Εκθεση έργων του Τουλούζ Λωτρέκ στο Τελλόγλειο

Συνεχίζει την παρουσίαση μεγάλων εκθέσεων το Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ. Μετά από τις εκθέσεις έργων των Πικάσο και Μιρό, παρουσιάζει φέτος μεγάλη έκθεση έργων του Τουλούζ Λωτρέκ. Η έκθεση ξεκινάει την Παρασκευή, αλλά τα επίσημα εγκαίνια θα γίνουν στις 25 Οκτωβρίου. Θα μείνει ανοιχτή ως τις 30 Ιανουαρίου 2011.
Η έκθεση, που παρουσιάζεται στο πλαίσιο των 45ων Δημητρίων του δήμου Θεσσαλονίκης, αποσκοπεί αφενός στη γνωριμία του κοινού με τον καλλιτέχνη, αλλά και το κλίμα, την ατμόσφαιρα της εποχής στο γύρισμα του 19ου / 20ού αιώνα. Έναν πρώτο πυρήνα της έκθεσης του Τελλογλείου συνιστούν οι πρωτότυπες αφίσες και τα σχέδια του καλλιτέχνη (περισσότερα από 150), που προέρχονται από την ιδιωτική συλλογή του Παύλου και της Μπελίντας Φυρού (Μουσείο Ηρακλειδών).
Παράλληλα, η έκθεση θα συμπληρωθεί με υλικό και έργα από το «Musée d’ Orsay» του Παρισιού και άλλα μουσεία της Γαλλίας, καθώς επίσης και από ιδιωτικές συλλογές. Ιδιαίτερο χαρακτήρα θα προσδώσουν πρώιμα έργα του καλλιτέχνη, καθώς επίσης και προσωπικά προσφιλή του αντικείμενα προερχόμενα από τον οικογενειακό πύργο, Château du Bosc. Τα τελευταία παραχωρήθηκαν από την κόμισα Nicole Tapié de Céleyran, μικρανεψιά του καλλιτέχνη, η οποία έχει προσκληθεί στα εγκαίνια της έκθεσης του Τελλογλείου μαζί με πολλούς άλλους επίσημους προσκεκλημένους από τη Γαλλία.
Επίσης θα εκτεθούν διπλά έργα των Λωτρέκ και Βαν Γκογκ, που ρίχνουν φως στο πόσο οι δυο ζωγράφοι επηρέασαν ο ένας τον άλλον, καθώς επίσης και στις κοινές τους καλλιτεχνικές καταβολές. Πλούσιο αρχειακό και φωτογραφικό υλικό από το Αρχείο Σπητέρη προσθέτει πολλές άγνωστες πτυχές για τη ζωή και την καλλιτεχνική δημιουργία του Τουλούζ Λωτρέκ.
Η έκθεση θα έχει έντονα καλλιτεχνικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και προβλέπεται συνεργασία με το ΚΘΒΕ, το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Τμήμα Θεάτρου και το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ.
Η έκθεση θα πλαισιωθεί από πολλές παράλληλες εκδηλώσεις.
Πηγή:e-net,14/10/2010

ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 2010

προς τις Λέσχες Ανάγνωσης του ΕΚΕΒΙ
Ο κατάλογος των ελληνικών μυθιστορημάτων έκδοσης από 1/10/2009 έως 30/9/2010, όπως καταγράφηκαν από την ηλεκτρονική βάση δεδομένων ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ, αποστέλλεται σε όλο το δίκτυο των 280 λεσχών του ΕΚΕΒΙ, σε συνημμένη μορφή.
Οι συντονιστές και τα μέλη των Λεσχών Ανάγνωσης καλούνται, όπως και τις προηγούμενες δύο χρονιές, να αξιολογήσουν τα εκδοθέντα βιβλία του καταλόγου. Στη συνέχεια, κάθε λέσχη μπορεί ν’ αποστείλει τη δική της προτίμηση (έως 15 τίτλους) στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση με καταληκτική ημερομηνία την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2010.
Βάσει αυτής της ψηφοφορίας θα προκύψει η «βραχεία λίστα» των υποψήφιων 15 ελληνικών μυθιστορημάτων που θα κληθεί το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό να επιλέξει το αγαπημένο ελληνικό μυθιστόρημα για το 2010.
(Περισσότερες λεπτομέρειες για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού αναγράφονται στο επισυναπτόμενο έγγραφο).
Με πολλούς χαιρετισμούς,
Βασίλης Ρούβαλης
Υπεύθυνος του Δικτύου Λεσχών Ανάγνωσης του ΕΚΕΒΙ
Τηλ.: 210 9200329, φαξ: 210 9200305, ηλ.ταχ.: brouvalis@ekebi.gr

