Το βιβλίο αναζητά τον αναγνώστη του... για ευχάριστες διακοπές

"Βιβλίο αναζητεί αναγνώστη", είναι ο τίτλος της καμπάνιας που πραγματοποιείται για τρίτη συνεχή χρονιά από τον όμιλο UNESCO του νομού Πειραιά και Νήσων, στόχος της οποίας είναι η προώθηση του βιβλίου και η προσέλκυση νέων αναγνωστών. Γύρω στις 40.000 βιβλία υπολογίζεται ότι θα μοιραστούν από τους εθελοντές του Ομίλου, αφήνοντας τα σε κεντρικά σημεία της πόλης, σε πλατείες, σε σταθμούς, στο λιμάνι του Πειραιά, που είναι το κομβικό σημείο εξόδου για τις θερινές διακοπές χιλιάδων ανθρώπων, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους αναγνώστες, να τα διαβάσουν και να τα επιστρέψουν.
Βιβλίο: ο καλύτερος σύντροφος των διακοπών
Οι πολίτες, άλλοτε με έκπληξη, άλλοτε με αμηχανία και άλλοτε πάλι με μεγάλη χαρά, παίρνοντας στα χέρια τους το βιβλίο, αποδέχονταν την πρόταση των εθελοντών, να συμμετάσχουν σε αυτήν την πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα ανταλλαγή γνώσεων και να γνωρίσει από κοντά το φαινόμενο του bookcroissing δηλαδή της πρακτικής του να αφήνεις ένα βιβλίο σε κάποιο δημόσιο χώρο για να το βρουν και να το διαβάσουν και άλλοι.
Με τον τρόπο αυτό, οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να βρουν σε διάφορα σημεία της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, βιβλία, κάθε λογής, που καλύπτουν κάθε προτίμηση (λογοτεχνικά, αστυνομικά, μυστηρίου) να τα διαβάσουν, και να ταξιδέψουν μαζί τους.
Ο κ. Ιωάννης Μαρωνίτης, Πρόεδρος του Ομίλου UNESCO Νομού Πειραιώς & Νήσων και Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ομίλων Συλλόγων Κέντρων UNESCO (WFUCA), που είχε και την πρωτοβουλία αυτού του προγράμματος, τόνισε με έμφαση ότι η ιδέα αυτή, που εφαρμόζεται με πολύ μεγάλη επιτυχία στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη στη Φλωρεντία στη Νέα Υόρκη, στη Φλωρεντία, έγινε αποδεκτή και στον Πειραιά και συγκέντρωσε τα θετικά σχόλια των πολιτών. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή των διακοπών ένα τέτοιο ξεκίνημα είχε πολύ καλά αποτελέσματα. Αξιόλογα και σημαντικά βιβλία, πετυχημένων και ταλαντούχων συγγραφέων, παραδόθηκαν σε αναγνώστες, που θα ταξιδέψουν μαζί τους και θα γευτούν την χαρά του διαβάσματος, ειδικά την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, πλάι στη θάλασσα, μακριά από τον πανικό της πόλης και το άγχος της καθημερινότητας, κατέληξε.
Στο σημείο αυτό, πρέπει να τονιστεί η σημαντική στήριξη και αρωγή των εκδοτικών οίκων και απλών πολιτών, προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτό το πρόγραμμα. Οι εκδοτικοί οίκοι, που προσέφεραν βιβλία είναι : ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ, ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ, ΠΑΤΑΚΗΣ, ΟΛΚΟΣ, ΣΤΙΓΜΑ.
Και μην ξεχνάτε ότι ένα βιβλίο στην παραλία, πλάι στη θάλασσα ή κάτω από έναν δροσερό ίσκιο, μπορεί να είναι ο καλύτερος σύντροφος σε ώρες μοναχικές, ειδυλλιακές, μακριά από τον πανικό της πόλης και το άγχος της καθημερινότητας. Εσείς εξασφαλίστε τις διακοπές κι ο όμιλος UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων θα εξασφαλίσει για εσάς τα βιβλία των διακοπών σας.
(Αναδημοσίευση 24/08/2009,ΕΡΤ online,βιβλίο)

Επανέκδοση του απαγορευμένου «Ο Αγών Μου» με εβραϊκή υποστήριξη;

