Στόχος για τους υπόλοιπους

Το βραβείο «Πρόσβαση στη Μάθηση» του Ιδρύματος Bill & Melinda Gates για το έτος 2010 απονεμήθηκε στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας για τη δημιουργική χρήση των υπηρεσιών πληροφόρησης και τεχνολογίας για την ικανοποίηση των οικονομικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών αναγκών περισσοτέρων από 180.000 ανθρώπων. Η Βιβλιοθήκη έχει αναδειχθεί ως κορυφαία στην Ελλάδα προσφέροντας μια σειρά υπηρεσιών και προγραμμάτων για παιδιά και ενήλικες και βοηθώντας άλλες βιβλιοθήκες να αναπαράγουν την επιτυχία της. Εμείς οι υπάλληλοι της Βιβλιοθήκης θεωρούμε μεγάλη τιμή το βραβείο αυτό το οποίο πρωτίστως οφείλεται στις άοκνες προσπάθειες και εμπνευσμένες ιδέες του Διευθυντή μας και συνεχίζουμε να προσπαθούμε να φανούμε και στο μέλλον αντάξιοι του τίτλου αυτού και ακόμα δημιουργικότεροι.

Αναδημ:Ιστολόγιο Δημόσιας Βιβλιοθήκης Βέροιας,13/08/2010

Η αστυνομική λογοτεχνία απέκτησε «σπίτι»

Επί πολλά χρόνια η αστυνομική λογοτεχνία εθεωρείτο παραλογοτεχνία. Η Ελλάδα, με καθυστέρηση συγκριτικά με άλλες χώρες, αποκατέστησε το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος και τώρα ιδρύθηκε και η Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.).
Μέλη της είναι είκοσι έξι συγγραφείς και μελετητές του είδους (Ανδρέας Αποστολίδης, Αθηνά Κακούρη, Πέτρος Μάρκαρης, Πέτρος Μιχαηλίδης, Φίλιππος Φιλίππου, Τεύκρος Μιχαηλίδης, Τιτίνα Δανέλλη, Κώστας Καλφόπουλος, Φώντας Λάδης, Απόστολος Λυκεσάς, Σέργιος Γκάκας κ.ά.).
Η ΕΛΣΑΛ δεν έχει συνδικαλιστικό χαρακτήρα και μέλη της μπορούν να γίνουν όσοι έχουν δημοσιεύσει ένα τουλάχιστον έργο αστυνομικής λογοτεχνίας ή σχετικό με αυτήν. Στόχοι της είναι η προώθηση, ενθάρρυνση και διάδοση της αστυνομικής λογοτεχνίας, η συλλογή πληροφοριών και η συστηματική καταγραφή των έργων, διοργάνωση σχετικών εκδηλώσεων κλπ.
Πολλές πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι θα βρουν στο blog www.crimefictionclubgr.wordpress.com

ΒΙΒΛΙΟ/ΝΕΑ,6-7-2010

Πρόταση ανάγνωσης

Ορισμένα από τα παρακάτω βιβλία-όχι όλα-δεν μεταφέρονται στη θάλασσα,λόγω βάρους.Ειδικού και κυριολεκτικού.Η εναλλακτική που εφάρμοσα εγώ:
Βεράντα ξενοδοχείου,μακριά,ήσυχη,χωρίς επικοινωνία με άλλες,χαμένη στο δάσος των ελαιών,με ορίζοντα τη θάλασσα.Μόλις ανοίγεις την πόρτα,να'ναι το πρώτο πράγμα που αντικρίζεις.Κι ο ουρανός,ατέλειωτος να αγγίζει το νερό.Επιπροσθέτως,εκκωφαντικά τζιτζικίσματα,που δεν αποσπούν την προσοχή,αντιθέτως,δίνουν ρυθμό στην ανάγνωση..

*Maximilien François Marie Isidore de Robespierre:
"Αρετή και τρομοκρατία"(ΕΚΔΟΣΕΙΣ 21ου)
*P.D James:"Θάνατος σε ιδιωτική κλινική"(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
*Μαρία Φακίνου:"Το καπρίτσιο της κυρίας Ν."(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
*Pascal Quignard:"Βίλα Αμάλια"(ΑΓΡΑ)
*Αθηνά Κακούρη:"Ξιφίρ Φαλέρ"(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
*"Ερωτας και θάνατος στη σκιά της ποίησης"(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
*Mak Geert:"Στην Ευρώπη"(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
*Michael Jones:"Λένινγκραντ"(ΩΚΕΑΝΙΔΑ)
*Richard Sennett:"Η κουλτούρα του νεοκαπιταλισμού"(ΣΑΒΒΑΛΑΣ)
*Sebastien Japrisot:"Φονικό καλοκαίρι"(ΚΕΔΡΟΣ)
*Hans - Jörg Hechenberger:"Πολιτισμός και πολιτική"(scripta)
*Hedi Kaddour:"Βάλντενμπεργκ"(ΠΑΤΑΚΗΣ)
*Μίκκελ Μπίρκεγκορ:"Το βιβλιοπωλείο των σκιών"(ΠΑΤΑΚΗΣ)
*Eric John Ernest Hobsbawm:"Επαναστάτες"(ΘΕΜΕΛΙΟ)
*Thomas Hurlimann:"Η δεσποινίς Σταρκ"(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)

Λογοτεχνική συνάντηση στη Ραψάνη

O Λεωνίδας Εμπειρίκος σε μια λογοτεχνική συνάντηση στη Ραψάνη,στο θεατράκι του ΜΗΤΙΑ το Σάββατο 10 Ιουλίου και ώρα 9 μ.μ.Μίλησε για τον άνθρωπο και δημιουργό πατέρα του ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟ και κυρίως για νέα ευρήματα γύρω από το σπουδαίο έργο με τα οποία αποκαθίσταται το μεγάλο αρχείο του,με την τόσο σπουδαία σημασία για τα ελληνικά και ευρωπαϊκά γράμματα.
"Η βραδιά της δεκάτης Ιούλη εδώ στο πέτρινο θεατράκι του Μήτια στη Ραψάνη ήταν ένα δημιούργημα ανθρώπων για να τη χαρούν άνθρωποι που αγαπάνε.
Ο Λεωνίδας Εμπειρίκος ήρθε αυθόρμητα χωρίς καμιά αντίρρηση σ’ έναν όμορφο τόπο,αλλά τόσο αφημένο στην τύχη του,όπως γίνεται με όλα τα ωραία την εποχή ετούτη και στη χώρα μας.Ο γιός του μεγάλου ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκου δεν ήρθε να πει ένα λόγο ίσιο, ατσάκιστο γεμάτο γνώσεις,αλλά να εκφράσει συναισθήματα αγαπητικά,που βγήκαν από μια συνεχή επαφή με το έργο του πατέρα του ,το οποίο δεν έχει τελειωμό.Μίλησε για καινούργια πράγματα «στοιχεία» που βρήκε σε χειρόγραφα , διόρθωσε ημερομηνίες που βρέθηκαν λάθος σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και μας ανακοίνωσε πως είναι πολλά ακόμα που πρέπει να ερευνηθούν.Πάνω απ’ όλα όμως , μέσα από τον ενθουσιασμό του λόγου του , το ύφος των λέξεων ,που έκφραζαν έρωτα για τέχνη και άνθρωπο , πέρασε αθόρυβα αλλά και τόσο δυνατά στους τυχερούς που βρέθηκαν στη συνάντηση μια ατμόσφαιρα δροσερής ζέστης , προσφορά και μαζί επίθεση σε μια κακή στιγμή μας η οποία τείνει να κυριαρχήσει και να μας πάρει το καλό που έχουμε από την ομορφιά του τόπου , που όσο μπορεί αντιστέκεται με δυσκολία σ’ εκείνη που αποθρασύνεται.
Φοβάμαι πως κυριαρχεί με τη βοήθεια πολλών υπευθύνων ,μας επιτίθεται μας φοβίζει και δυστυχώς αλλάζει τον τρόπο σκέψης μας , για να μην είμαστε αυτοί του χθες , αλλά οι άλλοι του σήμερα .
Η βραδιά αυτή της δεκάτης Ιούλιου ήταν μια αντίσταση σε όλο αυτό το νοσηρό νότιο συννεφόκαμα και όσοι εκλεκτοί την έζησαν ένιωσαν το δροσερό αεράκι του Ολύμπου , που στα πόδια του είναι κτισμένο το θεατράκι , και του Κίσαβου απέναντι του. Οι ώρες εκείνες ήταν γεμάτες από την παρουσία του, καλού μας με παντελή απουσία οποιουδήποτε αχαμνού .
Ευχαριστούμε τον Λεωνίδα Εμπειρίκο που με την όλη του παρουσία έδειξε γνήσια την αγάπη του και μας έκανε να τον αγαπήσουμε και μείς . Ευχαριστούμε το Σπύρο Κανιούρα που μας έβαλε σωστά στο πνεύμα του έργου του μεγάλου ποιητή .Η βραδιά διοργανώθηκε από το παραδοσιακό καφενείο ΜΗΤΙΑ και τη Δημοτική βιβλιοθήκη Ραψάνης.Η βραδιά έκλεισε με τις μελωδίες της πιανίστριας Αντιγόνη Μάσια , που ταξίδεψε με τις μουσικές του Χατζηδάκη και της Ευανθίας Ρεμπούτσικα."
Ετσι περιέγραψε τη βραδυά ο Βασιλης Σιουζουλής .