Τα βιβλία τραγουδάνε ακόμα

08/10/2010
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Τα χρόνια του ΄70, μετά την χούντα, πολλοί εκδοτικοί οίκοι της εποχής, μετέφραζαν σωρηδόν βιβλία της γαλλικής διανόησης και της κομμουνιστικής θεωρίας, καθώς και άλλα αριστερόστροφα πολιτικά και λογοτεχνικά, σε μεγάλο βαθμό χωρίς να πληρώνουν δικαιώματα. Η Ελλάδα συγκέντρωνε την συμπάθεια των Ευρωπαίων ενώ εθεωρείτο και μικρή αγορά γι’ αυτό η εκδοτική δραστηριότητα αυτού του είδους τελούσε υπό την ανοχή των ξένων εκδοτικών οίκων. Αν αναφερόταν σε αυτήν την περίοδο έχει χίλια δίκια η φίλη μου η Γκέλη Βούρβουλη. Μεγάλο ποσοστό των εκδόσεων ήσαν όντως πρόχειρες με ανεπαρκείς μεταφράσεις και φτηνή παραγωγή.
Αν αναφέρεται στις τελευταίες δεκαετίες θα διαφωνήσω. Βαθμηδόν η κατάσταση άλλαξε και στις ημέρες μας οι εκδοτικοί οίκοι που κυμαίνονται στο φάσμα μεταξύ αξιοπρεπούς και σημαντικού είναι πολλοί. Ας αναφέρω σκόρπια την “Εστία”, τον “Κέδρο”, την “΄Αγρα”, την “Πόλις”, τον “Ποταμό”, τις εκδόσεις “Καστανιώτη”, την “Αλεξάνδρεια”, τις εκδόσεις “Στιγμή” και “Scripta”,σίγουρος ότι δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για την ποιότητα των βιβλίων τους, τόσο των ελληνικών όσο και των μεταφρασμένων, ενώ οπωσδήποτε παραλείπω πολλούς ακόμα που άνετα περιλαμβάνονται στην κατηγορία αυτή. Ακόμα και εκείνοι που τα χρόνια της Μεταπολίτευσης έκαναν πιο μαζικές εκδόσεις (“Θεμέλιο”, “Ολκός” κ.ά.), γρήγορα κατάλαβαν ότι έπρεπε να επενδύσουν στην ποιότητα για να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό.
Για να μην προχωρήσω στους επιστημονικούς οίκους (“Τραυλός”, “Κάτοπτρο”) με αξιοζήλευτες εκδόσεις κύρους για επιστημονικά θέματα που επικουρούνται από υψηλού επιπέδου επιστημονικούς επιμελητές. ΄Η τις εκπληκτικές ειδικές, αλλά μεγάλης γκάμας (φιλοσοφικής, φιλολογικής, ιστορικής, αρχαιολογικής) εκδόσεις κάποιων ιδρυμάτων (Μορφωτικό ΄Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, ΄Ιδρυμα Τριανταφυλλίδη).
Όλοι αυτοί οι οίκοι δεν αρκούνται πια σε μεταφραστές που απλώς ξέρουν την ξένη γλώσσα, αλλά επενδύουν σε εξειδικευμένους επαγγελματίες υψηλών οικονομικών απαιτήσεων, κάποιοι εκ των οποίων συγκαταλέγονται στους ανθρώπους των γραμμάτων, όπως άλλωστε και οι επιμελητές εκδόσεων. Μάλιστα οι μεταφραστές, οι διορθωτές και οι επιμελητές εκδόσεων έχουν δημιουργήσει σύλλογο ακριβώς για να περιφρουρήσουν τα δικαιώματά και την πνευματική υπόσταση του επαγγέλματός τους. Αν αναφέρω μερικά μόνο ονόματά τους, (Κούρτοβικ, Μπουκάλας, Νιάρχος, Χρυσοστομίδης, Χάρης) ίσως γίνω πιο κατανοητός.
Για να δώσω ένα μέτρο, οι μεταφραστές πια σε μεγάλο βαθμό εξειδικεύονται ανά θεματολογία (π.χ Ανδρέας Αποστολίδης στα Αστυνομικά-συγγραφέας Αστυνομικών και ίδιος), ανά γλώσσα (Γιάννης Καλιφατίδης-έχει μεταφράσει όλον τον Ζέμπαλντ- και Γιώργος Δεπάστας στα Γερμανικά, Κρίτων Ηλιόπουλος στα Ισπανικά κοκ), ανά σχολή, ανά συγγραφέα κλπ. Αυτό τους κάνει ακριβούς αλλά όμως δεν συμβαίνει πια αυτό που ήταν κανόνας παλιά, να μεταφράζονται δηλαδή όλα τα βιβλία μέσω των αγγλικών τους μεταφράσεων με τις δεδομένες απώλειες ύφους. Ούτε η πολυπραγμοσύνη των μεταφραστών που τους στερεί σε βάθος είναι πια κανόνας -τώρα ο Ανταίος Χρυσοστομίδης περνάει πολύ χρόνο με τον ίδιο τον Αντόνιο Ταμπούκι και ο Γιάννης Χάρης με τον Κούντερα, για να ανιχνεύσουν τους ίδιους τους συγγραφείς με μακρές συζητήσεις και συναναστροφή πριν μεταφράσουν (όλα) τα έργα τους.
Αυτές τις μέρες πολλοί μιλούν ελληνικά στην Φραγκφούρτη. Διαλέγουν συγγραφείς και τίτλους, πληρώνουν δικαιώματα και αποκλειστικότητες και οι δικές μου φτωχές γνώσεις μου λένε ότι το κάνουν με ικανοποιητική αποτελεσματικότητα και αντιπροσωπευτικότητα. Δεν νομίζω ότι είναι τόσα πολλά τα σημαντικά βιβλία που τελικά δεν μεταφράζονται στα ελληνικά.
Και επιπλέον νομίζω ότι το ελληνικό βιβλίο είναι φτηνό, αν το συγκρίνεις με άλλα προϊόντα πολιτισμού και ψυχαγωγίας στη χώρα μας (σινεμά, θέατρο κλπ). Αν σκεφτεί κανείς ότι το 80% των βιβλίων της αγγλικής και της αμερικανικής αγοράς και μεγάλα ποσοστά της γαλλικής, γερμανικής και ισπανικής δεν απαιτούν αμοιβές μεταφραστή και εκδίδονται σε τιράζ πολλαπλάσια από τα ελληνικά, νομίζω είναι άδικο να γίνεται με αυτά η σύγκριση.
Τέλος ομολογώ ότι το σκληρό εξώφυλλο ουδέποτε με απασχόλησε. Το αποτύπωμα των χεριών και των στιγμών μου στα τσακίσματα και τη φθορά του μαλακού με κάνει να αγαπώ κάποια βιβλία πιο πολύ. Και τα νοιώθω πιο δικά μου όταν τα ξαναβρίσκω με γνωστά σημάδια ή καμμιά φορά και λίγους κόκκους άμμου κρυμμένους στις σελίδες τους.
Αναδημοσίευση:www.protagon.gr

Ψηφιοποιημένη συλλογή τύπου του Ε.Λ.Ι.Α. - Μ.Ι.Ε.Τ. στη Θεσσαλονίκη

01 Οκτ. 2010
Το μεγαλύτερο μέρος της ψηφιοποιημένης συλλογής τύπου της βιβλιοθήκης του Ε.Λ.Ι.Α. - Μ.Ι.Ε.Τ. είναι προσβάσιμο και στο Ε.Λ.Ι.Α. - Μ.Ι.Ε.Τ. στη Θεσσαλονίκη. 765 τίτλοι εφημερίδων και περιοδικών που καλύπτουν ευρύ φάσμα θεμάτων και χρονολογιών είναι διαθέσιμοι. Περιλαμβάνονται λογοτεχνικά περιοδικά και περιοδικά τέχνης, πολιτικές και σατιρικές εφημερίδες, δελτία συνδικαλιστικών οργανώσεων, συλλόγων και πολιτικών οργανώσεων, μαθητικά και φοιτητικά περιοδικά και εφημερίδες, περιοδικά ποικίλης ύλης, κ.ά. Η συλλογή εκτείνεται χρονολογικά από τα μέσα του 19ου αιώνα έως τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Ο ενδιαφερόμενος ή η ενδιαφερόμενη μπορεί να εντοπίσει τους τίτλους των περιοδικών και των εφημερίδων καθώς και πληροφορίες σχετικά με αυτά και τα αποκτήματα των συλλογών μας από το δημόσιο ηλεκτρονικό κατάλογο της βιβλιοθήκης του Ε.Λ.Ι.Α.-Μ.Ι.Ε.Τ. που βρίσκεται στη διεύθυνση http://62.103.29.196/OPAC.html αρκεί στη φόρμα αναζήτησης να πληκτρολογήσει τον όρο “ψηφιοποιημένη συλλογή τύπου”.
Το Ε.Λ.Ι.Α.-Μ.Ι.Ε.Τ. στη Θεσσαλονίκη στεγάζεται στην οδό Θεοφίλου 13 στην Άνω Πόλη. Το ωράριο λειτουργίας είναι 9:30-15:30 καθημερινά.

