Friday, August 22, 2008

Από 1 έως 4 Σεπτεμβρίου Τιμώμενη χώρα η Ελλάδα στη 15η Διεθνή Εκθεση Βιβλίου στο Πεκίνο


Η Κίνα αγοράζει 10.000 τίτλους βιβλίων ετησίως
Αθήνα
Μια από τις εκδηλώσεις του «πολιτιστικού έτους της Ελλάδας στην Κίνα» είναι η τιμητική θέση της χώρας μας στη 15η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Πεκίνου 2008, που πραγματοποιείται από 1 έως 4 Σεπτεμβρίου, κατ' εξαίρεση στο λιμάνι Τιανζίν, σε μικρή απόσταση από το Πεκίνο, αφού η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων έχει απομακρύνει κάθε άλλη δραστηριότητα από την κινεζική πρωτεύουσα.

Ο θεσμός της τιμώμενης χώρας σε αυτή την έκθεση καθιερώθηκε το 2005, με πρώτη τη Γαλλία, ενώ ακολούθησαν Ρωσία (2006) και η Γερμανία (2007).

Σε μια χώρα όπως η Κίνα, που αγοράζει 10.000 τίτλους βιβλίων ετησίως, η προτεραιότητα που δίνεται στην Ελλάδα είναι πράγματι τιμητική, δήλωσαν ο Πέτρος Μάρκαρης και η Κατρίν Βελισάρη, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα που έχει στήσει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στη Διεθνή Έκθεση και το οποίο απευθύνεται σε επαγγελματίες του χώρου, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο 860 Κινέζους και 900 ξένους εκθέτες από 56 χώρες.

Την οργάνωση του ελληνικού περιπτέρου ανέθεσε στο ΕΚΕΒΙ η Γενική Γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης του υπουργείου Πολιτισμού και συνεργάστηκε για την υλοποίηση του με την πρεσβεία της Ελλάδας στην Κίνα.

Το εθνικό περίπτερο καταλαμβάνει 700 τ.μ. όπου θα εκτεθούν συνολικά 1000 βιβλία της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής των τελευταίων τριών ετών.

Η διαμόρφωση του περιπτέρου έγινε σε τρεις άξονες. Ο πρώτος περιλαμβάνει 11 ενότητες βιβλίων, τα οποία επιλέχθηκαν με βασικό κριτήριο τι θέλουμε να προβάλουμε εμείς στην Κίνα και τι προτιμούν οι Κινέζοι. Οι ενότητες αυτές αφορούν στην αρχαία Ελλάδα και
στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το παιδικό βιβλίο, το μυθιστόρημα και το διηγήματα, το δοκίμιο, την ποίηση, το σύγχρονο θέατρο, λευκώματα τέχνης κ.ο.κ.

Στο κάλεσμα του ΕΚΕΒΙ για την Κίνα ανταποκρίθηκαν 11 Έλληνες εκδότες, βιβλία των οποίων θα εκτεθούν στον δεύτερο άξονα του περιπτέρου, την «επαγγελματική γωνιά», χώρο ειδικά διαμορφωμένο για συναντήσεις, συζητήσεις, ανταλλαγές απόψεων με Κινέζους εκδότες.

Ο τρίτος άξονας δραστηριοτήτων περιλαμβάνει 30 εκδηλώσεις, γύρω από θέματα που καλύπτουν τις προτιμήσεις των Κινέζων για την αγάπη τους για την αρχαία Ελλάδα, τη γνωριμία τους με τη σύγχρονη Ελλάδα, με ομιλητές τους Γιώργη Γιατρομανωλάκη, Αλέξη Ζήρα, Θανάση Βαλτινό, Πέτρο Μάρκαρη, Σωτηρη Χαλικιά κ.ά.

Εν όψει της έκθεσης, μεταφράστηκαν στα κινεζικά ακόμα δύο βιβλία του αγαπημένου συγγραφέα στην Κίνα Νίκου Καζαντζάκη, Ο Καπετάν Μιχάλης και Ταξιδεύοντας στην Κίνα.

