νεκρούς του Μάη του ’36 με αφορμή την επέτειο των 75 χρόνων από τα αιματηρά γεγονότα της εξέγερσης των απεργών καπνεργατών της πόλης.
Για τα γεγονότα και την επίδρασή τους στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη Θεσσαλονίκη και τη χώρα θα μιλήσει ο καθηγητής της Νομικής Σχολής Α.Π.Θ. κ. Γιώργος Αναστασιάδης.
Χαιρετισμό θα απευθύνει ο πρόεδρος του Ε.Κ.Θ. κ. Παναγιώτης Τσαραμπουλίδης, ενώ θα προβληθεί ένα σύντομο οπτικοακουστικό αφιέρωμα στις μέρες του Μάη του ’36 με αρχειακό υλικό.
Στις 14:00, το Δημοτικό Συμβούλιο θα συνεχίσει με τα θέματα της ημερήσιας διάταξης.
Σχετικά με την πρωτοβουλία αυτή, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτης Αβραμόπουλος δήλωσε :
«Ήταν χρέος μας για την ίδια την πόλη και την ιστορία της να οργανώσουμε την εκδήλωση μνήμης και τιμής για τα γεγονότα και τους νεκρούς του Μάη του ΄36.Οι συγκρίσεις και οι συνειρμοί που προκύπτουν από την ιστορική αναδρομή, όχι μόνο βοηθούν τη συλλογική μνήμη στην αποτίμηση ιστορικών γεγονότων που συνέβησαν στην πόλη μας αλλά προσφέρουν, συγχρόνως την ευκαιρία για την κατανόηση των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων »

Τόλη Νικηφόρου, "Εργατική Πρωτομαγιά"

Τόλη Νικηφόρου, "Εργατική Πρωτομαγιά", από τη συλλογή "Ο μεθυσμένος ακροβάτης" (1979)

ωραία που ήταν η συγκέντρωση
στην πιο μεγάλη μας πλατεία
ωραία τα μάρμαρα
ωραία τα μέγαρα
ωραίο και το παλιό εργατικό μας κέντρο

οι εργάτες είχαν ήδη φύγει
να κάνουν την πρωτομαγιά στις γύρω εξοχές
με τις γυναίκες, τα παιδιά και τα γεμάτα τους καλάθια
απόμεινες εσύ
απόμεινα εγώ
να κρατάμε ένα απορημένο λάβαρο
και τα στολισμένα μπαλκόνια
με τους βραχνούς ομιλητές



Η εικόνα είναι δημιουργία της εξαιρετικής ποιήτριας και εκπαιδευτικού Τζούλιας Φορτούνη.

future library

12 Μαίου 2011
Τοποθεσία : Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης(Εθν.Αμυνας κ Σβώλου)
Πρόγραμμα : 12 Μαΐου 2011 – Συζήτηση για το μέλλον των Δημόσιων και Δημοτικών Βιβλιοθηκών
10.00 – 10.30: Εγγραφή / Γνωριμία
10.30 – 11.15: 1η συνεδρία – Εισαγωγή στο Πρόγραμμα για τις Δημόσιες –Δημοτικές βιβλιοθήκες του Future Library
11.15 – 11.30: Διάλειμμα – Καφές
11.30 – 12.30: 2η συνεδρία – Στρογγυλό Τραπέζι με επαγγελματίες του χώρου
Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» χρηματοδοτεί την πραγματοποίηση της μελέτης
<<Πρόγραμμα για τις Δημόσιες/Δημοτικές Βιβλιοθήκες στην Ελλάδα>>.
Με δωρεά του προς τη μη κερδοσκοπική εταιρεία Future Library (www.futurelibrary.gr), το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» στηρίζει την εκπόνηση μελέτης, με σκοπό την αναλυτική περιγραφή της τρέχουσας κατάστασης των δημοσίων και δημοτικών βιβλιοθηκών στη χώρα και την κατάρτιση σχεδίου και προτάσεων δράσης για τη βελτίωσή τους.
Η αστική μη κερδοσκοπική εταιρία «FUTURE LIBRARY: Προώθηση Καινοτομίας, Δημιουργικότητας και Κοινωνικών Δικτύων» θέλει να συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στην ανάπτυξη των πολιτιστικών ιδρυμάτων της χώρας μέσα από δράσεις και προγράμματα σε θέματα οργάνωσης, βελτίωσης των υπηρεσιών και εισαγωγής των νέων τεχνολογιών. Σκοπός είναι επίσης η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για την αποτελεσματικότερη διαχείριση πόρων με επινοητικότητα και εισαγωγή υπηρεσιών με μικρό ή καθόλου κόστος, μετατρέποντας «την κρίση σε ευκαιρία». Υπεύθυνος του Προγράμματος και της εταιρείας είναι ο κ. Ι. Τροχόπουλος, Διευθυντής της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας.
Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» (www.SNF.org) είναι διεθνής κοινωφελής οργανισμός, που πραγματοποιεί δωρεές στους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού, της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας. Οι δραστηριότητες του Ιδρύματος έχουν οικουμενικό χαρακτήρα, με έμφαση στην υποστήριξη δράσεων ελληνικού ενδιαφέροντος. Το Ίδρυμα ενισχύει με δωρεές οργανισμούς που επιδεικνύουν αποτελεσματική διοίκηση και σωστή διαχείριση και, συγχρόνως, διαθέτουν τη δυναμική να επιφέρουν αισθητές και διαχρονικές τομές στον χώρο τους. Ενθαρρύνουμε την συνεργασία των δωρεοδόχων του Ιδρύματος και παρακολουθούμε από κοινού την εξέλιξή τους. Το Ίδρυμα, επίσης, στηρίζει ενεργά προγράμματα που συμβάλλουν στην σύμπραξη φορέων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ως αποτελεσματικά μέσα υποστήριξης του κοινού καλού.
Από την έναρξη των φιλανθρωπικών του δραστηριοτήτων, το 1996, μέχρι σήμερα, το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» έχει διαθέσει 895.000.000 Ευρώ (US$1.200.000.000), με περισσότερες από 1.900 δωρεές σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, σε 90 κράτη ανά τον κόσμο.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος αποτελείται από τους: Γιώργο Αγουρίδη, Kurt Arnold, Jeffrey Brinck, Ανδρέα Δρακόπουλο - Πρόεδρο, Σπύρο Νιάρχο – Πρόεδρο και Φίλιππο Νιάρχο – Πρόεδρο.
Στην Ελλάδα, Λειτουργικός Διευθυντής είναι ο Επαμεινώνδας Ν. Φαρμάκης.