Νομπέλ Λογοτεχνίας 2010 Απονεμήθηκε στον Περουβιανό συγγραφέα Μάριο Βάργκας Γιόσα

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Η Σουηδική Ακαδημία αποφάσισε να τιμήσει τον 74χρονο Περουβιανό συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα και να του απονείμει το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας, επειδή «χαρτογράφησε τις δομές της εξουσίας και με τις καυστικές εικόνες του σκιαγράφησε την αντίσταση, την εξέγερση και την ήττα του ατόμου».
Ο Μάριο Βάργκας Λιόσα έκανε το ντεμπούτο του στη λογοτεχνία τη δεκαετία του ʼ60 κι έχει γράψει πάνω από τριάντα μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και δοκίμια. Το 1995 τιμήθηκε με το Βραβείο Θερβάντες, την πιο υψηλή διάκριση για την ισπανόφωνη λογοτεχνία.
Από τα πιο γνωστά μυθιστορήματά του είναι το «Συζήτηση σε έναν Καθεδρικό ναό», «Η πόλη και οι σκύλοι» και «Το πράσινο σπίτι». Η λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία είχε να λάβει τέτοια διάκριση από το 1982, όταν ο Κολομβιανός μυθιστοριογράφος Γκάμπριελ Γκαρσία Μαρκες είχε τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ.
Ο κορυφαίος συγγραφέας του Περού γεννήθηκε στην πόλη Αρεκίπα το 1936. Τελείωσε το Πανεπιστήμιο στη Λίμα και πήρε διδακτορικό δίπλωμα λογοτεχνίας στη Μαδρίτη. Έχει ζήσει στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στη Βαρκελώνη, ενώ το 1993 έλαβε την ισπανική υπηκοότητα.
Το πρώτο του διήγημα, με τίτλο «Οι αρχηγοί», το έγραψε όταν εργαζόταν ως δημοσιογράφος στο Περού, αλλά έγινε ευρύτερα γνωστός ως συγγραφέας με το έργο «The time of the hero» (1963) στο οποίο περιέγραφε τις νεανικές εμπειρίες του από τη στρατιωτική σχολή του Λ.Πράδο της Λίμα. Παρότι το έργο προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού, η καυστική στάση του συγγραφέα τον έθεσε στο στόχαστρο πολλών στρατιωτικών που τον κατηγόρησαν ότι είχε δήθεν δωροδοκηθεί από το Εκουαδόρ για να υπονομεύσει το ηθικό του Περουβιανού στρατού.
Με το πολυβραβευμένο «Πράσινο σπίτι» το 1965 ο Λιόσα αναγνωρίστηκε ως μια από τις σημαντικότερες φωνές της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας, δίπλα σε συγγραφείς όπως ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες και ο Χουάν Κάρλος Ονέτι.
Σε ηλικία μόλις 33 ετών έγραψε το εξίσου διάσημο μυθιστόρημα «Συζήτηση σε έναν καθεδρικό ναό» επιτιθέμενος στο δικτατορικό καθεστώς του Περού. Ο κεντρικός ήρωας του έργου, ο Ζαβάλα προσπαθεί να βρει την αλήθεια για τον ρόλο που έπαιξε ο πατέρας του στη δολοφονία ενός παρανόμου αλλά καταλήγει σε αδιέξοδο.
Από τη δεκαετία του ʼ70 ο Λιόσα μοιάζει να ελκύεται περισσότερο από τη σάτιρα, παρότι το πολιτικό στοιχείο εξακολουθεί να κυριαρχεί στο έργο του. Το 1981 δημοσίευσε το πρώτο του ιστορικό μυθιστόρημα «Ο πόλεμος του τέλους του κόσμου» με φόντο τη Βραζιλία του 19ου αιώνα. Σε αυτό το βιβλίο φαίνεται το ενδιαφέρον του για ζητήματα όπως ο μεσσιανισμός και το παράλογο στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Στη συνέχεια ακολούθησε πιο σύντομες πεζογραφικές φόρμες, δημοσιεύοντας αρκετά δοκίμια. Στα πιο πολυσυζητημένα πρόσφατα μυθιστορήματά του συμπεριλαμβάνεται και το πολιτικό θρίλερ «The feast of the goat» (2000) («Η γιορτή του τράγου») που εστιάζει στην δικτατορία του Ραφαέλ Τρουχίλο. Το 2006 έγραψε το «Παλιοκόριτσο», με επιρροές από τη Μαντάμ Μποβαρύ του Φλωμπέρ. Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί πολλά έργα του όπως για παράδειγμα «Η πόλη και τα σκυλιά» , «Το παλιοκόριτσο» , «Η γιορτή του τράγου», «Μητριάς εγκώμιο» (εκδ. Καστανιώτη). Φέτος παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Eπί Κολωνώ το έργο του «La Chunga» με πρωταγωνίστρια την Καρυοφιλλιά Καραμπέτη.
Στον Περουβιανό συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα απονέμεται το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας 2010, όπως ανακοίνωσε από τη Στοκχόλμη η Σουηδική Ακαδημία.
Πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ,την Γκέλη Παπαθανασίου(ert-on line)..η είδηση-λίγο πριν τον πρωινό(???)καφέ από το Δημήτρη Μαμαλούκα

Εγκαινιάζεται η 62η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης

Το σημαντικότερο διεθνές γεγονός στο χώρο του βιβλίου, η έκθεση της Φρανκφούρτης, εγκαινιάζεται σήμερα. Τιμώμενη χώρα είναι η Αργεντινή, ενώ εξέχουσα θέση επιφυλάσσεται στην ψηφιακή τεχνολογία.
Οι συμμετέχοντες στη φετινή έκθεση στην Φρανκφούρτη, την πόλη του Γουτεμβέργιου, προέρχονται από 111 χώρες. Λαμβάνουν μέρος συνολικά 7.533 εκδότες, συγγραφείς, λογοτεχνικοί πράκτορες και άλλοι επαγγελματίες από το χώρο του βιβλίου. Οι συμμετέχοντες είναι περισσότεροι απ' ό,τι στην περυσινή έκθεση, στην οποία τιμώμενη χώρα ήταν η Κίνα και είχε προσελκύσει 290.000 επισκέπτες.
Δύο νέα πρότζεκτ θα παρουσιαστούν στη φετινή έκθεση: το Frankfurt Hot Spots (μια μοναδική ευκαιρία για τους επαγγελματίες εκδότες να συναντηθούν με τις εταιρείες τεχνολογίας και να εξετάσουν νέες ψηφιακές προοπτικές) και το Frankfurt Story Drive (όπου θα υπάρξουν ομιλητές από τη Walt Disney Studios και τη Nintendo).
Παρόντες στην έκθεση του βιβλίου θα είναι η Γαλλοκολομβιανή πολιτικός Ίνγκριντ Μπετανκούρ, οι Αμερικανοί συγγραφείς Μπρετ Ίστον Έλις και Τζόναθαν Φράνζεν και ο Γερμανός Γκίντερ Γκρας. Σημαντική είναι η παρουσία της Αργεντινής, ως τιμώμενης χώρας. Η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Κίρτσνερ μαζί με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε, θα παρευρεθούν στην αποψινή τελετή των εγκαινίων.
Τα βιβλία σε χαρτί εξακολουθούν να κατέχουν την πιο σημαντική θέση, ωστόσο δεν είναι λίγοι οι εκδότες που παρουσιάζουν ηλεκτρονικά βιβλία. "Όλοι προσπαθούν να παράγουν ψηφιακό περιεχόμενο", δήλωσε ο διευθυντής της έκθεσης Γίργκεν Μπόος σε συνέντευξη Τύπου, ο οποίος, προβλέποντας τις ανακατατάξεις που θα προκαλέσουν οι ηλεκτρονικές συσκευές ανάγνωσης, συνέκρινε την εμφάνισή τους με την εφεύρεση της τυπογραφίας.
Η 62η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης θα λήξει στις 10 Οκτωβρίου.
Πηγή:e-net,5/10/2010

ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ

Πρόσκληση

Σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο του ΚΑΠΠΑ 2000 στην παραλία της Περαίας
στις 8 Οκτωβρίου στις 17.00
ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος του πνεύματος, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ θα αναπτύξει το θέμα "Η επιρροή της Βυζαντινής ιστορίας στη σύγχρονη κοινωνία", ενώ ο Δήμαρχος Θερμαϊκού Γιάννης Αλεξανδρής θα την τιμήσει με το "χρυσό κλειδί της πόλης" .