Ο Stephan Kramer, γενικός γραμματέας του Κεντρικού Εβραϊκού Συμβουλίου της Γερμανίας, πρότεινε την επανέκδοση του απαγορευμένου βιβλίου του Αδόλφου Χίτλερ «Ο Αγών Μου». Η πρόταση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Ο Χίτλερ παρουσιάζει σε αυτό το βιβλίο -που χρησιμοποιήθηκε ως ναζιστικό μανιφέστο- την πολιτική του ιδεολογία, με βάση την αυτοβιογραφία του, και αναλύει τις γνωστές του απόψεις για την φυλετική καθαρότητα και το μίσος του για τον κομμουνισμό και τους Εβραίους καθώς και τα μακροπρόθεσμα σχέδιά του για το Ολοκαύτωμα. Γι αυτό, έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι η επανέκδοσή του υποστηρίζεται από το ίδιο το εβραϊκό συμβούλιο της Γερμανίας.
Το επιχείρημα του κ.Kramer είναι πως η επανέκδοσή του με μία επιστημονική προσέγγιση θα βοηθούσε στην ενημέρωση των νέων γενεών για τα δεινά ναζισμού και στην αποστροφή τους από τη ναζιστική ιδεολογία. «Είναι λογικό και σημαντικό να δημοσιευθεί μια έκδοση του «o Αγών Μου» με ένα ακαδημαϊκό σχόλιο. Μια ιστορική έκδοση, ώστε να μην χρησιμοποιηθεί από τους νέο-ναζί», αναφέρει.
Ωστόσο, οι αρχές της Βαυαρίας, στις οποίες ανήκουν και τα δικαιώματα του βιβλίου, είναι κατηγορηματικά αντίθετες με την πρόταση του Stephan Kramer. Δεν πρόκειται να άρουμε την απαγόρευση της έκδοσης καθώς η επανέκδοση μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια της ακροδεξιάς. Άλλωστε η απαγόρευση εκτιμάται ιδιαίτερα από Εβραϊκές ομάδες και θα την διατηρήσουμε», τονίζουν.
Η κυκλοφορία του βιβλίου είχε απαγορευτεί στη Γερμανία από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι τότε υπολογίζεται ότι είχαν κυκλοφορήσει στη χώρα 12.000.000 αντίτυπα αλλά οι αρχές τα κατάσχεσαν όλα από τις βιβλιοθήκες, κατέστρεψαν τις πλάκες του τυπογραφείου στις οποίες είχε τυπωθεί το βιβλίο και απαγόρευσαν την επανέκδοσή του, ακόμα και μέσα σε ένα καθαρά επιστημονικό πλαίσιο.
Μέχρι σήμερα, αρκετοί ακαδημαϊκοί είναι αντίθετοι στην πιθανότητα μιας εκ νέου έκδοσης του «Ο Αγών Μου», καθώς όπως υποστηρίζουν δεν παρέχει σημαντικές ιστορικές πληροφορίες. Ανάμεσα τους και ο ιστορικός Jürgen Faulenbach, ο οποίος δήλωσε ότι «το βιβλίο δεν θα μπορεί να αναγνωριστεί ως ιστορική ανάλυση του ναζιστικού καθεστώτος καθώς απλά καταγράφει τις ακραίες απόψεις του Χίτλερ».
Στην αντίπερα όχθη, ο Βρετανός ιστορικός και βιογράφος του Χίτλερ Sir Ian Kershaw υποστηρίζει πως μια κοινωνία όπως η γερμανική δεν θα πρέπει να νιώθει ότι απειλείται από την επανέκδοση της «Βίβλου» του Ναζισμού.
Να σημειωθεί ότι το 2015 λήγουν τα δικαιώματα της Βαυαρίας για το βιβλίο και το γερμανικό δικαστήριο δεν έχει αποφασίσει ακόμα τι πρόκειται να συμβεί και αν θα συνεχιστεί η απαγόρευση έκδοσης του βιβλίου.
Αναδημοσίευση:από ιστοσελίδα (16-08-2009 13:59 από Ομάδα TVXS)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ-ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ έως και τον Δεκέμβριο του 2009.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
· Το μυθιστόρημα της Λίλας Κονομάρα Η αναπαράσταση στο οποίο παρακολουθούμε την πορεία συγγραφής της βιογραφίας του λογοτέχνη Ανδρέα Παράσχου, της συλλογής των στοιχείων μέσα από χαμένα γράμματα, ντοκουμέντα, συζητήσεις με διάφορα πρόσωπα του περιβάλλοντος του βιογραφούμενου. Παράλληλα ξετυλίγεται η ιστορία του χαμένου συγγραφέα: Η ψυχανάλυση και η τρέλα, η αριστερά, η κατάρρευση του σοσιαλιστικού οράματος, ο έρωτας, οι προδοσίες και οι απώλειες πλέκουν τον καμβά της μυθιστορηματικής αυτής προσωπικότητας. Μια περιπλάνηση στην Ξάνθη των πλούσιων καπνεμπόρων, των πομάκικων χωριών και των θρησκευτικών και κοινωνικών αντιθέσεων, στη Σαμοθράκη, στο Παρίσι και στο Βερολίνο, αλλά κυρίως στις εσωτερικές διαδρομές του Ανδρέα Παράσχου που διαμορφώνουν μια περιπετειώδη ζωή κι ένα σημαντικό συγγραφικό έργο. (Νοέμβριος)
· Ιστορίες παράδοξων ηρώων διαπλέκονται κυκλικά στο νέο σπονδυλωτό μυθιστόρημα του θεσσαλονικιού δημοσιογράφου Απόστολου Λυκεσά με τίτλο Το τσίρκο των ψύλλων που είναι το πρώτο μυθιστόρημα μιας τριλογίας με επίκεντρο την πόλη Αμεριμνησία. Ένας μεταφραστής πληγωμένος από τις απανωτές ματαιώσεις τα πίνει πλήττοντας με τον μοναδικό φίλο που του απέμεινε, έναν τραγουδιστή γύφτο και μέγα γυναικά. Μια δικηγόρος χορτασμένη από χρήμα και δόξα αλλά όχι από έρωτα, ένας μοναχός, ικανότατος αντιγραφέας έργων βυζαντινής τέχνης, δυο αχώριστοι φίλοι που παίζουν τάβλι, ο ηγούμενος ενός μοναστηριού, ένας παπάς πρώην φορτηγατζής, ένας αναγνωρισμένος καθηγητής κι ένας αστυνόμος που απεχθάνεται τις κυριακάτικες δοξολογίες πρωταγωνιστούν στις ιστορίες. Η βία παρακολουθεί την ιστορία τους των τελευταίων σαράντα χρόνων, και δρα ως καταλύτης επιταχύνοντάς την μέσα σε τέσσερις μέρες. Ζογκλέρ, κλόουν και άγρια θηρία με φόντο δυο φόνους που λειτουργούν τροχιοδεικτικά. (Νοέμβριος)
· Ψυχογραφικό, άμεσο και αληθινό, το μυθιστόρημα της πρωτοεμφανιζόμενης Ευσταθίας Ματζαρίδου είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας, η οποία μέσα από μια απροσδόκητη εγκυμοσύνη απελευθερώνεται από την τυραννία της σχέσης της με τη μητέρα της. Προσωρινός τίτλος Η μάνα μου θερίζει τη χαρά μου. (Οκτώβριος)
· Το μυθιστόρημα του Μάνθου Σκαργιώτη Ένα κλειδί, τρεις πόρτες (προσωρινός τίτλος), βασισμένο σε πραγματικά περιστατικά, αφηγείται μια πολύ δυνατή ιστορία. Σε ένα ορεινό χωριό της Ηπείρου ο Γρηγόρης μαζί με τη μάνα του σκοτώνουν και τεμαχίζουν τον τύραννο πατέρα. Άθελά τους μπλέκουν στον φόνο και τον μικρό αδελφό τον Λευτέρη, ο οποίος, αφού τους βοηθάει να κρύψουν το πτώμα, χάνεται κυνηγημένος από τύψεις. Είκοσι εφτά χρόνια μετά, παραμονές εθνικών εκλογών, ο Γρηγόρης, υποψήφιος βουλευτής, δέχεται μια αναπάντεχη επίσκεψη. Ο μικρός του αδελφός, τον οποίο όλοι θεωρούσαν νεκρό, έχει επιστρέψει προκειμένου να λάβει το μερίδιό του από την πατρική κληρονομιά. (Νοέμβριος)

βρέχει η νύχτα αστέρια..