*Την είδηση την πήρα από το Θοδωρή Ρεβενάκη,δυστυχώς αργά.Αυτό απλώς ενισχύει την ευχή το παρόν καλοκαίρι της πενίας(κυριολεκτικά και μεταφορικά) να γεμίσει τέτοια γεγονότα..

living library

">
Μία άλλη, διαφορετική βιβλιοθήκη: http://www.youtube.com/watch?v=yHp38I9TVWg
Το έλαβα από τη συνάδελφο-στο Νομικό Σπουδαστήριο του Νομικού τμήματος του
Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιο Αθηνών- Βασιλική Στρακαντούνα.
Στη συνέχεια ο συνάδελφος Σπύρος Πιέρρος με κατατόπισε περισσότερο,με το άρθρο της "Ελευθεροτυπίας"(3/9/2009):
Η Ζώσα Βιβλιοθήκη
Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr,www.bavzer.blogspot.com
ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ, όπου δεν ασχολούνται με τα μικροπολιτικά και τα ευτελή της καθημερινότητας, κάποιοι άνθρωποι με μυαλό, φαντασία
και ευαισθησία, κάθησαν και σκέφτηκαν, και βρήκαν έναν ακόμη τρόπο για να «θεραπεύσουν» διάφορες προκαταλήψεις (φυλετικές,
θρησκευτικές, οικονομικές, κ.λπ.) και να φέρουν τους πολίτες πιο κοντά τον έναν στον άλλον.
Η καινούργια τους πρωτοβουλία ονομάζεται «Ζώσα Βιβλιοθήκη», ήδη
λειτουργεί στην Κοπεγχάγη και έχει κάνει αίσθηση διεθνώς. Η Βιβλιοθήκη,
λοιπόν, αυτή, όπως διαβάζουμε και σε σχετικό ρεπορτάζ στην ηλεκτρονική
έκδοση του γερμανικού περιοδικού «Σπίγκελ», www.spiegel.gr, επιτρέπει
στους «αναγνώστες» να «δανείζονται» και να «διαβάζουν» «ανθρώπινα
βιβλία». Για παράδειγμα, μερικά από τα πιο δημοφιλή τέτοια «βιβλία», από
αυτά που στην κανονική αγορά θα τα λέγαμε και «μπεστ σέλερ», είναι: οι
ιστορίες μιας πρώην στριπτιζέζ, ενός πρόσφυγα που ζούσε σε κοντέινερ
πλοίου και ενός αστυνομικού που εργαζόταν στην πιο σκληρή βάρδια «της
πιο άγριας περιοχής της πόλης».
ΜΠΟΡΕΙΣ, δηλαδή, να πας στη «Ζώσα Βιβλιοθήκη» της Κοπεγχάγης, να
ψάξεις εκεί, στο κομπιούτερ, τα διαθέσιμα «βιβλία», και να ζητήσεις να
«δανειστείς», για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (π.χ. 2 ώρες, κάθε πρωί,
για μία εβδομάδα), ένα πρόσωπο που έχει να σου πει κάποια ιστορία, και που να θέλει να συζητήσει μαζί σου γι' αυτήν.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ρόζα Φέλτμαν, η οποία έχει 4 παιδιά, δύο από προηγούμενο γάμο της και 2 με τον τωρινό
σύντροφό της, με τον οποίο γνωρίστηκε στην Κοπεγχάγη, έχοντας περάσει «11 μαρτυρικά χρόνια», όπως λέει η ίδια, ως
πρόσφυγας στην Ελλάδα. Εργάστηκε ως στριπτιζέζ σε μπαρ της Θεσσαλονίκης από τα 18 της χρόνια - δουλειά που βρήκε, λέει, στις
μικρές αγγελίες, και που της έδινε «καλά, αφορολόγητα λεφτά». (Ελλάς αθάνατη!)
Η ΡΟΖΑ είναι ένα από τα «55 Ζωντανά Βιβλία», που «διατίθενται» τώρα από τη Βιβλιοθήκη της Κοπεγχάγης. Υπάρχουν «ανθρώπινα
βιβλία» που μπορεί να τα «δανειστεί» κάποιος μαζί και με άλλους - να «δανειστεί», δηλαδή, μια ομάδα ή παρέα ανθρώπων, τον
29χρονο Μαμέτ, που ήρθε από το Ιράν στα 6 του χρόνια και για άλλα τόσα ζούσε με τη μητέρα του και άλλα 3 παιδιά στο κοντέινερ
ενός πλοίου, σε άθλιες συνθήκες, παράνομος. Η «ανάγνωση τέτοιων βιβλίων βοηθά στην ανταλλαγή γνώσεων, στην καλύτερη
συνειδητοποίηση του μεγέθους του προβλήματος που αντιμετώπισε ο... αφηγητής, στην κατανόηση των συνηθειών του, του
διαφορετικού τρόπου της ζωής του», γράφει το «Σπίγκελ». Ο αστυνόμος Νιμ, που κάνει βάρδιες «στις πιο άγριες συνοικίες της
πόλης», αποκαλύπτει στο περιοδικό πόσο τον έχει βοηθήσει αυτή η επαφή με τους «αναγνώστες» του. Ηδη, λέει, έχουν
σχηματιστεί ομάδες εθελοντών, που θα βοηθούν «να κάνουμε τις γειτονιές πιο ασφαλείς και πιο ανθρώπινες».
ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ
«Ολα τα χρώματα συμφωνούν μεταξύ τους. Στο σκοτάδι»
Φράνσις Μπέικον (1561-1626), Αγγλος φιλόσοφος, επιστήμονας, δικηγόρος, πολιτειολόγος.
ΕΝΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
1.050χιλιόμετρα μήκος καταλαμβάνουν τα ράφια στη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στον κόσμο, που είναι εκείνη του Κογκρέσου, στις
ΗΠΑ. Εχει περίπου 32 εκατομμύρια βιβλία, από τα οποία τα 2,6 εκατομμύρια είναι νομικά βιβλία, γεγονός που την κάνει και τη
μεγαλύτερη νομική βιβλιοθήκη στον κόσμο.
Για επιπλέον πληροφόρηση,http://humanlibrary.org/