Νέα Πολιτική Βιβλιοθηκών και Αρχείων

Δελτίο Τύπου
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
14/09/2010

Η Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Αννα Διαμαντοπούλου, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 14/9/2010, σε συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου
Βιβλιοθηκών, Γενικών Αρχείων και Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης. Η Υπουργός αναφέρθηκε στην ανάγκη σχεδιασμού μιας Νέας Πολιτικής Βιβλιοθηκών και Αρχείων.
Συγκεκριμένα έθεσε τρεις κεντρικούς στόχους:

1)Το Εθνικό Δίκτυο. Δημιουργία εθνικής υποδομής Βιβλιοθηκών και Αρχείων με ενιαίο δίκτυο κάλυψης όλης της χώρας, μετά και τη δημιουργία καλλικράτειων δήμων. Θα είναι το κεντρικό πλέγμα της κοινωνίας της πληροφορίας με κόμβους ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, ενώ θα εξασφαλίζεται η διαλειτουργικότητά του, δηλαδή η ενοποιημένη δράση Βιβλιοθηκών-Αρχείων-Μουσείων. Εκπόνηση Λευκής Βίβλου που θα περιγράφει τις παρεχόμενες προς τους πολίτες υπηρεσίες, ιδιαίτερα μετά τη διαδικασία της ψηφιοποίησης.
2)Την Αναπτυξιακή Διάσταση. Διαμόρφωση του χαρακτήρα των Βιβλιοθηκών-Αρχείων σε αναπτυξιακό εργαλείο, οργανικά ενταγμένο στην παραγωγική βάση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάπτυξη της διάστασης του πολιτισμικού και επιστημονικού τουρισμού.
3Την Υπερεθνική Πολιτισμική Δράση. Πρωτοβουλίες κοινής πολιτισμικής δράσης με χώρες της Ανατολικής Μεσογείου (Αίγυπτος, Τουρκία, Ισραήλ, όμορες βαλκανικές χώρες) σχετικά με τη διαμόρφωση δικτύων βιβλιοθηκών-αρχείων και προβολής κοινής πολιτισμικής κληρονομιάς.

Ενισχύουμε το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΔΗΜΟΥ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

Ελαβα το ακόλουθο δελτίο τύπου,το παραθέτω ασχολίαστο
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010, 8:00 μ.μ.
Ο Δήμος Πετρούπολης και το Φεστιβάλ Πέτρας, το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου, οργανώνουν μια ξεχωριστή συναυλία για την οικονομική ενίσχυση μιας ιδιαίτερα ξεχωριστής δράσης, τη λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου Πετρούπολης. Το Κοινωνικό Παντοπωλείο είναι ήδη έτοιμο και θα στεγαστεί στην οδό Λεωφόρο Πετρουπόλεως 168 και θα διαθέτει δωρεάν στις φτωχές οικογένειες του Δήμου μας, τρόφιμα και άλλα ήδη πρώτης ανάγκης.
Στην ιδιαίτερη αυτή συναυλία συμμετέχουν οι Lexicon Project με τη νεαρή Ισμήνη Πεπέ, οι 9ΜΜ και οι Scuro Albo.
Τιμές εισιτηρίων : 5€

Προπώληση εισιτηρίων:
Cine Πετρούπολις
Λ.Πετρουπόλεως 168 - 210 5012391 (8:00 μ.μ. – 11:00 μ.μ.)
Δημοτική Επιχείρηση Πετρούπολης
Δωδεκανήσου 78 & Κρήτης–210 5063660 (9:00 π.μ. – 2:00 μ.μ.)


ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΕΤΡΑΣ
Γιάννα Τριανταφύλλη
6944 902980
Γιάννης Παλαβούρας
6937 658980
Δωδεκανήσου & Κρήτης 78,
Τ.Κ. 132 31 Πετρούπολη
τηλ: 210 5062166 -5012402
fax: 210 5062166
E-Mail: petrasfestival@petroupoli.gr
www.petroupoli.gov.gr

Πάλι μιλάμε για βιβλία στην Τούμπα..

Οπως στις κινηματογραφικές αίθουσες,η εναρκτήρια συνάντηση για την επαναλειτουργία της λέσχης ανάγνωσης γίνεται το Σεπτέμβριο,την Κυριακή 26/9,μετά τις 8 μ.μ,στο πατάρι της δημοτικής βιβλιοθήκης Ανω Τούμπας.
(Γρ.Λαμπράκη 187,τηλ.2310950370).
Το βιβλίο που θα συζητηθεί είναι "Σε περίπτωση πυρκαιάς",του Πέτρoυ Μαρτινίδη (ΝΕΦΕΛΗ).
Μετά το μακρύ -και δύσκολο για πολλούς(και για πολλούς λόγους)-καλοκαίρι,μιλάμε πάλι για βιβλία.Για τέταρτη συνεχή χρονιά..Με το μέσο όρο ηλικίας διαρκώς να χαμηλώνει,γεγονός που αφ'ενός με βυθίζει σε ευδαιμονία,αφ'ετέρου με γεμίζει ευθύνη..
Θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω προσωπικά με τον καθένα σας,καθώς και με όσους νέους φίλους έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον συμμετοχής.
Μου λείψατε πολύ..
Λένα

Στόχος για τους υπόλοιπους

Το βραβείο «Πρόσβαση στη Μάθηση» του Ιδρύματος Bill & Melinda Gates για το έτος 2010 απονεμήθηκε στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας για τη δημιουργική χρήση των υπηρεσιών πληροφόρησης και τεχνολογίας για την ικανοποίηση των οικονομικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών αναγκών περισσοτέρων από 180.000 ανθρώπων. Η Βιβλιοθήκη έχει αναδειχθεί ως κορυφαία στην Ελλάδα προσφέροντας μια σειρά υπηρεσιών και προγραμμάτων για παιδιά και ενήλικες και βοηθώντας άλλες βιβλιοθήκες να αναπαράγουν την επιτυχία της. Εμείς οι υπάλληλοι της Βιβλιοθήκης θεωρούμε μεγάλη τιμή το βραβείο αυτό το οποίο πρωτίστως οφείλεται στις άοκνες προσπάθειες και εμπνευσμένες ιδέες του Διευθυντή μας και συνεχίζουμε να προσπαθούμε να φανούμε και στο μέλλον αντάξιοι του τίτλου αυτού και ακόμα δημιουργικότεροι.