Ένα υπέροχο θέαμα από "πεφταστέρια" θα μας χαρίσει απόψε και για τις τρεις επόμενες ημέρες ο αστερισμός του Περσέα. Οι διάττοντες αστέρες ή αλλιώς Περσείδες θα πέφτουν βροχή, σκορπίζοντας στον ελληνικό ουρανό φωτεινά πυροτεχνήματα. Όσοι λοιπόν έχουν την ευκαιρία να βρεθούν σε περιοχές μακριά από τα φώτα της πόλης, θα μπορέσουν να απολαύσουν με γυμνό μάτι, τα πεφταστέρια του Αυγούστου κάνοντας αν θέλουν ...αμέτρητες ευχές.
(αναδημοσίευση,ert on line)

"Χτύπησε" τη Μόνα Λίζα

Επίθεση με ένα φλιτζάνι τσαγιού, δέχθηκε από μία Ρωσίδα τουρίστρια, ο περίφημος πίνακας του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Τζοκόντα στο Μουσείο Λούβρο του Παρισιού. Το περιστατικό που συνέβη πριν από μια εβδομάδα, αποκαλύπτει σε αποκλειστικό της ρεπορτάζ η Le Parisien, σημειώνοντας ωστόσο ότι από την επίθεση δεν έπαθε τίποτα το διάσημο έργο καθώς φυλάσσεται σε βιτρίνα με αλεξίσφαιρο τζάμι. Η δράστης συνελήφθη και παραπέμφθηκε για ψυχολογική γνωμάτευση, ενώ το μουσείο κατέθεσε μήνυση.
(ert on line,Τρίτη, 11 08 2009 16:42 )

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Γ.ΡΙΤΣΟΥ ΣΤΟ ΚΙΘ

Από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 23 Οκτωβρίου η Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη της Θεσσαλονίκης θα παρουσιάσει Τα εικαστικά του Γιάννη Ρίτσου στον εκθεσιακό χώρο του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για πρωτότυπα αντικείμενα από τη Συλλογή του Μουσείου Μπενάκη – πιάτα ζωγραφισμένα από τον Γ. Ρίτσο, πίνακες, ρίζες, πέτρες, χειρόγραφα, διπλώματα και τιμητικές διακρίσεις.
Στο έργο του Γιάννη Ρίτσου η εκφραστική ανάγκη επικεντρώνεται ισότιμα στην εικαστική παραγωγή και την ποιητική κατάθεση. Σπάνια περίπτωση ανθρώπου και ταλέντου όπου οι δημιουργίες του, η ποίηση και η ζωγραφική, είναι δημιουργίες γεμάτες χρώματα, αισθήσεις βαθιές και διαπεραστικές. Διαδικασίες όπου η μία συμπληρώνει την άλλη και αν δεν είναι ισότιμη η μία ωστόσο φωτίζει τις αναζητήσεις της άλλης.
Ο Γιάννης Ρίτσος δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει μέχρι το τέλος της ζωής του. Κραγιόνια και ακουαρέλες τον συνόδευαν παντού. Κάθε στιγμή της ζωής του ήταν στιγμή δημιουργίας. Οι ρίζες από τα καλάμια που ξέθαβε ο δυνατός άνεμος τον χειμώνα και που έβρισκε στις έρημες παραλίες του Καλάμου, μεταμορφώνονταν σε πρωτότυπα έργα τέχνης στα χέρια του. Οι ρίζες πρωτόγονες και ολόγυμνες ήταν το πιο κατάλληλο μέσο για να αποτυπώσει την αγωνία, το τραγικό του βίωμα και τις μαρτυρικές φυσιογνωμίες από τα πάθη του λαού.

Τοποθεσία: Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, Μέγαρο Μπίλλη, Πλατεία Ιπποδρομίου
Ημερομηνία: 24 Σεπτεμβρίου έως 23 Οκτωβρίου
Πληροφορίες: Τηλ.: 2310 264668, 2310 274167
(Αναδημοσίευση,πηγή:ert on line)