",,με την ουτοπία αρχίζει,ο σύγχρονος σοσιαλισμός",Karl Kautsky

Στις 6 Ιουλίου 1535, εκτελέστηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, ο Άγγλος συγγραφέας, πολιτικός και διανοητής, Τόμας Μουρ, δημιουργός του όρου «Ουτοπία». Γιος του δικαστή σερ Τζον Μορ, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1478 στο Λονδίνο. Σπούδασε Λατινικά και Λογική στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ενώ το 1494 επέστρεψε στο Λονδίνο για να διδαχτεί από τον πατέρα του τη νομική επιστήμη, ωστόσο, σύντομα την εγκατέλειψε για να γίνει μοναχός. Παρά το γεγονός ότι αρχικά εντάχθηκε στο τάγμα των Φραγκισκανών, υπερίσχυσε μέσα η αίσθηση του καθήκοντος να υπηρετήσει τη χώρα του και αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική.
Η διαφωνία του με τη στάση του Ερρίκου έναντι της Εκκλησίας, τον ανάγκασε να παραιτηθεί από τα αξιώματα του. Τον Ιούνιο του 1533 αρνήθηκε να παραβρεθεί στη στέψη της Άννας Μπολέιν, γεγονός που εξόργισε τον βασιλιά. Την επόμενη χρονιά κλήθηκε ενώπιον επιτροπής να ορκιστεί πίστη και υποταγή στο βασιλικό ζεύγος. Αναγνώρισε τη Μπολέιν σα βασίλισσα αλλά αρνήθηκε να πάρει τον όρκο καθώς διαφωνούσε με την αποκήρυξη του Πάπα και την ανακήρυξη του Ερρίκου ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας. Πέντε ημέρες αργότερα φυλακίστηκε και την 1η Ιουλίου του 1535 οδηγήθηκε σε δίκη. Κρίθηκε ένοχος για εσχάτη προδοσία και αποκεφαλίστηκε στις 6 Ιουλίου. Το 1886 οσιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία και το 1935 ανακηρύχθηκε Άγιος από τον Πάπα Πίο ΧΙ.
Παράλληλα με την πολιτική του καριέρα, ασχολήθηκε και με τη συγγραφή, με την «Ουτοπία» (1515) να αποτελεί το πιο γνωστό από τα έργα του. Ο τίτλος του βιβλίου υπήρξε λογοπαίγνιο του ίδιου που σημαίνει έναν τόπο που δεν υπάρχει. Στην «Ουτοπία» του Μουρ αντιπαραβάλει την εριστική κοινωνική ζωή των χριστιανο-ευρωπαϊκών κρατών με την τέλεια δομημένη κοινωνία ενός φανταστικού μη χριστιανικού νησιού. Μία κοινωνία που υπάρχει με γνώμονα την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, χωρίς ατομική ιδιοκτησία και χωρίς ανθρώπινη εκμετάλλευση. Από πολλούς μελετητές θεωρήθηκε ότι το κομουνιστικό κράτος του Καρλ Μαρξ μοιάζει με την Ουτοπία του Τόμας Μουρ.
Το «φλερτ» της Ουτοπίας του Μουρ με την πραγματικότητα εξετάζει στην ανάλυσή του στο «Βήμα», καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, Θεόδωρος Παπαγγελής:
Το «φλερτ» ουτοπίας και πραγματικότητας
«Η αναζήτηση της ιδεώδους κοινωνίας και της άριστης πολιτείας είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα εδάφια στο εγκόλπιο του πολιτικού και φιλοσοφικού στοχασμού της Δύσης. Η Ανατολή διέπρεψε σε ατομικές διαδρομές που τερματίζουν στα εστιακά βάθη του στοχαστικού «νιρβάνα», επέκεινα ζωής και θανάτου· η Δύση δεν ξέχασε όσους προτίμησαν την ιδιωτική οδό προς την ευτυχία, αλλά δεν έπαυσε ποτέ να μηχανεύεται και να οραματίζεται τα «καλά και συμφέροντα» για λογαριασμό ολόκληρης της κοινότητας από την ομηρική πολιτεία των Φαιάκων και τις αρχιτεκτονικές κατόψεις της πλατωνικής πολιτείας μέχρι τις τοπικές ή διεθνιστικές «κομμούνες» του νεότερου παρελθόντος και τον Μαρξ ακόμη και τον Φουκουγιάμα που μόλις χθες τοιχοκόλλησε το κηδειόχαρτο της ιστορίας και των προβλημάτων της με τη μουσική υπόκρουση της pax Americana. Φυσικά, και ως γνωστόν, η ιδανική κοινωνία αναζητείται ακόμη· είναι εξίσου γνωστό ότι οι αμετάπειστοι πραγματιστές χαρακτηρίζουν αυτήν την αναζήτηση «ουτοπία».
Ο όρος είναι ελληνικής προέλευσης («ου τόπος», δηλ. χώρα ανύπαρκτη) αλλά αγγλικής κατασκευής και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του περίπου εδώ και πεντακόσια χρόνια στον τίτλο ενός από τα πιο διάσημα γραπτά της Αναγέννησης, την «Ουτοπία» του Τόμας Μουρ, ο οποίος γεννήθηκε το 1478, ήταν ουμανιστής, κλασικός φιλόλογος, πολιτικός, σύμβουλος του Ερρίκου Η' της Αγγλίας και, μετά τον μαρτυρικό του θάνατο υπέρ Πάπα και Βατικανού, άγιος της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το γοητευτικό, όσο και αινιγματικό, αυτό έργο, γραμμένο στα λατινικά (με τον πλήρη τίτλο: «Περί της αρίστης Πολιτείας και της νέας νήσου Ουτοπίας») και πρωτοδημοσιευμένο το 1516, παραμένει, όσο ξέρω, αμετάφραστο στα ελληνικά μέχρι σήμερα. Αγνωστη είναι και η πολυκύμαντη ιστορία της ερμηνείας του. Γνωστό είναι μόνο ότι τα «ουτοπία» και «ουτοπικός» κάνουν τώρα τελευταία πολλούς να υποκύπτουν στη γοητεία της ακυρολεξίας. Οι αναγνώστες του «Βήματος» της 16.4.2000 θα ξέρουν ήδη ότι στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού εδώ και μερικές μέρες μια έξοχη έκθεση συγκεντρώνει τα γραπτά, χαρτογραφικά και εικαστικά τεκμήρια πέντε αιώνων «ουτοπικής» αναζήτησης.