Αναδημ:Ιστολόγιο Δημόσιας Βιβλιοθήκης Βέροιας,13/08/2010

Η αστυνομική λογοτεχνία απέκτησε «σπίτι»

Επί πολλά χρόνια η αστυνομική λογοτεχνία εθεωρείτο παραλογοτεχνία. Η Ελλάδα, με καθυστέρηση συγκριτικά με άλλες χώρες, αποκατέστησε το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος και τώρα ιδρύθηκε και η Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.).
Μέλη της είναι είκοσι έξι συγγραφείς και μελετητές του είδους (Ανδρέας Αποστολίδης, Αθηνά Κακούρη, Πέτρος Μάρκαρης, Πέτρος Μιχαηλίδης, Φίλιππος Φιλίππου, Τεύκρος Μιχαηλίδης, Τιτίνα Δανέλλη, Κώστας Καλφόπουλος, Φώντας Λάδης, Απόστολος Λυκεσάς, Σέργιος Γκάκας κ.ά.).
Η ΕΛΣΑΛ δεν έχει συνδικαλιστικό χαρακτήρα και μέλη της μπορούν να γίνουν όσοι έχουν δημοσιεύσει ένα τουλάχιστον έργο αστυνομικής λογοτεχνίας ή σχετικό με αυτήν. Στόχοι της είναι η προώθηση, ενθάρρυνση και διάδοση της αστυνομικής λογοτεχνίας, η συλλογή πληροφοριών και η συστηματική καταγραφή των έργων, διοργάνωση σχετικών εκδηλώσεων κλπ.
Πολλές πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι θα βρουν στο blog www.crimefictionclubgr.wordpress.com

ΒΙΒΛΙΟ/ΝΕΑ,6-7-2010

Πρόταση ανάγνωσης

Ορισμένα από τα παρακάτω βιβλία-όχι όλα-δεν μεταφέρονται στη θάλασσα,λόγω βάρους.Ειδικού και κυριολεκτικού.Η εναλλακτική που εφάρμοσα εγώ:
Βεράντα ξενοδοχείου,μακριά,ήσυχη,χωρίς επικοινωνία με άλλες,χαμένη στο δάσος των ελαιών,με ορίζοντα τη θάλασσα.Μόλις ανοίγεις την πόρτα,να'ναι το πρώτο πράγμα που αντικρίζεις.Κι ο ουρανός,ατέλειωτος να αγγίζει το νερό.Επιπροσθέτως,εκκωφαντικά τζιτζικίσματα,που δεν αποσπούν την προσοχή,αντιθέτως,δίνουν ρυθμό στην ανάγνωση..

*Maximilien François Marie Isidore de Robespierre:
"Αρετή και τρομοκρατία"(ΕΚΔΟΣΕΙΣ 21ου)
*P.D James:"Θάνατος σε ιδιωτική κλινική"(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
*Μαρία Φακίνου:"Το καπρίτσιο της κυρίας Ν."(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
*Pascal Quignard:"Βίλα Αμάλια"(ΑΓΡΑ)
*Αθηνά Κακούρη:"Ξιφίρ Φαλέρ"(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
*"Ερωτας και θάνατος στη σκιά της ποίησης"(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
*Mak Geert:"Στην Ευρώπη"(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
*Michael Jones:"Λένινγκραντ"(ΩΚΕΑΝΙΔΑ)
*Richard Sennett:"Η κουλτούρα του νεοκαπιταλισμού"(ΣΑΒΒΑΛΑΣ)
*Sebastien Japrisot:"Φονικό καλοκαίρι"(ΚΕΔΡΟΣ)
*Hans - Jörg Hechenberger:"Πολιτισμός και πολιτική"(scripta)
*Hedi Kaddour:"Βάλντενμπεργκ"(ΠΑΤΑΚΗΣ)
*Μίκκελ Μπίρκεγκορ:"Το βιβλιοπωλείο των σκιών"(ΠΑΤΑΚΗΣ)
*Eric John Ernest Hobsbawm:"Επαναστάτες"(ΘΕΜΕΛΙΟ)
*Thomas Hurlimann:"Η δεσποινίς Σταρκ"(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)

Λογοτεχνική συνάντηση στη Ραψάνη

O Λεωνίδας Εμπειρίκος σε μια λογοτεχνική συνάντηση στη Ραψάνη,στο θεατράκι του ΜΗΤΙΑ το Σάββατο 10 Ιουλίου και ώρα 9 μ.μ.Μίλησε για τον άνθρωπο και δημιουργό πατέρα του ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟ και κυρίως για νέα ευρήματα γύρω από το σπουδαίο έργο με τα οποία αποκαθίσταται το μεγάλο αρχείο του,με την τόσο σπουδαία σημασία για τα ελληνικά και ευρωπαϊκά γράμματα.
"Η βραδιά της δεκάτης Ιούλη εδώ στο πέτρινο θεατράκι του Μήτια στη Ραψάνη ήταν ένα δημιούργημα ανθρώπων για να τη χαρούν άνθρωποι που αγαπάνε.
Ο Λεωνίδας Εμπειρίκος ήρθε αυθόρμητα χωρίς καμιά αντίρρηση σ’ έναν όμορφο τόπο,αλλά τόσο αφημένο στην τύχη του,όπως γίνεται με όλα τα ωραία την εποχή ετούτη και στη χώρα μας.Ο γιός του μεγάλου ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκου δεν ήρθε να πει ένα λόγο ίσιο, ατσάκιστο γεμάτο γνώσεις,αλλά να εκφράσει συναισθήματα αγαπητικά,που βγήκαν από μια συνεχή επαφή με το έργο του πατέρα του ,το οποίο δεν έχει τελειωμό.Μίλησε για καινούργια πράγματα «στοιχεία» που βρήκε σε χειρόγραφα , διόρθωσε ημερομηνίες που βρέθηκαν λάθος σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και μας ανακοίνωσε πως είναι πολλά ακόμα που πρέπει να ερευνηθούν.Πάνω απ’ όλα όμως , μέσα από τον ενθουσιασμό του λόγου του , το ύφος των λέξεων ,που έκφραζαν έρωτα για τέχνη και άνθρωπο , πέρασε αθόρυβα αλλά και τόσο δυνατά στους τυχερούς που βρέθηκαν στη συνάντηση μια ατμόσφαιρα δροσερής ζέστης , προσφορά και μαζί επίθεση σε μια κακή στιγμή μας η οποία τείνει να κυριαρχήσει και να μας πάρει το καλό που έχουμε από την ομορφιά του τόπου , που όσο μπορεί αντιστέκεται με δυσκολία σ’ εκείνη που αποθρασύνεται.
Φοβάμαι πως κυριαρχεί με τη βοήθεια πολλών υπευθύνων ,μας επιτίθεται μας φοβίζει και δυστυχώς αλλάζει τον τρόπο σκέψης μας , για να μην είμαστε αυτοί του χθες , αλλά οι άλλοι του σήμερα .
Η βραδιά αυτή της δεκάτης Ιούλιου ήταν μια αντίσταση σε όλο αυτό το νοσηρό νότιο συννεφόκαμα και όσοι εκλεκτοί την έζησαν ένιωσαν το δροσερό αεράκι του Ολύμπου , που στα πόδια του είναι κτισμένο το θεατράκι , και του Κίσαβου απέναντι του. Οι ώρες εκείνες ήταν γεμάτες από την παρουσία του, καλού μας με παντελή απουσία οποιουδήποτε αχαμνού .
Ευχαριστούμε τον Λεωνίδα Εμπειρίκο που με την όλη του παρουσία έδειξε γνήσια την αγάπη του και μας έκανε να τον αγαπήσουμε και μείς . Ευχαριστούμε το Σπύρο Κανιούρα που μας έβαλε σωστά στο πνεύμα του έργου του μεγάλου ποιητή .Η βραδιά διοργανώθηκε από το παραδοσιακό καφενείο ΜΗΤΙΑ και τη Δημοτική βιβλιοθήκη Ραψάνης.Η βραδιά έκλεισε με τις μελωδίες της πιανίστριας Αντιγόνη Μάσια , που ταξίδεψε με τις μουσικές του Χατζηδάκη και της Ευανθίας Ρεμπούτσικα."
Ετσι περιέγραψε τη βραδυά ο Βασιλης Σιουζουλής .