Ένα βήμα πιο μπροστά

«Ένα παιδί που παρεκκλίνει από το κοινώς αποδεκτό, θα έπρεπε να το θέλει κάθε γονιός. Διότι έτσι μαθαίνουν τα παιδιά τον κόσμο». Είναι τα λόγια του Χανίφ Κιουρέισι με αφορμή το καινούργιο του μυθιστόρημα σχέσεωνΚάτι έχω να σας πω,που μόλις κυκλοφόρησε (Καστανιώτης, μτφ. Αντώνης Καλοκύρης). Πρωταγωνιστής του ένας Λονδρέζος ψυχαναλυτής, μετανάστης δεύτερης γενιάς όπως και ο διάσημος Αγγλοπακιστανός συγγραφέας, στα πενήντα όπως και αυτός, πρόσφατα χωρισμένος, με έναν 12χρονο γιο «που φορούσε τα φούτερ μου με τις κουκούλες». Μαζί μοιράζονται τα ίδια μουσικά και κινηματογραφικά γούστα, ίσως και την ίδια περιφρόνηση για τους γκόμενους της μάνας, αλλά το παιδί έχει κατά κάποιον τρόπο δυο ζωές:
στο σπίτι μιλάει «τη γλώσσα της μεσαίας τάξης» ενώ στον δρόμο και στο σχολείο μιλάει «γκάγκστα»- τη βίαιη αργκό των ράπερςκινείται σε γειτονιές γεμάτες συμμορίες και, άμα λάχει, συμμετέχει στη φασαρία και στην αταξία. Κάτι που μάλλον χαροποιεί τον πατέρα του. Και ο συγγραφέας συμφωνεί. Όχι όμως επειδή θέλει να μας εντυπωσιάσει με ένα πυροτέχνημα. Ούτε επειδή μυθοποιεί τη νεολαία. Διότι ο Κιουρέισι μπορεί να ταράζει τα νερά με τα σενάρια και τα βιβλία του- στα τέλη του ΄80 λ.χ. αποτύπωσε την πολυπολιτισμική στροφή της ευρωπαϊκής κοινωνίας με το «Ωραίο μου πλυντήριο» (που έγινε ταινία-σταθμός από τον Στίβεν Φρίαρς) και τονΒούδα των προαστίων(Οδυσσέας)- αλλά προσωπικά δεν υπήρξε κανένας μεγάλος επαναστάτης. Βίωσε τις αντιθέσεις και τις ρήξεις του ΄60- ΄70, έκανε τρέλες, δοκίμασε ουσίες, προκάλεσε τα πουριτανικά ήθη, υποστήριξε τους Εργατικούς και την κοινωνική αλλαγή, όμως μέχρι εκεί. Όταν μάλιστα τον συναντήσαμε τις προάλλες με τον Ανταίο Χρυσοστομίδη και τον σκηνοθέτη Ηλία Δημητρίου για τη σειρά «Οι κεραίες της εποχής μας» (ΕΤ1, παραγωγή sm. art), είχε την εντιμότητα να δηλώσει απερίφραστα πως κάνει πια μια «μπουρζουάδικη και συντηρητική ζωή». Παρ΄ όλα αυτά, οι καλλιτεχνικές κεραίες του παραμένουν τεντωμένες· και από μυθιστόρημα σε μυθιστόρημα ή διήγημα, από σενάριο σε σενάριο ή θεατρικό έργο, εξακολουθεί 25 χρόνια τώρα να συλλαμβάνει, να αφηγείται και να στοχάζεται το πνεύμα των καιρών. Με τρόπο ποπ και με αδιαμφισβήτητο ταλέντο. Όπως στοΚάτι έχω να σας πω, όπου ο έφηβος, παρ΄ ότι παίζει δευτερεύοντα ρόλο, λειτουργεί ως ένας από τους ουσιαστικούς κοινωνικούς δείκτες του σήμερα.
«Ένα παιδί που υπακούει στους κανόνες,είναι απονεκρωμένο, χωρίς λίμπιντο, χωρίς την αίσθηση τού τι είναι λάθος, χωρίς κάτι ξεχωριστό», μας έλεγε λοιπόν ο 55χρονος Κιουρέισι. «Αντίθετα ένα παιδί που “παρεκκλίνει” είναι ένα παιδί που ενδιαφέρεται να διασχίσει το όριο και να εξερευνήσει τι σημαίνει νόμος, πώς λειτουργεί, πόσο μακριά μπορείς να φθάσεις, ποιος μπορείς να γίνεις. Αυτά τα παιδιά είναι τα πιο ενδιαφέροντα, τα πιο ανήσυχα, τα πιο κριτικά εν τέλει απέναντι στα πράγματα. Στοιχείο σημαντικό αν σκεφτούμε πόσο δύσκολη και περίπλοκη γίνεται η ζωή καθώς μεγαλώνουμε...».
Η υπέρβαση των ορίων είναιένα θέμα που ανέκαθεν συνάρπαζε τον Κιουρέισι ως συγγραφέα. Η εξερεύνηση δηλαδή τού τι είναι αποδεκτό και τι όχι, τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται σε κάθε πεδίο- προσωπικό, κοινωνικό, πολιτικό, ηθικό, πολιτισμικό- τι διεκδικεί κανείς και τι θυσιάζει, με ποιο τίμημα. Στα παλιότερα έργα του τα σκάλιζε όλα αυτά μιλώντας για τη δύσκολη αφομοίωση των Ασιατών μεταναστών στην Αγγλία, για την ανάδυση του μουσουλμανικού ριζοσπαστισμού, για την κρίση της μέσης ηλικίας στους άντρες, για την ενηλικίωση και τα γηρατειά και φυσικά για τον έρωτα- «για τη μετάβαση εν τέλει μιας κοινωνίας από την καταπίεση στη μη-καταπίεση». Το καινούργιο του μυθιστόρημα διαφέρει. Μοιάζει να κάνει δύο βήματα πίσω, όμως βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά. Ο Κιουρέισι ξεκινά με το δεδομένο ότι όλοι πια έχουμε πολλαπλές ταυτότητες και ότι ζούμε σε μια μετα-φυλετική (post-racist) κοινωνία που συντίθεται από πολλές μειονότητες. Οπότε δεν τον απασχολούν πλέον τα ζητήματα της πολιτισμικής, εθνικής, θρησκευτικής, σεξουαλικής κ.λπ. ταυτότητας, αλλά το επόμενο στάδιο: οι εύθραυστες σχέσεις των ανθρώπων, η διασταύρωσή τους στο κοινωνικό πεδίο, οι όροι της δημοκρατικής στάσης ζωής και τα όρια του φιλελευθερισμού στην καθημερινότητα, και, πίσω απ΄ αυτό, η ανθρώπινη ψυχή με τα τραύματά της. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωταγωνιστής του είναι ένας «γιατρός των ψυχών», ιδιαίτερος όμως αφού έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο και βρίσκεται μπροστά σε ένα συναισθηματικό δίλημμα όταν ξανασυναντά τη γυναίκα που υπήρξε ο πρώτος του έρωτας. Γύρω του η πληθωρική χίπισσα αδελφή του, ο διάσημος σκηνοθέτης-φίλος που πλήττει με τη δόξα, οι παραβατικοί συμφοιτητές, η υποχόνδρια γοητευτική πρώην σύζυγος κ.ά. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο Κιουρέισι, «κοιτάζω από την άλλη πλευρά των νεανικών ελπίδων». Κι αυτό που μας δείχνει είναι οι δρόμοι και οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες ένας ετερόκλητος κόσμος που έχει βγει από την κανονικότητα, προσπαθεί να οικοδομήσει μια καινούργια ισορροπία και να ξαναβρεί την ικανότητά του να ευτυχεί. Μη φανταστείτε όμως ένα μυθιστόρημα α λα Κοέλιο ή έναν συγγραφέα που μιλά για σοφούς συμβιβασμούς. Το αντίθετο. Ο Κιουρέισι μας μιλά για εναλλακτικές επιλογές και για το κόστος τους. Για την επιλογή τού να μένεις ζωντανός σε κάθε φάση της ηλικίας σου.
(Της Μικέλας Χαρτουλάρη mxart@dolnet.gr)