Η «Ουτοπία» του Μουρ ενσωματώνει θεμελιακά ηθικά αξιώματα της φιλοσοφίας των στωικών και των επικουρείων, αλλά ανήκει κυρίως στη μεγάλη παράδοση της φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης που μας έδωσε την «Πολιτεία» και τους «Νόμους» του Πλάτωνα, τα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη, καθώς και ανάλογες πραγματείες από τον Πλούταρχο και τον Ρωμαίο Κικέρωνα. Μια κρίσιμη διαφορά είναι ότι ενώ αυτά τα έργα εκμαιεύουν την τελική συνταγή της άριστης πολιτείας συλλογιστικά ή με τη μέθοδο της διαλεκτικής, η «Ουτοπία» προκρίνει τον τρόπο της ταξιδιωτικής μυθοπλασίας, και η χαρτογράφηση της νήσου των «Utopienses» ολοκληρώνεται μέσα στα όρια της αφήγησης ενός και μοναδικού χαρακτήρα, του Hythloday. Ο αφηγητής μιλάει για ένα νησί χωρίς ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες αλλά όχι μακριά από την Ευρώπη, όπου ακμάζουν 54 καλά ρυμοτομημένες και ομοιόμορφες πόλεις.
Οι κάτοικοι, καθένας ανάλογα με τις δεξιότητές του, ασκούν ένα ευρύ φάσμα επιτηδευμάτων για τα οποία έχουν λάβει επιμελή εκπαίδευση· τηρούν δρακόντειους κώδικες ιδιωτικής και δημόσιας ηθικής· ευημερούν χωρίς περιττές πολυτέλειες· δεν διαθέτουν ιδιωτική περιουσία· μεριμνούν για τη δίκαιη κατανομή των αγαθών· ευφραίνονται σε συλλογικά δείπνα μετά μουσικής· εμφορούνται από πνεύμα συμμετοχής στα κοινά· απολαμβάνουν ένα άρτιο σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης όπου κάθε μαθητής, εκτός από τα μαθηματικά, τη διαλεκτική και τη μουσική, κάνει πρώιμη και συστηματική γνωριμία με τη λογοτεχνία· είναι εξαιρετικά δεκτικοί στην ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία (ο αφηγητής διευκρινίζει ότι η απώτερη καταγωγή των κατοίκων της Ουτοπίας είναι ελληνική, πράγμα που εξηγεί τα ελληνικά γλωσσικά στοιχεία στα τοπωνύμια και στην πολιτική τους ορολογία· εξάλλου τα ελληνικά ευπώλητα στη χώρα της Ουτοπίας περιλαμβάνουν Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Λουκιανό, Ομηρο, Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Θουκυδίδη)· ασκούν τέχνες και γράμματα· δεν γνωρίζουν ιδεολογικές και θρησκευτικές μισαλλοδοξίες· είναι ριζοσπαστικά ανεξίθρησκοι· απολαμβάνουν ένα καλά οργανωμένο και κατανεμημένο εθνικό σύστημα υγείας· έχουν μια λιτή, αλλά απαρέγκλιτα εφαρμοζόμενη, νομοθεσία και θεωρούν ως εκ τούτου περιττούς τους νομικούς· επιτρέπουν την ευθανασία και πολεμούν μόνο όταν αντιμετωπίζουν εξωτερική πρόκληση. Θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλα, όμως αυτά ήδη φτάνουν και περισσεύουν για όσους δεν αντέχουν και πολλή ουτοπία.
Εύκολα μπορεί να γοητευθεί, αν όχι ακριβώς να προσηλυτιστεί, κανείς από αυτή την Ενωση Ουτοπικών Σοσιαλιστικών Πολιτειών. Και πολλοί γοητεύθηκαν χωρίς πάντα να αναρωτηθούν αν ο ίδιος ο Τόμας Μουρ σκαρίφησε την ιδεώδη κοινωνία του εν πλήρει σοβαρότητι ή με ισχυρή πρόσμειξη ειρωνικής δυσπιστίας. Και υπάρχουν ευδιάκριτες ενδείξεις για τη δεύτερη εκδοχή, ειδικά όταν ανακαλύψουμε ότι το όνομα του αφηγητή (Hythloday) περιέχει ως πρώτο συστατικό την ελληνική λέξη «ύθλος» που καλύπτει όλο το σημασιολογικό φάσμα από τη φλυαρία και την κενολογία μέχρι τις φούσκες και τις μπαρούφες.
Παρ' όλα αυτά το κύρος της «Ουτοπίας» στη βιβλιογραφία του πολιτικού στοχασμού παραμένει υψηλό για πολλούς λόγους. Ο Μουρ συνδύαζε πρακτική πολιτική πείρα και ευρύτατη παιδεία. Ο διάλογος που προηγείται της ουτοπικής αφήγησης προδίδει βαθυστόχαστο προβληματισμό πάνω σ' ένα καίριο ερώτημα: μπορεί και πρέπει ο εξ ορισμού ακέραιος και έντιμος διανοούμενος (για να χρησιμοποιήσω έναν πιο εύληπτο και εκσυγχρονισμένο όρο) να εμπλέκεται στον σχεδιασμό πολιτικής και την άσκηση εξουσίας; Το ερώτημα ταλάνισε τους ουμανιστές της Αναγέννησης κυρίως επειδή αυτοί κατανοούσαν ότι στην πολιτική η αρχή της χρησιμοθηρικής πρακτικότητας (utilitas) δεν συνέπιπτε πάντα με την αρχή της διανοητικής και ηθικής εντιμότητας (honestas). Το αίτημα της απόλυτης σύμπτωσης των δύο ήταν αυτονόητο για τους ουμανιστικούς κύκλους, αλλά ποιος ξεχνάει ότι το ίδιο ουμανιστικό θερμοκήπιο κατά την ίδια ιστορική περίοδο εξέθρεψε τον περιβόητο «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι (δημοσιεύθηκε το 1532) όπου το διαζύγιο εξουσιαστικής ιδιοτέλειας και ηθικής ακεραιότητας εκδίδεται με κυνική επισημότητα; Το σύνταγμα της «Ουτοπίας» προβλέπει ρητά ότι οι κάτοικοι της χώρας πρέπει να θεωρούν συμφέρον μόνο αυτό που είναι και ηθικό και ακριβώς αυτό κάνουν όχι μόνο οι απλοί πολίτες αλλά και η αριστίνδην πολιτική ηγεσία του νησιού. Φυσικά ο Μουρ, «σοφότερος» και «νηφαλιότερος» από τον πλασματικό αφηγητή του, γνωρίζει καλά και υπαινίσσεται σαφώς ότι στην πολιτική πραγματικότητα της Ευρώπης το πάνω χέρι το έχει ο μακιαβελισμός. Ετσι, πριν από πεντακόσια χρόνια, το έργο του Μουρ τακτοποίησε σημειολογικά την πραγματικότητα που, τηρουμένων των αναλογιών, αναγνωρίζουμε μέχρι σήμερα όλοι: η Ουτοπία είναι πρακτικά ανέφικτη· και πρέπει να νιώθουμε ευτυχείς στην ολιγάρκειά μας αν οι πολιτικοί ηγέτες, αντί να τη διαγράφουν ως άσχετη μυθοπλασία, τουλάχιστον τη θυμούνται όσο και όταν χρειάζεται για να διαχειριστούν πιο ανθρώπινα την έτσι κι αλλιώς μακιαβελική πραγματικότητα».
Πηγή:tvxs

Οταν βλέπεις για δύο..