*Την είδηση την πήρα από το Θοδωρή Ρεβενάκη,δυστυχώς αργά.Αυτό απλώς ενισχύει την ευχή το παρόν καλοκαίρι της πενίας(κυριολεκτικά και μεταφορικά) να γεμίσει τέτοια γεγονότα..

living library

">
Μία άλλη, διαφορετική βιβλιοθήκη: http://www.youtube.com/watch?v=yHp38I9TVWg
Το έλαβα από τη συνάδελφο-στο Νομικό Σπουδαστήριο του Νομικού τμήματος του
Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιο Αθηνών- Βασιλική Στρακαντούνα.
Στη συνέχεια ο συνάδελφος Σπύρος Πιέρρος με κατατόπισε περισσότερο,με το άρθρο της "Ελευθεροτυπίας"(3/9/2009):
Η Ζώσα Βιβλιοθήκη
Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr,www.bavzer.blogspot.com
ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ, όπου δεν ασχολούνται με τα μικροπολιτικά και τα ευτελή της καθημερινότητας, κάποιοι άνθρωποι με μυαλό, φαντασία
και ευαισθησία, κάθησαν και σκέφτηκαν, και βρήκαν έναν ακόμη τρόπο για να «θεραπεύσουν» διάφορες προκαταλήψεις (φυλετικές,
θρησκευτικές, οικονομικές, κ.λπ.) και να φέρουν τους πολίτες πιο κοντά τον έναν στον άλλον.
Η καινούργια τους πρωτοβουλία ονομάζεται «Ζώσα Βιβλιοθήκη», ήδη
λειτουργεί στην Κοπεγχάγη και έχει κάνει αίσθηση διεθνώς. Η Βιβλιοθήκη,
λοιπόν, αυτή, όπως διαβάζουμε και σε σχετικό ρεπορτάζ στην ηλεκτρονική
έκδοση του γερμανικού περιοδικού «Σπίγκελ», www.spiegel.gr, επιτρέπει
στους «αναγνώστες» να «δανείζονται» και να «διαβάζουν» «ανθρώπινα
βιβλία». Για παράδειγμα, μερικά από τα πιο δημοφιλή τέτοια «βιβλία», από
αυτά που στην κανονική αγορά θα τα λέγαμε και «μπεστ σέλερ», είναι: οι
ιστορίες μιας πρώην στριπτιζέζ, ενός πρόσφυγα που ζούσε σε κοντέινερ
πλοίου και ενός αστυνομικού που εργαζόταν στην πιο σκληρή βάρδια «της
πιο άγριας περιοχής της πόλης».
ΜΠΟΡΕΙΣ, δηλαδή, να πας στη «Ζώσα Βιβλιοθήκη» της Κοπεγχάγης, να
ψάξεις εκεί, στο κομπιούτερ, τα διαθέσιμα «βιβλία», και να ζητήσεις να
«δανειστείς», για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (π.χ. 2 ώρες, κάθε πρωί,
για μία εβδομάδα), ένα πρόσωπο που έχει να σου πει κάποια ιστορία, και που να θέλει να συζητήσει μαζί σου γι' αυτήν.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ρόζα Φέλτμαν, η οποία έχει 4 παιδιά, δύο από προηγούμενο γάμο της και 2 με τον τωρινό
σύντροφό της, με τον οποίο γνωρίστηκε στην Κοπεγχάγη, έχοντας περάσει «11 μαρτυρικά χρόνια», όπως λέει η ίδια, ως
πρόσφυγας στην Ελλάδα. Εργάστηκε ως στριπτιζέζ σε μπαρ της Θεσσαλονίκης από τα 18 της χρόνια - δουλειά που βρήκε, λέει, στις
μικρές αγγελίες, και που της έδινε «καλά, αφορολόγητα λεφτά». (Ελλάς αθάνατη!)
Η ΡΟΖΑ είναι ένα από τα «55 Ζωντανά Βιβλία», που «διατίθενται» τώρα από τη Βιβλιοθήκη της Κοπεγχάγης. Υπάρχουν «ανθρώπινα
βιβλία» που μπορεί να τα «δανειστεί» κάποιος μαζί και με άλλους - να «δανειστεί», δηλαδή, μια ομάδα ή παρέα ανθρώπων, τον
29χρονο Μαμέτ, που ήρθε από το Ιράν στα 6 του χρόνια και για άλλα τόσα ζούσε με τη μητέρα του και άλλα 3 παιδιά στο κοντέινερ
ενός πλοίου, σε άθλιες συνθήκες, παράνομος. Η «ανάγνωση τέτοιων βιβλίων βοηθά στην ανταλλαγή γνώσεων, στην καλύτερη
συνειδητοποίηση του μεγέθους του προβλήματος που αντιμετώπισε ο... αφηγητής, στην κατανόηση των συνηθειών του, του
διαφορετικού τρόπου της ζωής του», γράφει το «Σπίγκελ». Ο αστυνόμος Νιμ, που κάνει βάρδιες «στις πιο άγριες συνοικίες της
πόλης», αποκαλύπτει στο περιοδικό πόσο τον έχει βοηθήσει αυτή η επαφή με τους «αναγνώστες» του. Ηδη, λέει, έχουν
σχηματιστεί ομάδες εθελοντών, που θα βοηθούν «να κάνουμε τις γειτονιές πιο ασφαλείς και πιο ανθρώπινες».
ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ
«Ολα τα χρώματα συμφωνούν μεταξύ τους. Στο σκοτάδι»
Φράνσις Μπέικον (1561-1626), Αγγλος φιλόσοφος, επιστήμονας, δικηγόρος, πολιτειολόγος.
ΕΝΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
1.050χιλιόμετρα μήκος καταλαμβάνουν τα ράφια στη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στον κόσμο, που είναι εκείνη του Κογκρέσου, στις
ΗΠΑ. Εχει περίπου 32 εκατομμύρια βιβλία, από τα οποία τα 2,6 εκατομμύρια είναι νομικά βιβλία, γεγονός που την κάνει και τη
μεγαλύτερη νομική βιβλιοθήκη στον κόσμο.
Για επιπλέον πληροφόρηση,http://humanlibrary.org/