Αποτελεί αναδημοσίευση από εφημ."ΤΑ ΝΕΑ" της 11/04/2009,μου το έστειλε η Χριστίνα Γεωργιάδου

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΜΑΣ ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΟΝ 95.8

7/8/2009 ΕΚΠΟΜΠΗ ΒΟΥΣΤΡΟΦΗΔΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΛΙΕΝΤΖΙΔΗ ΡΑΔΙΟ ΕΡΤ3

Πόροι για ψηφιακές βιβλιοθήκες και ψηφιακό βιβλίο από το ΕΣΠΑ

Δράσεις που σχετίζονται με την ψηφιακή τεχνολογία θα χρηματοδοτηθούν από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) στο πλαίσιο του προγράμματος «Παιδεία - Πολιτισμός». Αυτό αποφάσισε χθες η Κυβερνητική Επιτροπή που συνεδρίασε υπό τον πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή. «Θα δημιουργηθούν ψηφιακές βιβλιοθήκες και το ψηφιακό βιβλίο, θα δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη, μέσα από την ψηφιοποίηση, διαφόρων διαδικασιών των πολιτιστικών χώρων ως ξεχωριστών κομματιών της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Θα μπορούν δηλαδή τα παιδιά με την επίσκεψή τους εκεί να συμμετέχουν διαδραστικά και να μαθαίνουν για τον πολιτισμό και την ιστορία», ανέφερε μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης ο υπουργός Παιδείας κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος. Ιδιαίτερο βάρος δίνει το υπουργείο Παιδείας στη λεγόμενη «Μικρή βιβλιοθήκη» για τους αποφοίτους Λυκείου. Συγκεκριμένα, μέσω μιας κάρτας οι απόφοιτοι θα μπορούν να δανεισθούν έως και 100 βιβλία. Οι αριστούχοι θα μπορούν να δανεισθούν 150 βιβλία. Οι δράσεις του προγράμματος «Παιδεία - Πολιτισμός» αποτιμώνται σε 120 εκατ. ευρώ. Πάντως, η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ για τις εξαγγελίες ήταν οξύτατη. «Υπόσχονται να επαναφέρουν ό,τι κατήργησαν. Αφού υπονόμευσαν τη λειτουργία των υφιστάμενων ηλεκτρονικών βιβλιοθηκών στα σχολεία, τώρα μιλούν για ψηφιακές βιβλιοθήκες και ψηφιακό βιβλίο. Αφού κατήργησαν τα πρωτοποριακά προγράμματα “Μελίνα” και “Πάμε Κινηματογράφο”, τώρα εξαγγέλλουν τη σύνδεση Παιδείας - Πολιτισμού», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.
Αναδημοσίευση άρθρου
(εφημ."ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",06-08-2009)

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Τα διάβασα,τα απόλαυσα και τα προτείνω για βουνό ή θάλασσα.Ορισμένα εξ αυτών,διαθέσιμα στις δημοτικές βιβλιοθήκες της Θεσσαλονίκης.

1)Γαλλική σουίτα.Ιren Νemirovsky(ΠΑΤΑΚΗΣ)
2)Η Επιστροφή.Giorgio Faletti(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
3)Μέδουσα από σμάλτο.Παναγιώτης Αγαπητός(ΑΓΡΑ)
4)Εγκλήματα στην πανσιόν "Απόλλων".Ανδρέας Αποστολίδης(ΑΓΡΑ)
5)Στο μυαλό των σίριαλ-κίλερς.J.Douglas-M.Olshaker(ΜΕΛΑΝΙ)
6)Ελληνικά εγκλήματα 3(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
7)Αθώο αίμα.P.D.James(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
8)Ενα καπρίτσιο.J.Fowles(ΕΣΤΙΑ)
9)Η επιστροφή του Φρόυλερ.Περικλής Μονιούδης(ΕΣΤΙΑ)
10)Ο αναρχικός τραπεζίτης.Fernando Pessoa(ΠΑΡΟΥΣΙΑ)
11)Διαταραγμένες ψυχές.Μinette Walters.(ΠΟΛΙΣ)
12)Μοιρασμένος ουρανός.Christa Wolf.(Univ.studio press)
13)Το παλιό σχολείο.Tobias Wolff.(ΠΟΛΙΣ)
14)Περί μέθης.Κωστής Παπαγιώργης(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)

25000 βιβλία!

Η 91χρονη σκοτσέζα Λουίζ Μπράουν ξεκίνησε - όπως λέει - να διαβάζει βιβλία από τότε που ήταν πέντε ετών και από τότε δεν έχει σταματήσει. Αυτό κάθε άλλο παρά "σχήμα λόγου" αποτελεί, αφού η κ. Μπράουν υπολογίζεται ότι έχει δανειστεί σχεδόν 25.000 βιβλία από την τοπική βιβλιοθήκη της περιοχής Stranraer, όπου μένει.
Η κυρία Μπράουν πήρε το πρώτο της βιβλίο από τη βιβλιοθήκη Castle Douglas το 1946. Από τότε υπολογίζεται ότι δανείζεται τουλάχιστον έξι βιβλία κάθε εβδομάδα, ενώ τελευταία - όπως λένε οι υπάλληλοι της βιβλιοθήκης για τους οποίους έχει γίνει "μέλος της οικογένειας" - ο ρυθμός της έχει αυξηθεί.
"Οι γονείς μου αγαπούσαν πολύ τα βιβλία και διάβαζαν πολύ. Κι εγώ τα αγαπούσα πολύ. Άρχισα να διαβάζω όταν ήμουν πέντε ετών και από τότε ποτέ δε σταμάτησα. Μου αρέσει να διαβάζω ό,τι πέφτει στα χέρια μου" λέει η ίδια. Μετά από τόσα βιβλία που έχει διαβάσει δεν έχει πλέον κάποιο αγαπημένο ωστόσο λέει ότι της αρέσουν τα διηγήματα, τα ιστορικά μυθιστορήματα και οι ιστορίες πολέμου.
Η κ. Μπράουν έιναι ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο στη βιβλιοθήκη, καθώς τους επισκέπτεται πολύ συχνά αλλά και καθώς ποτέ δεν έχει επιστρέψει ένα βιβλίο από όσα δανείστηκε καθυστερημένα. Μάλιστα θεωρούν ότι ο αριθμός των βιβλίων που έχει διαβάσει η 91χρονη αποτελεί ρεκόρ δανεισμού από μία βιβλιοθήκη σε όλη τη Σκωτία και προκαλούν όποια άλλη βιβλιοθήκη να τους συναγωνιστεί.
Σύμφωνα με την κόρη της, η ηλικιωμένη μητέρα της πλέον αναγκάζεται να χρησιμοποιεί βοήθημα στην ανάγνωση γιατί τα μάτια της δεν είναι πλέον τόσο ικανά. "Το ζήτημα είναι ότι έχει διαβάσει σχεδόν τα πάντα στην τοπική βιβλιοθήκη" λέει η Λουίζ Πράιντ, ενώ - όπως αναφέρει - παράλληλα με την ανάγνωση των βιβλίων, βρίσκει χρόνο να διαβάζει καθημερινά εφημερίδα και βλέπει τηλεόραση.