Κι όμως,ακόμη κι όταν το "σύμπαν" καταρρέει και η αθλιότητα,σε κάθε της μορφή αποτελεί το μοναδικό "αυτονόητο",υπάρχουν συνθήκες που σε κάνουν να δακρύζεις από ελπίδα και υπερηφάνεια.
Η αληθινή..ποίηση της ζωής.Χαμόγελο στα μάτια,σφιχτοδεμένες παλάμες.Συγκλονιστική φωτογραφία!
Ο δικός μας Δημήτρης Κουγιουμτζόπουλος,δημοσιογράφος του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της ΕΡΤ3,συνοδός του τυφλού αθλητή Μεμέτ Χουσείνογλου,
που κέρδισε ΧΡΥΣΟ στα 100 και στα 200μ...κι ασημένιο στη σκυτάλη 4Χ100μ..
Στο δρόμο της σκληρής πραγματικότητας.Κάποιοι από μας δεν τολμάμε καν να το διανοηθούμε..
Κάποιοι βλέπουν για δύο..τον κόσμο Αλλιώς..
Βρήκα τη φωτό στην ιστοσελίδα,www.intime.gr.
Δεν έχω άλλη άδεια δημοσίευσης,παρά μόνο τη συγκίνηση που με γέμισε.

Υ.Γ Κάπου εκεί,τρέχουν ως συνοδοί-επίσης-η Φένια(μας)Γκουντούλα κι ο Νάσος(μας)Αβδαρμάνης..Διακριτικά,όπως αρμόζει στο ήθος και τις ευαισθησίες τους.

"Ο ποιητής μιλάει στο τηλέφωνο με τον έρωτα"

">Το στήθος μου η φωνή σου πλημμυρίζει
μες στη γλυκιά καμπίνα από μαδέρι.
Στα πόδια μου η άνοιξη ανθίζει,
στο μέτωπό μου φύτρωσε η φτέρη.

Πεύκο από φως μες στο στενό το χώρο
τραγούδησε χωρίς αυγή και σπόρο.
Πρώτη φορά ο θρήνος μου που κάνει
κορόνα ελπίδας πάνω στο ταβάνι.

Γλυκιά φωνή για μένα ειπωμένη.
Απόμακρη φωνή που έχω γευτεί.
Απόμακρη, γλυκιά φωνή που λιώνει.

Απόμακρη, ελαφίνα πληγωμένη.
Γλυκιά καθώς λυγμός μέσα στο χιόνι.
Μπηγμένη στο μεδούλι μου φωνή!

Federico Garcia Lorca

Πέθανε ο βιβλιοπώλης Μανώλης Μπαρμπουνάκης

Πέθανε σήμερα το πρωί, σε ηλικία 78 χρονών, ο βιβλιοπώλης Μανώλης Μπαρμπουνάκης και η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 12 το μεσημέρι από την εκκλησία της Νέας Παναγίας (περιοχή Ηλύσια) στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Ο Μανώλης Μπαρμπουνάκης γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1932 στα Περιβόλια Ρεθύμνου Κρήτης και στις 5 Οκτωβρίου 1959 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Το 1964 άνοιξε το πρώτο του βιβλιοπωλείο (Αριστοτέλους 4) και το 1981 το «Κατώϊ του Βιβλίου», λίγα μέτρα πιο πάνω.
Στο «Κατώϊ του Βιβλίου» περνούσε τις περισσότερες ώρες της ημέρας ανάμεσα στα βιβλία, παρέα με τα παπαγαλάκια του και γράφοντας μαντινάδες, τις οποίες συγκέντρωσε σε βιβλία. Εκεί δεχόταν τους φίλους του, πολιτικούς και άλλους, και κάθε χρόνο οργάνωνε γιορτή στο βιβλιοπωλείο με μεζέδες και κρητική μουσική. Αφήνει τη σύζυγο του Κυβέλη, δύο παιδιά και δύο εγγόνια.

Πηγή:εφημ.express/on line

"Αλιείς μαργαριταριών",τίτλοι τέλους την 30/6/2010

Ανάμεσα στις εκπομπές που διακόπτονται με τη λήξη των συμβάσεων της ΕΡΤ την 30/6/2010,είναι η καθημερινή εκπομπή του 102fm "Αλιείς μαργαριταριών"(ΔΕ-ΠΑ 9-11 Π.Μ).
Ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Απόστολος Λυκεσάς που έχει τιμήσει και τη λέσχη με την παρουσία του στο παρελθόν,απολύεται(Πρωτότυπο!) κι ο Ηλίας Κουτσούκος δεν συνεχίζει μόνος, προφανώς για λόγους δημοσιογραφικού ήθους και συναδελφικής δεοντολογίας.Η θέση των επιθετικών προσδιορισμών ούτε τυχαία είναι ούτε λανθασμένη..
Χωρίς κανένα άλλο σχόλιο αφού επανειλημμένα έχω τοποθετηθεί επί του θέματος,όσοι επιθυμούν να καταθέσουν την άποψή τους εγγράφως,μέσω διαδικτύου ή τηλεφωνικώς,απευθύνονται:
Διοίκηση
Αγγελάκη 2, 546 36 Θεσσαλονίκη
Πρόεδρος Διοικούσας Επιτροπής ΕΡΤ-3
Τάσος Σπηλιόπουλος
Τηλέφωνο: (2310) 299502-3
Φαξ: (2310) 299551
Ε-mail: president@ert3.gr
Γενική Διευθύντρια ΕΡΤ-3
Θάλεια Ιωαννίδου - Καραθανάση
Τηλέφωνο: (2310) 299500-1
Φαξ: (2310) 299550
Ε-mail: gdirector@ert3.gr
Γραμματεία Διοικούσας Επιτροπής
Τηλέφωνο: (2310) 299502-3
Φαξ: (2310) 299551
Ε-mail: vbatzilioti@ert3.gr
Γραμματεία Γενικής Διεύθυνσης
Τηλέφωνο: (2310) 299500-01
Φαξ: (2310) 299550
Ε-mail: gdsecretary@ert3.gr
Διεύθυνση Ραδιοφωνίας ΕΡΤ3
Αγγελάκη 14, 54636
Διευθυντής Ραδιοφωνίας
Ξάνθος Χύτας
Τηλέφωνο: (2310) 299499
Ε-mail: xanhitas@ert3.gr
Γραμματεία Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας
Τηλέφωνο: (2310) 299401,
Φαξ: (2310) 299451
E-mail: secretary_drd@ert3.gr
Προϊστάμενος Α' Προγράμματος
Θωμάς Τσίμπας
Τηλέφωνο: (2310) 299407
E-mail: ttsimpas@ert3.gr
Επίσης,στέλνοντας μήνυμα στη διεύθυνση http://www.ert.gr/keep/epikoinonia/ert-ae/k.e.e.p-2.htm (διεύθυνση εξυπηρέτησης - επικοινωνίας της ΕΡΤ με τον πολίτη),ή επιστολή στο
Κ.Ε.Ε.Π. - ΕΡΤ - Κέντρο Εξυπηρέτησης & Επικοινωνίας Πολιτών
Μουρούζη κ Ρηγίλλης 4
Αθήνα
10674
τηλ.210-7407070