",,με την ουτοπία αρχίζει,ο σύγχρονος σοσιαλισμός",Karl Kautsky

Στις 6 Ιουλίου 1535, εκτελέστηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, ο Άγγλος συγγραφέας, πολιτικός και διανοητής, Τόμας Μουρ, δημιουργός του όρου «Ουτοπία». Γιος του δικαστή σερ Τζον Μορ, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1478 στο Λονδίνο. Σπούδασε Λατινικά και Λογική στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ενώ το 1494 επέστρεψε στο Λονδίνο για να διδαχτεί από τον πατέρα του τη νομική επιστήμη, ωστόσο, σύντομα την εγκατέλειψε για να γίνει μοναχός. Παρά το γεγονός ότι αρχικά εντάχθηκε στο τάγμα των Φραγκισκανών, υπερίσχυσε μέσα η αίσθηση του καθήκοντος να υπηρετήσει τη χώρα του και αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική.
Η διαφωνία του με τη στάση του Ερρίκου έναντι της Εκκλησίας, τον ανάγκασε να παραιτηθεί από τα αξιώματα του. Τον Ιούνιο του 1533 αρνήθηκε να παραβρεθεί στη στέψη της Άννας Μπολέιν, γεγονός που εξόργισε τον βασιλιά. Την επόμενη χρονιά κλήθηκε ενώπιον επιτροπής να ορκιστεί πίστη και υποταγή στο βασιλικό ζεύγος. Αναγνώρισε τη Μπολέιν σα βασίλισσα αλλά αρνήθηκε να πάρει τον όρκο καθώς διαφωνούσε με την αποκήρυξη του Πάπα και την ανακήρυξη του Ερρίκου ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας. Πέντε ημέρες αργότερα φυλακίστηκε και την 1η Ιουλίου του 1535 οδηγήθηκε σε δίκη. Κρίθηκε ένοχος για εσχάτη προδοσία και αποκεφαλίστηκε στις 6 Ιουλίου. Το 1886 οσιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία και το 1935 ανακηρύχθηκε Άγιος από τον Πάπα Πίο ΧΙ.
Παράλληλα με την πολιτική του καριέρα, ασχολήθηκε και με τη συγγραφή, με την «Ουτοπία» (1515) να αποτελεί το πιο γνωστό από τα έργα του. Ο τίτλος του βιβλίου υπήρξε λογοπαίγνιο του ίδιου που σημαίνει έναν τόπο που δεν υπάρχει. Στην «Ουτοπία» του Μουρ αντιπαραβάλει την εριστική κοινωνική ζωή των χριστιανο-ευρωπαϊκών κρατών με την τέλεια δομημένη κοινωνία ενός φανταστικού μη χριστιανικού νησιού. Μία κοινωνία που υπάρχει με γνώμονα την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, χωρίς ατομική ιδιοκτησία και χωρίς ανθρώπινη εκμετάλλευση. Από πολλούς μελετητές θεωρήθηκε ότι το κομουνιστικό κράτος του Καρλ Μαρξ μοιάζει με την Ουτοπία του Τόμας Μουρ.
Το «φλερτ» της Ουτοπίας του Μουρ με την πραγματικότητα εξετάζει στην ανάλυσή του στο «Βήμα», καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, Θεόδωρος Παπαγγελής:
Το «φλερτ» ουτοπίας και πραγματικότητας
«Η αναζήτηση της ιδεώδους κοινωνίας και της άριστης πολιτείας είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα εδάφια στο εγκόλπιο του πολιτικού και φιλοσοφικού στοχασμού της Δύσης. Η Ανατολή διέπρεψε σε ατομικές διαδρομές που τερματίζουν στα εστιακά βάθη του στοχαστικού «νιρβάνα», επέκεινα ζωής και θανάτου· η Δύση δεν ξέχασε όσους προτίμησαν την ιδιωτική οδό προς την ευτυχία, αλλά δεν έπαυσε ποτέ να μηχανεύεται και να οραματίζεται τα «καλά και συμφέροντα» για λογαριασμό ολόκληρης της κοινότητας από την ομηρική πολιτεία των Φαιάκων και τις αρχιτεκτονικές κατόψεις της πλατωνικής πολιτείας μέχρι τις τοπικές ή διεθνιστικές «κομμούνες» του νεότερου παρελθόντος και τον Μαρξ ακόμη και τον Φουκουγιάμα που μόλις χθες τοιχοκόλλησε το κηδειόχαρτο της ιστορίας και των προβλημάτων της με τη μουσική υπόκρουση της pax Americana. Φυσικά, και ως γνωστόν, η ιδανική κοινωνία αναζητείται ακόμη· είναι εξίσου γνωστό ότι οι αμετάπειστοι πραγματιστές χαρακτηρίζουν αυτήν την αναζήτηση «ουτοπία».
Ο όρος είναι ελληνικής προέλευσης («ου τόπος», δηλ. χώρα ανύπαρκτη) αλλά αγγλικής κατασκευής και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του περίπου εδώ και πεντακόσια χρόνια στον τίτλο ενός από τα πιο διάσημα γραπτά της Αναγέννησης, την «Ουτοπία» του Τόμας Μουρ, ο οποίος γεννήθηκε το 1478, ήταν ουμανιστής, κλασικός φιλόλογος, πολιτικός, σύμβουλος του Ερρίκου Η' της Αγγλίας και, μετά τον μαρτυρικό του θάνατο υπέρ Πάπα και Βατικανού, άγιος της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το γοητευτικό, όσο και αινιγματικό, αυτό έργο, γραμμένο στα λατινικά (με τον πλήρη τίτλο: «Περί της αρίστης Πολιτείας και της νέας νήσου Ουτοπίας») και πρωτοδημοσιευμένο το 1516, παραμένει, όσο ξέρω, αμετάφραστο στα ελληνικά μέχρι σήμερα. Αγνωστη είναι και η πολυκύμαντη ιστορία της ερμηνείας του. Γνωστό είναι μόνο ότι τα «ουτοπία» και «ουτοπικός» κάνουν τώρα τελευταία πολλούς να υποκύπτουν στη γοητεία της ακυρολεξίας. Οι αναγνώστες του «Βήματος» της 16.4.2000 θα ξέρουν ήδη ότι στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού εδώ και μερικές μέρες μια έξοχη έκθεση συγκεντρώνει τα γραπτά, χαρτογραφικά και εικαστικά τεκμήρια πέντε αιώνων «ουτοπικής» αναζήτησης.