(αναδημοσίευση από Cocktail News
Πηγή: nooz.gr)

Απαγορεύτηκε η έκδοση βιβλίου- «συνέχειας» στο «Φύλακα στη Σίκαλη»

Πεμπτη, 2 Ιουλιου 2009 11:34
Δικαστήριο στις ΗΠΑ απαγόρευσε την έκδοση βιβλίου που προωθείτο ως «συνέχεια» στο «Φύλακα στη σίκαλη» του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ.
Σύμφωνα με την απόφαση, το μυθιστόρημα του Σουηδού Φρέντρικ Κόλτινγκ μοιάζει υπερβολικά στο κλασικό του Σάλιντζερ.
Ο ίδιος ο 90χρονος συγγραφέας του κλασικού αμερικανικού μυθιστορήματος προσέφυγε στη δικαιοσύνη, χαρακτηρίζοντας το βιβλίο «κανονική κλοπή, πολύ απλά».
Ο κ. Κόλτινγκ ισχυρίζεται ότι το βιβλίο του, που παρουσιάζει ένα χαρακτήρα που βασίζεται στον ήρωα του Σάλιντζερ, αποτελεί λογοτεχνικό σχολιασμό και όχι «συνέχεια».
Ωστόσο, η δικαστής Ντέμπορα Μπατς, στο 37σέλιδο πόρισμά της, υποστήριξε ότι ο βασικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Σουηδού συγγραφέα αποτελεί «καταπάτηση» του αντίστοιχου του Σάλιντζερ, του Χόλντεν Κόλφιλντ. Πρόσθεσε ότι ο ισχυρισμός του κ. Κόλτινγκ ότι έγραψε το βιβλίο για να διερευνήσει τον χαρακτήρα του Χόλντεν Κόλφιλντ ήταν «προβληματικός και χωρίς αξιοπιστία».
Το δικαστήριο απαγόρευσε επ’ αόριστον την έκδοση, προώθηση και κυκλοφορία του βιβλίου στις ΗΠΑ. Το βιβλίο έχει ήδη κυκλοφορήσει στη Βρετανία.
«Ο Φύλακας στη Σίκαλη», που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1951, αποτελεί το μυθιστόρημα-σύμβολο της εφηβικής αποξένωσης και ένα από τα πιο σημαντικά σύγχρονα αμερικανικά μυθιστορήματα. Παρακολουθεί το Χόλντεν Κόλφιλντ καθώς περιπλανιέται στους δρόμους της Νέας Υόρκης, αφού τον αποβάλλουν από το ιδιωτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσε.
Στο μυθιστόρημα του Σουηδού συγγραφέα, ο 76χρονος «κύριος C» περιπλανάται επίσης στους δρόμους της Νέας Υόρκης, αφού έχει αποδράσει από γηροκομείο.
Πηγή: BBC

Περιοδικό "Γιατί",τελευταία έκδοση με αριθμό του τριπλού τεύχους 406-408

Το «Γιατί» τα έχει ...408!
Mε 128 σελίδες , πολλά και ενδιαφέροντα θέματα και με εξώφυλλο φιλοτεχνημένο από τον Γιώργο Ακοκκαλίδη κυκλοφόρησε το τελευταίο συλλεκτικό τεύχος του περιοδικού «ΓΙΑΤΙ», συμπληρώνοντας 34 χρόνια ανελλιπούς κυκλοφορίας, χρόνο ρεκόρ για μηνιάτικη περιοδική έκδοση πολιτισμού — και όχι μόνο — της ελληνικής περιφέρειας. Το τεύχοςχαιρετίζουν - αποχαιρετούν ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Απόστολος Λυκεσσάς, ο συγγραφέ­ας και δημοσιογράφος Γιώργος Σκαμπαρδώνης, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Βασίλης Καββαθάς, ο συγγραφέας Κρίτων Σαλπιγκτής, ο φιλόλογος Θ. Δ. Σαρηγιάννης, ο ποιητής Ηλίας Γκρης, ο καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Θωμάς Βουγιουκλής, η καθηγήτρια Γλωσσολογίας τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κα Πηνελόπη Καμπάκη, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Χρίστος Ζαφείρης και οι Σερραίοι ποιητές Τάσος Σταμπούλογλου, Κ. Καλοποδάς και ο συγγραφέας Ερρίκος Βλάχμπεης.
Αποχαιρετούν το περιοδικό με κείμενα τους ο καραγκιοζοπαίχτης και καραγκιοζολόγος Γιάννης Χατζής που γράφει για τους «δευτεραγωνιστές και κομπάρσους τον μπερντέ» καθώς και ένα κείμενο αφιερωμένο στη μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη, ο πρόεδρος του Ιστορικού - Λογοτεχνικού Αρχείου Καβάλας Ν. Ρουδομέτωφ με ένα σπάνιο τεκμήριο ιστορίας για τη βουλγάρικη κατοχή στα Σέρρας (1916 -1918), ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Χρίστος Χριστόδουλου, με ένα κείμενο του για το κίνημα των Νεότουρκων στα Σέρρας και τους σερραίους τέκτονες που πήραν μέρος σ' αυτό, ο συγγραφέας και τρα­γουδιστής Θωμάς Κοροβίνης με προδημοσίευση δύο κεφαλαίων από το μυθιστόρημα του «Αριστος», ο συγγραφέας και νομικός Ν. Μπαρμπάτσης με μία μελέτη του για την Ελληνική Νομαρχία στα 1819, μέσα από την αλληλογραφία του Βηλαρά, του Χριστόδουλου Κονομάκη και του Ιωάννη Οικονόμου, ο σερραίος συγγραφέας και ερευνητής Γιώργος Αγγειοπλάστης με θέμα τη μουσικοδραματική δραστηριότητα του Διδασκαλείου Θηλέων Σερρών στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '30, ο καθηγητής και συγγραφέας του ΑΠΘ της Νεοελληνικής Ιστορίας Γιώργος Αναστασιάδης με τίτλο «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη - ο Γ. Ιωάννου και το περιοδικό ΓΙΑΤΙ», καθώς και οι: Κ. Τζιόμαλλος, πρόεδρος του συλλόγου Ν. Αγροτών Ν. Σερρών, και η βουλγάρα συγγραφέας και μεταφράστρια Βάσια Παπαδοπούλου.
Το τεύχος συμπληρώνεται από τη συνέντευξη του Δημάρχου Ν. Ζίχνης Ανδρέα Δαϊρετζή, τη συνέντευ­ξη - παρουσίαση του σερραίου αυτοδίδακτου τενόρου Γιώργου Καραγιάννη και τη συνέντευξη - εκμυστήρευση της σερραίας ζωγράφου Αγγελικής Μάνδραλη.
Τέλος στο τεύχος δημοσιεύονται κείμενα από τη διευθύντρια σύνταξης του περιοδικού Βάσια Τζανακάρη, τη φιλόλογο Μαρία Καραογλάνη, τον Γιάννη Τζανακάρη και ένα... «υστερόγραφο» από τον εκδότη του!