"Εφυγε" ο Jose Saramagο

Πέθανε ο βραβευμένος με Νόμπελ Πορτογάλος λογοτέχνης Ζοζέ Σαραμάγκου σε ηλικία 87 ετών, στο Λανθαρότε (στις Kανάριους Νήσους), όπου είχε αποτραβηχτεί μαζί με τη σύζυγό εδώ και πολλά χρόνια. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η οικογένειά του και εκδοτικός οίκος Alfaguara.
Ο Σαραμάγκου ασχολήθηκε σχεδόν με όλα τα είδη του γραπτού λόγου ως μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Πριν δύο χρόνια ξεκίνησε το προσωπικό του μπλογκ, κάνοντας ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις για ζητήματα της επικαιρότητας που κυκλοφόρησαν αργότερα σε βιβλίο με τίτλο «Το τετράδιο» (εκδ. Καστανιώτη). Ο μπλόγκερ Σαραμάγκου ήταν «οργισμένος», σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο, ο οποίος έγραψε την εισαγωγή στην έκδοση. Ο Πορτογάλος λογοτέχνης είχε γράψει καυστικά σχόλια για τον Τζορτζ Μπους, τον Μπερλουσκόνι, τον Σαρκοζί αλλά και τρυφερά κείμενα για τους συγγραφείς που θαύμαζε.
Στο έργο του ο Σαραμάγκου συνδύαζε το μύθο, την αλληγορία, την Ιστορία και τη σουρεαλιστική φαντασία. Ο ίδιος θεωρούσε ότι το βασικό θέμα στα μυθιστορήματά του ήταν «η δυνατότητα του αδύνατου, τα όνειρα και οι ψευδαισθήσεις».
Μια «γεμάτη» ζωή
Ο Σαραμάγκου γεννήθηκε στο χωριό Αζινιάγκα της Πορτογαλίας το 1922, ενώ δύο χρόνια αργότερα η οικογένειά του μετακόμισε στη Λισαβόνα. Παρά την έφεση του νεαρού Σαραμάγκου στα γράμματα, οι γονείς του δεν είχαν τη δυνατότητα να τον στείλουν στο κλασικό γυμνάσιο κι έτσι συνέχισε τις σπουδές του στην τεχνική εκπαίδευση. Εργάστηκε ως μηχανικός αυτοκινήτων, ως μεταφραστής και δημοσιογράφος.
Το 1944 παντρεύτηκε την Ίλντα Ρέις. Το 1947, τη χρονιά που γεννήθηκε η κόρη του Βιολάντα δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Η γη της αμαρτίας». Μεσολάβησε ένα διάστημα σιωπής 19 χρόνων μέχρι να εκδώσει το δεύτερο βιβλίο του, την ποιητική ανθολογία «Οs Poemas Possiveis». Το 1969 προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Πορτογαλίας που ήταν παράνομο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, ωστόσο δεν δίσταζε να ασκήσει κριτική στους συντρόφους του.Έλαβε μέρος στην «Επανάσταση των γαρυφάλλων» που οδήγησε στην πτώση της χούντας του Σαλαζάρ.
Έγινε γνωστός το 1982 με το βιβλίο του «Το χρονικό του μοναστηριού», ένα ερωτικό μυθιστόρημα που εξελίσσεται τον 18ο αιώνα. Το 1992 ξέσπασε σκάνδαλο στην Πορτογαλία με την έκδοση του βιβλίου του «Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιο» που θεωρήθηκε βλάσφημο από τους Καθολικούς. Η πορτογαλική κυβέρνηση απέρριψε την υποψηφιότητά του για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας και την επόμενη χρονιά ο Σαραμάγκου αυτοεξορίστηκε στο Λανθαρότε μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του.
ο 1998 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ. Το μυθιστόρημά του «Περί τυφλότητος» μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον Φερνάντο Μεϊρέλες. Μέσα σε εξήντα χρόνια εξέδωσε περίπου τριάντα έργα: μυθιστορήματα, ποιήματα, δοκίμια και θεατρικά έργα.

Πηγή:"Ναυτεμπορική",18/6/2010

Συνάντηση για το ρόλο και τη θέση των Δημοτικών Βιβλιοθηκών στη νέα διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου «Καλλικράτης»

Η Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημόνων Πληροφόρησης (ΕΕΒΕΠ) σας προσκαλεί σε ενημερωτική συνάντηση για τη θέση και το ρόλο των Δημοτικών Βιβλιοθηκών στη νέα διοικητική πραγματικότητα που θα διαμορφωθεί στους Οργανισμούς Τοπικούς Αυτοδιοίκησης μετά την ψήφιση στην ολομέλεια της Βουλής του νομοσχεδίου «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης».
Στη συνάντηση έχουν κληθεί να παραστούν εκπρόσωποι του Υπουργείου Εσωτερικών και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προκειμένου να μας ενημερώσουν για το πως αντιλαμβάνονται τον θεσμικό – ουσιαστικό ρόλο των Δημοτικών Βιβλιοθηκών στο νέο αυτοδιοικητικό χάρτη.
Θα γίνουν επίσης παρεμβάσεις – ομιλίες από συναδέλφους οι οποίοι αντιπροσωπεύουν συγκεκριμένες διοικητικές οντότητες από τη μέχρι σήμερα υφιστάμενη διοικητική μορφή των βιβλιοθηκών τους και θα αναλύσουν την κατάσταση που επικρατεί καθώς και τα πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα που υπάρχουν για την κάθε μορφή οργάνωσης ξεχωριστά.
Τέλος η συζήτηση θα κλείσει με την κατάθεση των προτάσεων με τις θέσεις της ΕΕΒΕΠ.
Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 28 Ιουνίου στη Βιβλιοθήκη του Κολλεγίου Αθηνών - Κολλεγίου Ψυχικού, (Στεφάνου Δέλτα 15, Ψυχικό, τηλ.210 6748152) και ώρα 5μ.μ.
Συνάδελφοι,
Η παρουσία όλων μας είναι απαραίτητη λόγω των σημαντικών αλλαγών που θα επέλθουν το προσεχές διάστημα αλλά και για να υπάρξει από κοινού το απαραίτητο συντονιστικό πλαίσιο που θα διασφαλίζει τη θέση των Δημοτικών Βιβλιοθηκών και των εργαζομένων σ’ αυτές στη νέα διοικητική πραγματικότητα.