Η «Ουτοπία» του Μουρ ενσωματώνει θεμελιακά ηθικά αξιώματα της φιλοσοφίας των στωικών και των επικουρείων, αλλά ανήκει κυρίως στη μεγάλη παράδοση της φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης που μας έδωσε την «Πολιτεία» και τους «Νόμους» του Πλάτωνα, τα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη, καθώς και ανάλογες πραγματείες από τον Πλούταρχο και τον Ρωμαίο Κικέρωνα. Μια κρίσιμη διαφορά είναι ότι ενώ αυτά τα έργα εκμαιεύουν την τελική συνταγή της άριστης πολιτείας συλλογιστικά ή με τη μέθοδο της διαλεκτικής, η «Ουτοπία» προκρίνει τον τρόπο της ταξιδιωτικής μυθοπλασίας, και η χαρτογράφηση της νήσου των «Utopienses» ολοκληρώνεται μέσα στα όρια της αφήγησης ενός και μοναδικού χαρακτήρα, του Hythloday. Ο αφηγητής μιλάει για ένα νησί χωρίς ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες αλλά όχι μακριά από την Ευρώπη, όπου ακμάζουν 54 καλά ρυμοτομημένες και ομοιόμορφες πόλεις.
Οι κάτοικοι, καθένας ανάλογα με τις δεξιότητές του, ασκούν ένα ευρύ φάσμα επιτηδευμάτων για τα οποία έχουν λάβει επιμελή εκπαίδευση· τηρούν δρακόντειους κώδικες ιδιωτικής και δημόσιας ηθικής· ευημερούν χωρίς περιττές πολυτέλειες· δεν διαθέτουν ιδιωτική περιουσία· μεριμνούν για τη δίκαιη κατανομή των αγαθών· ευφραίνονται σε συλλογικά δείπνα μετά μουσικής· εμφορούνται από πνεύμα συμμετοχής στα κοινά· απολαμβάνουν ένα άρτιο σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης όπου κάθε μαθητής, εκτός από τα μαθηματικά, τη διαλεκτική και τη μουσική, κάνει πρώιμη και συστηματική γνωριμία με τη λογοτεχνία· είναι εξαιρετικά δεκτικοί στην ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία (ο αφηγητής διευκρινίζει ότι η απώτερη καταγωγή των κατοίκων της Ουτοπίας είναι ελληνική, πράγμα που εξηγεί τα ελληνικά γλωσσικά στοιχεία στα τοπωνύμια και στην πολιτική τους ορολογία· εξάλλου τα ελληνικά ευπώλητα στη χώρα της Ουτοπίας περιλαμβάνουν Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Λουκιανό, Ομηρο, Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Θουκυδίδη)· ασκούν τέχνες και γράμματα· δεν γνωρίζουν ιδεολογικές και θρησκευτικές μισαλλοδοξίες· είναι ριζοσπαστικά ανεξίθρησκοι· απολαμβάνουν ένα καλά οργανωμένο και κατανεμημένο εθνικό σύστημα υγείας· έχουν μια λιτή, αλλά απαρέγκλιτα εφαρμοζόμενη, νομοθεσία και θεωρούν ως εκ τούτου περιττούς τους νομικούς· επιτρέπουν την ευθανασία και πολεμούν μόνο όταν αντιμετωπίζουν εξωτερική πρόκληση. Θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλα, όμως αυτά ήδη φτάνουν και περισσεύουν για όσους δεν αντέχουν και πολλή ουτοπία.
Εύκολα μπορεί να γοητευθεί, αν όχι ακριβώς να προσηλυτιστεί, κανείς από αυτή την Ενωση Ουτοπικών Σοσιαλιστικών Πολιτειών. Και πολλοί γοητεύθηκαν χωρίς πάντα να αναρωτηθούν αν ο ίδιος ο Τόμας Μουρ σκαρίφησε την ιδεώδη κοινωνία του εν πλήρει σοβαρότητι ή με ισχυρή πρόσμειξη ειρωνικής δυσπιστίας. Και υπάρχουν ευδιάκριτες ενδείξεις για τη δεύτερη εκδοχή, ειδικά όταν ανακαλύψουμε ότι το όνομα του αφηγητή (Hythloday) περιέχει ως πρώτο συστατικό την ελληνική λέξη «ύθλος» που καλύπτει όλο το σημασιολογικό φάσμα από τη φλυαρία και την κενολογία μέχρι τις φούσκες και τις μπαρούφες.
Παρ' όλα αυτά το κύρος της «Ουτοπίας» στη βιβλιογραφία του πολιτικού στοχασμού παραμένει υψηλό για πολλούς λόγους. Ο Μουρ συνδύαζε πρακτική πολιτική πείρα και ευρύτατη παιδεία. Ο διάλογος που προηγείται της ουτοπικής αφήγησης προδίδει βαθυστόχαστο προβληματισμό πάνω σ' ένα καίριο ερώτημα: μπορεί και πρέπει ο εξ ορισμού ακέραιος και έντιμος διανοούμενος (για να χρησιμοποιήσω έναν πιο εύληπτο και εκσυγχρονισμένο όρο) να εμπλέκεται στον σχεδιασμό πολιτικής και την άσκηση εξουσίας; Το ερώτημα ταλάνισε τους ουμανιστές της Αναγέννησης κυρίως επειδή αυτοί κατανοούσαν ότι στην πολιτική η αρχή της χρησιμοθηρικής πρακτικότητας (utilitas) δεν συνέπιπτε πάντα με την αρχή της διανοητικής και ηθικής εντιμότητας (honestas). Το αίτημα της απόλυτης σύμπτωσης των δύο ήταν αυτονόητο για τους ουμανιστικούς κύκλους, αλλά ποιος ξεχνάει ότι το ίδιο ουμανιστικό θερμοκήπιο κατά την ίδια ιστορική περίοδο εξέθρεψε τον περιβόητο «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι (δημοσιεύθηκε το 1532) όπου το διαζύγιο εξουσιαστικής ιδιοτέλειας και ηθικής ακεραιότητας εκδίδεται με κυνική επισημότητα; Το σύνταγμα της «Ουτοπίας» προβλέπει ρητά ότι οι κάτοικοι της χώρας πρέπει να θεωρούν συμφέρον μόνο αυτό που είναι και ηθικό και ακριβώς αυτό κάνουν όχι μόνο οι απλοί πολίτες αλλά και η αριστίνδην πολιτική ηγεσία του νησιού. Φυσικά ο Μουρ, «σοφότερος» και «νηφαλιότερος» από τον πλασματικό αφηγητή του, γνωρίζει καλά και υπαινίσσεται σαφώς ότι στην πολιτική πραγματικότητα της Ευρώπης το πάνω χέρι το έχει ο μακιαβελισμός. Ετσι, πριν από πεντακόσια χρόνια, το έργο του Μουρ τακτοποίησε σημειολογικά την πραγματικότητα που, τηρουμένων των αναλογιών, αναγνωρίζουμε μέχρι σήμερα όλοι: η Ουτοπία είναι πρακτικά ανέφικτη· και πρέπει να νιώθουμε ευτυχείς στην ολιγάρκειά μας αν οι πολιτικοί ηγέτες, αντί να τη διαγράφουν ως άσχετη μυθοπλασία, τουλάχιστον τη θυμούνται όσο και όταν χρειάζεται για να διαχειριστούν πιο ανθρώπινα την έτσι κι αλλιώς μακιαβελική πραγματικότητα».
Πηγή:tvxs