Δήμητρα Μετόκη
Αναδημ.εφημ."Σημερινή των Σερρών",25/06/2009

Έφυγε η Πίνα Μπάους

Πέθανε αιφνιδίως χθες η μεγάλη Γερμανίδα χορογράφος
Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ είχε διαγνωστεί μόλις πριν πέντε μέρες με καρκίνο
Μία από τις σημαντικότερες μορφές του παγκόσμιου χορού έφυγε χθες αιφνιδίως από τη ζωή. Η διάσημη Γερμανίδα χορογράφος, χορεύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του Χοροθεάτρου Βούπερταλ, Πίνα Μπάους, πέθανε σε ηλικία 68 ετών, πέντε ημέρες μετά τη διάγνωση ότι είχε καρκίνο.
«Μόλις την περασμένη Κυριακή βρισκόταν επί σκηνής με τον θίασό της, στην όπερα του Βούπερταλ», δήλωσε η εκπρόσωπος του Χοροθεάτρου, Ούρσουλα Ποπ. Γνωστή στα πέρατα του κόσμου για το μοναδικό εξπρεσιονιστικό της στιλ, η Πίνα Μπάους ήταν η μεγάλη κυρία του σύγχρονου γερμανικού χορού, αναγνωρισμένη διεθνώς. Χορογραφίες της είχαν παρουσιαστεί και στην Ελλάδα, αλλά και στο σινεμά μέσα από την ταινία «Μίλα Της» του Πέδρο Αλμοδοβάρ. Στα σχέδιά της ήταν η κινηματογράφηση μιας 3-D ταινίας, μαζί με τον Βιμ Βέντερς, τα γυρίσματα της οποίας επρόκειτο να ξεκινήσουν τον προσεχή Σεπτέμβριο.
Οπαδός του Εξπρεσιονισμού
Η Πίνα Μπάους είχε γεννηθεί το 1940, στο Ζόλινγκεν της Γερμανίας. Όπως αργότερα αποτύπωσε στο έργο της «Καφέ Μίλερ», είχε ανατραφεί ανάμεσα στους πάγκους της ταβέρνας του πατέρα της. Στα 15 της ξεκίνησε σπουδές μπαλέτου στη Σχολή Φόλκβανγκ του Έσεν, ως μαθήτρια του Κουρτ Γιόος, πρωτεργάτη του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Στα 19 συνέχισε με υποτροφία στη Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης, όπου συνεργάστηκε με σπουδαίους χορογράφους της αμερικανικής πρωτοπορίας, όπως ο Πολ Τέιλορ και ο Χοσέ Λιμόν.
Το 1962, έπειτα από παράκληση του Γιόος επέστρεψε στη Γερμανία, για να γίνει μέλος του Μπαλέτου Φόλκβανγκ που εκείνος είχε μόλις ιδρύσει. Το 1968 παρουσίασε την πρώτη της χορογραφία με τον τίτλο «Θραύσματα» και την επόμενη χρονιά ορίζεται καλλιτεχνική διευθύντρια και χορογράφος του Στούντιο Χορού Φόλκβανγκ (πρώην Μπαλέτο Φόλκβανγκ).
Το χοροθέατρο του Βούπερταλ
Το 1973 αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της κρατικής σκηνής του μπαλέτου του Βούπερταλ, το οποίο μετατρέπει σε Χοροθέατρο. Ένα χρόνο αργότερα κάνει πρεμιέρα με το έργο «Φριτς» κι ακολουθούν τα «Ιφιγένεια εν Ταύροις», «Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα» και πολλά άλλα έργα που προκαλούν και ταράζουν τα ήθη της εποχής, αφού οι χορευτές εμφανίζονταν επί σκηνής να χειρονομούν, να αφηγούνται τα παιδικά τους όνειρα, να καπνίζουν, να δακρύζουν ή απλώς να αναπνέουν επί σκηνής.
Οι δημότες της πόλης παραπονούνται για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και η ίδια η Μπάους δέχεται υβριστικά τηλεφωνήματα, αλλά και επιθέσεις, όταν άγνωστοι της επιτίθενται για να τη φτύσουν ή να ορμήξουν και να την πιάσουν από τα μαλλιά.
Η ίδια σκέφτηκε να μεταφέρει την έδρα της στο Παρίσι, ωστόσο, οι χορευτές την κράτησαν στο Βούπερταλ, την πόλη που την άλλαξε μέσα από την καθημερινότητά της. «Με ενδιαφέρει τι είναι αυτό που κινεί τους ανθρώπους», είχε δηλώσει το 1973 στην αρχή της καριέρας της, αποτυπώνοντας την τάση της να χορογραφεί «δημοκρατικά», σε έναν αέναο διάλογο με τους χορευτές της και το κοινό. Οι κριτικοί έκαναν κατά καιρούς λόγο για μια δουλειά πρωτότυπη και άρτια, αμφιβόλου όμως ηθικής. 'Αλλοι χαρακτήρισαν το έργο της «πορνογραφία του πόνου». Η αναγνώριση ήρθε αρχικά από το διεθνές κοινό, για να γίνουν τελικά τα έργα της ανάρπαστα στο Βούπερταλ. Το 2003 της απένειμαν το κλειδί της πόλης.