Για το ΔΣ της ΕΕΒΕΠ
Η Πρόεδρος Χρ.Κυριακοπούλου Ο Γεν. Γραμματέας Δ. Πολίτης

ΟΙ «ΑΡΙΣΤΟΙ» Της ΕΡΤ3

Mε έκπληξη πληροφορήθηκα την πρόσφατη ανανέωση των συμβάσεων της νυν διοίκησης της ΕΡΤ3 (έως το τέλος του έτους).
Πρόκειται για την ίδια διοίκηση ,η οποία με μία συστηματική εφαρμογή πολιτικής,με έλλειψη– επιπροσθέτως-σχεδιασμού,προγραμματισμού κι οράματος,τα 5 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία οδήγησε τη δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση της πόλης σε πορεία υποβάθμισης των υπηρεσιών της και στην απόλυτη απαξίωση του ρόλου της.
Ιδιαιτέρα στις συνθήκες της σημερινής δημοσιονομικής «καταιγίδας», όταν τα ιδιωτικά μέσα επικοινωνίας με πρωτοφανείς τρόπους παραπληροφόρησης επιδίδονται σε αγώνα δρόμου ώστε είτε να δημιουργήσουν πανικό στους πολίτες είτε να τους πείσουν πως η Ελλάδα χορεύει τσιφτετέλι από τη χαρά της για τα μέτρα που έχουν εξ ανάγκης επιβληθεί, τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά ,τις πολιτιστικές υπηρεσίες, οφείλουμε όλοι μας να τα αναδείξουμε σε ασπίδα προστασίας ιδεών και δημοκρατίας.
Η ΕΡΤ είναι δημόσια κι όχι ΚΡΑΤΙΚΗ. Παίζει εξ ορισμού πολύ συγκεκριμένο ρόλο τόσο στην ενημέρωση των πολιτών όσο και στη διαμόρφωση κριτηρίων πολιτικής συνείδησης. Συμβάλλει στην ανάπτυξη μαζικής κουλτούρας. Εκτός της κοινωνικής όμως αποστολής ο δημόσιος φορέας ενημέρωσης κι επικοινωνίας μετέχει ενεργά και με ποικίλους τρόπους στην αναπτυξιακή πορεία της Θεσσαλονίκης .
Με ποια λογική λοιπόν διατηρούν την επιτελική θέση τους άνθρωποι που έχουν αποδείξει πως το μόνο για το οποίο κόπτονται είναι η παχυλή αμοιβή τους.
Π.χ μέχρι πρότινος η γ.γ διευθύντρια της ΕΡΤ3 έπαιρνε «αποζημίωση» από 16800-22000 ευρώ μηνιαίως ,γεγονός που έχει δημοσιευτεί κι ουδέποτε διαψευστεί.
Τη στιγμή που απολύονται συμβασιούχοι δημοσιογράφοι των 800 ευρώ..
Αυτό επιβραβεύεται?
Αυτοί είναι οι άριστοι? Συμπτωματικά, αυτοί είναι και οι αρεστοί?
Οσοι επέλεγαν να ακούμε σκυλάδικα από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Μακεδονίας ?
Πρώην δημοσιογράφοι που στερούνται ακόμη και τίτλων σπουδών,ευρύτερης μόρφωσης κι έχουν μάλιστα διαγραφεί από την ΕΣΗΕΜ-Θ για λογοκρισία σε βάρος υφισταμένων τους δημοσιογράφων?
Το ζήτημα είναι τουλάχιστο ύποπτο κι επαναφέρει στο νου τα σχέδια κλεισίματος ραδιοφώνων της ΕΡΤ .Εάν έχουν επιλεγεί οι συγκεκριμένοι ώστε να αναλάβουν το πολιτικό κόστος μίας στημένης «επιλογής» τότε εντάξει.
Να χαίρεστε την υποκρισία σας..
Διαφορετικά πρόκειται για αδιανόητη πρόκληση .Η «δαπανηρή ΕΡΤ3» της δεύτερης πόλης της Ελλάδας έπρεπε να είχε αλλάξει διοίκηση εδώ και μήνες.
Στη Θεσσαλονίκη κάποιοι περιμένουμε από τη Δημόσια Ραδιοφωνία Τηλεόραση να γίνει μοχλός πολιτιστικής αναβάθμισης, αντικειμενικής κι ουσιαστικής ενημέρωσης και παράγοντας ρυθμιστικός των δημοκρατικών εξελίξεων στην παρούσα δύσκολη συγκυρία.
Συμφωνώ απόλυτα με την διαδικασία της «ανοιχτής διακυβέρνησης» και διαβούλευσης , αλλά αυτή θα πρέπει να διεκπεραιώνεται γρήγορα και αντικειμενικά με αποτελέσματα που θα οδηγήσουν στην ανατροπή καταδικασμένων πρακτικών του παρελθόντος.
Πώς θα σπάσουμε το απόστημα ώστε όλοι να εργαστούμε για το κοινό όφελος και τον απλό πολίτη χωρίς εμπόδια και σπατάλες?
Αδυνατώ να κατανοήσω την επιλογή αυτή και καλώ κάθε αρμόδιο να αναλογιστεί τις ευθύνες του έναντι των πολιτών και της Θεσσαλονίκης.

Μιλάμε με ποιήματα..

Την Δευτέρα 21 Ιουνίου αφιερώνουμε το βράδυ μας στην ελληνική ποίηση,επιχειρώντας να την προσεγγίσουμε μέσα από την ανάγνωση με φίλους..Τόσο απλά..
Κάθε μέλος της λέσχης μπορεί να διαβάσει αγαπημένους στίχους και να αιτιολογήσει την επιλογή του-εφ'όσον το επιθυμεί-ώστε η κουβέντα που θα ακολουθήσει να αγγίξει κάθε πόρο ευαισθησίας που διεγείρει η ποίηση.
Με δεδομένο πως στη συντροφιά μας έχουμε τον Τόλη Νικηφόρου,τη σύντροφο του Ανέστη Ευαγγέλου,πολλά νέα παιδιά που γράφουν -σε μία πόλη,στην οποία ευτυχώς διατηρούμε τον ενικό (ως αριθμό και τρόπο επικοινωνίας) με τους περισσότερους πνευματικούς δημιουργούς-,απευθύνω ανοικτή πρόσκληση ως συντονίστρια της λέσχης, σε όποιον έχει διάθεση να μας τιμήσει με την παρουσία του.
Τη Δευτέρα 21 Ιουνίου,μετά τις 8 μ.μ μιλάμε για ποίηση στο πατάρι της Δημ.Βιβλιοθήκης Ανω Τούμπας(Γρ.Λαμπράκη 187)

«Δεν βλέπω να ξανανεβαίνουμε Θεσσαλονίκη...»

Η Διεθνής Εκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα; Η κρίση μάλλον θα είναι αυτή που θα επιβάλει τη λύση.
Για τους εκδότες είναι μια πολύ δαπανηρή υπόθεση. Και σε τέτοιους καιρούς φαντάζει πολύ δύσκολο να συνεχίζουν να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Ο εκδότης Θανάσης Ψυχογιός το είπε ξεκάθαρα χθες: «Σε τέτοιους καιρούς δεν βλέπω να ξανανεβαίνουμε στη Θεσσαλονίκη». Η έκθεση, συνέχισε, πρέπει να κατέβει στην Αθήνα, όπου βρίσκεται το 95% της εκδοτικής παραγωγής. Ο Ψυχογιός πήγε παραπέρα, στην ουσία. «Μην τρέφετε αυταπάτες, δεν πρόκειται για διεθνή έκθεση. Αν το ΕΚΕΒΙ δεν επιδοτούσε τους ξένους, αυτοί δεν θα έρχονταν. Οι Κινέζοι φέτος ήθελαν να πουλήσουν, όχι να αγοράσουν».
Αυτά ακούστηκαν μέσα σε μια επεισοδιακή συνέντευξη Τύπου του Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών (ΣΕΒΑ), όπου οι διαξιφισμοί, οι αλληλοκατηγορίες και οι διασπαστικές διαθέσεις έδειξαν πως η εσωτερική κρίση του χώρου των εκδοτών τείνει να υπερβεί την οικονομική κρίση που τους «κτυπά». Ερευνα για την οικονομική κρίση στο βιβλίο δεν έχει γίνει.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒΑ, Λουκάς Ρινόπουλος, μίλησε για πιθανολογούμενη πτώση 20% μαζί με τα χαρτικά. Φταίει το ΕΚΕΒΙ, είπαν, που δεν έχει κάνει σχετική έρευνα.
Οι υπαίθριες εκθέσεις εξακολουθούν να πυροδοτούν την ένταση. Η τελευταία έκθεση (του ΣΕΒΑ) στο Ζάππειο είχε παταγώδη αποτυχία, με απόντες όλους τους μεγάλους εκδότες.
Περί τους 25 απ’ αυτούς είχαν συμφωνήσει να μην ξανασυμμετάσχουν στις υπαίθριες εκθέσεις της Αθήνας, προκειμένου να πιέσουν τα σωματεία να δουν διαφορετικά τον φθαρμένο θεσμό. «Σε κλειστό χώρο και πολυφωνικές», είπε ο Ψυχογιός. «Εβαλαν νερό στον μύλο της διάσπασης», είπε ο Λ. Ρινόπουλος.
Οι διασπασμένοι από παλιά, σε δύο σωματεία, εκδότες απειλούνται και πάλι με διάσπαση, ενώ η κάθε πλευρά, ΣΕΒΑ και ΣΕΚΒ, διεκδικεί για τον εαυτό της τις περισσότερες προσπάθειες για ενοποίηση του χώρου, η οποία ολοένα απομακρύνεται. Ελπίζουμε όχι και η εθνική πολιτική βιβλίου.

Δήμητρα Ρουμπούλα
ΕΘΝΟΣ on line,9/6/2010
**********************************************************************************
Εξάλλου σε ερώτηση του «Βήματος» η διευθύντρια του ΕΚΕΒΙ κυρία Κατρίν Βελισσάρη δήλωσε πως «Οι εκδότες μετακυλίουν τις ευθύνες τους στο ΕΚΕΒΙ και συμπλήρωσε ότι θα πρέπει πρώτα να ρυθμίσουν τα εσωτερικά τους και στη συνέχεια να αναλάβουν τη διοργάνωση της Διεθνούς Εκθεσης, ώστε οι περιορισμένοι πόροι του ΕΚΕΒΙ να κατανεμηθούν σε άλλες δράσεις"
Το ΕΚΕΒΙ απευθύνει μέσα στον Ιούνιο πρόσκληση σε όλα τα σωματεία του βιβλίου προκειμένου να συζητηθούν προτάσεις προς τον υπουργό Πολιτισμού.

Οι αφανείς 1047 συμβασιούχοι

Ανακοίνωση Πρωτοβουλίων Συμβασιούχων και Μονίμων υπαλληλων της ΕΡΤ
“Για μένα το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, Πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, Είναι ένας άνθρωπος Που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε”.
Ναζίμ Χικμέτ
Χίλιοι σαράντα επτά άνθρωποι εμποδίζονται να βαδίσουν. Χίλιοι σαράντα επτά άνθρωποι αλυσοδένονται στην ανεργία, την ανέχεια, το αύριο δίχως μέλλον. Χίλιοι σαράντα επτά συμβασιούχοι της ΕΡΤ οδηγούνται στον εξανδραποδισμό με τις ευτελείς δικαιολογίες ότι «περισσεύουν», ότι «δεν είναι αναγκαίοι», ότι θα πρέπει να γίνουν βορά στις ορέξεις εκείνων που ευαγγελίζονται τον «εξορθολογισμό» της κρατικής ραδιοτηλεόρασης εν ονόματι της οικονομικής κρίσης.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι, – τόσους καταμέτρησε η διοίκηση της ΕΡΤ, – είναι εκείνοι χάρη στην αυτοθυσία των οποίων η κρατική ραδιοτηλεόραση επέμενε πεισματικά να στέκεται στο ύψος των γεγονότων και να μην υστερεί ούτε σε ταχύτητα, ούτε σε εγκυρότητα στην μετάδοση όλων των μικρών και μεγάλων γεγονότων που αφορούν το σήμερα και το αύριο των Ελλήνων πολιτών.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι είναι ο αφανής και πάντα ετοιμοπόλεμος στρατός της ΕΡΤ. Η περιφερόμενη ήρεμη και αξιόπιστη δύναμη των διαφόρων εκπομπών που πίσω από τις κάμερες και τα μικρόφωνα δίνουν την δική τους μάχη για την ενημέρωση.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι, είναι εκείνοι που σήμερα βιώνουν τη βασανιστική τυραννία της αγωνίας για το μέλλον τους. Ζοφερές οι προβλέψεις της διοίκησης της ΕΡΤ, προβλέπουν τον αποδεκατισμό μας, την θυσία μας στο αιμοσταγές και ετερόκλητων συμφερόντων «κοινό», το οποίο απαρτίζουν, μεταξύ των άλλων, και «επώνυμοι κήνσορες και τιμητές των πάντων» των ιδιωτικών τηλεοπτικών παραθύρων, οι οποίοι «πιστοί τοις κείνοις ρήμασι» των αφεντικών τους εποφθαλμιούν το μερίδιο της διαφημιστικής πίτας, προωθώντας την διαρκή, ανελέητη και εν πολλοίς άδικη απαξίωση της κρατικής ραδιοτηλεόρασης στα μάτια του χειμαζόμενου από την κρίση ελληνικού λαού.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι απευθύνουν έκκληση σε φίλους και εχθρούς να μην μας μπερδεύουν με τα ακριβοπληρώμενα golden boys & girls της προηγούμενης περιόδου. Δουλέψαμε και δουλεύουμε με βάση τις στοιχειώδεις εγγυήσεις ενός ευνομούμενου κράτους με χίλιες, παρόλα αυτά, αποκλίσεις. Οι συμβάσεις μας είναι ορισμένου χρόνου και, ίσως, είμαστε από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου το δικαίωμα στην εργασία παραχωρείται σε «δόσεις» των οκτώ μηνών απασχόλησης και τεσσάρων μηνών ανεργίας το χρόνο.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι δηλώνουν ευθαρσώς και μετά παρησσίας ότι ήρθαμε να δουλέψουμε στην κρατική ραδιοτηλεόραση έχοντας το όραμα μια έγκυρης, έγκαιρης και υπεύθυνης ενημέρωσης και όχι γιατί μας έστειλαν με «ραβασάκια» από διάφορα πολιτικά γραφεία.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι είμαστε δημοσιογράφοι, τεχνικοί, υπεύθυνοι παραγωγής, προσωπικό υποστήριξης. Είμαστε άνθρωποι νέοι, γεμάτοι όρεξη για δουλειά, δημιουργία και, κυρίως, προσφορά, στον τομέα της ενημέρωσης, γιατί ας μη ξεχνάμε ότι «η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης» και η δικαιοσύνη είναι το μέγα ζητούμενο και διακύβευμα της εποχής μας.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι αναρωτιόμαστε, λοιπόν, με ποιο αίσθημα δικαιοσύνης εξωθούμαστε στην ανεργία και στην ανέχεια; Με ποιο αίσθημα δικαιοσύνης εκείνοι που πρόσφεραν τις γνώσεις, την εμπειρία, το μεράκι τους διαγράφονται μονοκοντυλιά, όταν άλλοι, οι «αιωνίως απόντες» από τους αγώνες για την ενημέρωση, το μόνο που έκαναν ήταν να εισπράττουν τον μισθό τους μέσω των ΑΤΜ των τραπεζών. Με ποιο αίσθημα δικαιοσύνης οι «αόρατοι συνάδελφοί μας», αυτοί που και τότε και σήμερα μας χλευάζουν για την αφοσίωσή μας στο καθήκον, παραμένουν στις «εικονικές» τους θέσεις και εμείς βλέπουμε την πόρτα της εξόδου;
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι διαδηλώνουμε εδώ και καιρό την βούληση μας να προσφέρουμε και να αγωνιστούμε για μια δημόσια ραδιοτηλεόραση που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του ελληνικού λαού. Για μια δημόσια ραδιοτηλεόραση που θα προάγει τον ελληνικό πολιτισμό και την κουλτούρα του λαού μας, με αυξημένα αισθητικά κριτήρια και μακριά από την ευτέλεια των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι δηλώνουμε πως δεν κυνηγάμε την «καρέκλα» αλλά το δικαίωμα στην εργασία. Δεν κυνηγάμε το «βόλεμα» αλλά το δικαίωμα για μια αξιοπρεπή εργασία και ζωή.
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι που μας μποδίζουν να βαδίσουμε
Οι χίλιοι σαράντα επτά αυτοί άνθρωποι που μας αλυσοδένουν
ΖΗΤΑΜΕ
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ
ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ
ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΕ ΗΘΟΣ, ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ GOLDEN BOYS
ΔΗΜΟΣΙΑ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΡΩΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ, ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ, ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