Αναδημοσίευση από
ΠΟΛΙΤΗΣ - 01/07/2009, Σελίδα: 63

Αθάνατοι

Λίγες μέρες πριν όταν ο νέος ΧΥΤΑ θεσσαλονίκης ήταν αποκλεισμένος από τους κατοίκους της περιοχής όπου και φιλοξενείται, όλοι εμείς οι υπεύθυνοι και άμοιροι ευθυνών πολίτες που καθημερινά γκρινιάζουμε για τους διεφθαρμένους πολιτικούς μας οι οποίοι δεν κάνουν τίποτε καλό σε αυτήν την χώρα, ορίστε δείτε παρακάτω και καμαρώστε πως καθαρίσαμε τα πεντακάθαρα σπιτάκια μας και ξεπεράσαμε για άλλη μια φορά τον σκόπελο της απεργίας.

Μπράβο μας ή Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

Υ.Γ Α ξέχασα ή να βοηθήσω αυτούς που δεν βλέπουν καλά, είναι παραβιασμένοι κάδοι ανακύκλωσης.

Η ταινία του Ν. Τζίμα "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο" επιστρέφει στις κινηματογραφικές αίθουσες

16/06/2009
Η ζωή και η δράση του Νίκου Μπελογιάννη, όπως εξιστορήθηκαν με την ταινία του Νίκου Τζίμα, "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο", επιστρέφουν την Πέμπτη, μετά από 29 χρόνια, στις κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας.
Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι σύμβολο ομορφιάς, ανθρωπιάς, ποίησης και αγωνιστικότητας, είπε ο δημιουργός της ταινίας στη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την επανέκδοσή της από την εταιρεία διανομής New Star.
Εξηγώντας γιατί θέλησε να κάνει αυτή την ταινία, ο Νίκος Τζίμας είπε ότι παρακινήθηκε από την ακτινοβόλο προσωπικότητα του Ν. Μπελογιάννη, την οποία και θέλησε να μεταφέρει, και, αφετέρου, επειδή, όπως είπε, θέλησε να αποδώσει το πολιτικό κλίμα της εποχής που έζησε ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο.
Μάλιστα, σε αυτό το σημείο, ο σκηνοθέτης θυμήθηκε μια δίστηλη κριτική της εφημερίδας "New York Times", έπειτα από την προβολή της ταινίας στην Αμερική, στην οποία ο δημοσιογράφος συντασσόταν με την τοποθέτηση του Ν. Τζίμα, σχετικά με το ότι ?ενώ οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα με πολλές στρατιωτικές δυνάμεις, οι Αμερικάνοι ``εισέβαλαν`` με πολλά δολάρια και πολλούς πράκτορες.
Επιπλέον, μιλώντας για το πώς η ταινία υπήρξε αφορμή για εθνική συμφιλίωση μεταξύ αριστερών και δεξιών, ο Νίκος Τζίμας εξιστόρησε περιστατικό, κατά το οποίο, γύρω στο 1980, όταν ο τότε υφυπουργός προεδρίας κυβερνήσεως, Αθ. Τσαλδάρης είχε κόψει την ταινία, ζήτησε στη συνέχεια από τον σκηνοθέτη μια κόπια, την οποία είδε μόνος του και κατόπιν με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την Ελένη Βλάχου.
Σύμφωνα πάντα με τον σκηνοθέτη, στη συνέχεια με κάλεσε και μου είπε ότι έκανα αντικειμενική παρουσίαση των γεγονότων και δεν έκανα προπαγάνδα υπέρ κάποιου κόμματος. Κατά την ίδια εξιστόρηση, ο Αθ. Τσαλδάρης του ανέφερε ότι πρέπει να κάνουν όλοι την αυτοκριτική τους και πρόσθεσε αυτολεξεί, όπως σημείωσε ο Ν. Τζίμας, ημείς ήδη την κάνουμε.
Σχετικά με τον κινηματογραφικό Μπελογιάννη που ενσάρκωσε ο τότε και νυν καθηγητής ιταλικής φιλολογίας, Φοίβος Γκικόπουλος, ο σκηνοθέτης είπε ότι τον επέλεξε αφού τον γνώρισε τυχαία ως διερμηνέα του Ιταλού ηθοποιού Τζιαν Μαρία Βολοντέ, στον οποίο είχε προτείνει αρχικά το ρόλο.
Ο ηθοποιός, ωστόσο, παρουσίασε όγκο κατά τα γυρίσματα και έτσι ο Νίκος Τζίμας έπεσε πάνω στον διερμηνέα του, τον Φοίβο Γκικόπουλο, ο οποίος τελικά πήρε τον, μοναδικό, ρόλο στη ζωή του.
Επιπλέον, για την ταινία μίλησαν και δύο εκ των πρωταγωνιστών της, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Κ. Καζάκος και ο Αντ. Αντωνίου που υποδύθηκε τον συναγωνιστή του Ν. Μπελογιάννη, Νίκο Πλουμπίδη.
Εκείνο που πρέπει να ελπίζουμε είναι οι νέοι να γνωρίσουν όχι μόνο την ταινία, αλλά και τους αγωνιστές που είχαμε?, είπε ο κ. Αντωνίου.
Στη συνέντευξη Τύπου παρέστη επίσης η βουλευτής του ΚΚΕ, Λ. Καφαντάρη.
Πηγή :ΑΘΗΝΑΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