Προς έκδοση ετοιμάζονται επίσης στα κινεζικά, τα δύο ελληνικά Νόμπελ. Το Αξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη και μια συγκεντρωτική μετάφραση του έργου του Γιώργου Σεφέρη.

Επίσης, στην έκθεση του Πεκίνου θα παρουσιάσουν τα βιβλία τους τρεις Έλληνες συγγραφείς που έχουν πρόσφατα μεταφραστεί στα κινεζικά: οι Νίκος Παναγιωτόπουλος με Το γονίδιο της αμφιβολίας, Ευγένιος Τριβιζάς με Τα τρία μικρά λυκάκια και Σοφία Ζαραμπούκα με την Οδύσσεια.

Μουσικά δρώμενα που συνδυάζουν την αρχαία τραγωδία με παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια, μια εικονική περιήγηση στην αρχαία Ολυμπία από το πρόγραμμα του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μια έκθεση με θέμα τη ζωή και το έργο του Ν.Καζαντζάκη και ακόμα 20 πίνακες του Έλληνα εικονογράφου βιβλίων και υποψήφιου για το βραβείο Αντερσεν, Βασίλη Παπατσαρούχα, ολοκληρώνουν το πρόγραμμα του ΕΚΕΒΙ.

Στην προώθηση του ελληνικού βιβλίου στα κινεζικά θα συμβάλει καθοριστικά και η ενεργοποίηση του προγράμματος επιχορήγησης μεταφράσεων ελληνικών βιβλία στα κινεζικά, που ανακοίνωσε πρόσφατα ο υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης, το οποίο χειρίζεται αυτό το πρόγραμμα και καλύπτει όλο το κόστος της μετάφρασης.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υ.Γ:Μάθαμε ότι ζητήθηκαν από τη σύντροφο του Ανέστη Ευαγγέλου,τη Ντίνα,να στείλει βιβλία του στο ΕΚΕΒΙ για να "ταξιδέψουν" στο Πεκίνο.Αν είναι αλήθεια,τότε πρόκειται για μια θαυμάσια ευκαιρία να γίνει ευρύτερα γνωστό το έργο ανθρώπων που τίμησαν με την πένα τους τα ελληνικά γράμματα,μακρυά από κυκλώματα και τυχοδιωκτική δημοσιότητα .

«Εφυγε» και ο ποιητής Πάνος Θασίτης



Ο ΝΕΚΡΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

Δεν είμ' εδώ που ψάχνεις.

Τι γυρεύω εγώ μες στα λουλούδια
στ' αβάσταχτο φως του φεγγαριού.

Στις αίθουσες που οι ρήτορες
εκπολιτίζουν το κοινό
με τα φαντάσματά μας.

Τι γυρεύω.
Π.Θασίτης
**********************
Δεισιδαίμων δεν υπήρξα ποτέ.Αν όμως κάποιος,τούτη τη χρονιά,με ρώταγε ποιά λέξη κουράστηκε να ψιθυρίζει η ψυχή μου,είναι "απώλεια".Για εκείνους που έφυγαν "φυσιολογικά" στη ροή του χρόνου.Για όσους νευρωτικά απομάκρυνα πριν με εγκαταλείψουν.Κυρίως γι'αυτά τα οποία πανικόβλητη συνειδητοποίησα-εκ των υστέρων-πως χάθηκαν.Κι άξιζε-που να πάρει και να σηκώσει-να'ναι αλλιώτικη η διαδρομή τους.Δεισιδαίμων δεν υπήρξα ποτέ.Θυμωμένη ήμουν σχεδόν από πάντα.Και κάθε μέρα αυτού του ατέλειωτου δίσεχτου η οργή μου μεγαλώνει.Επειδή όμως ότι κι αν χάσεις,
"η ποίηση είναι ο καλύτερος τοίχος για να κρύψεις το πρόσωπό σου"
(από ενοχή,τρυφεράδα ή απελπισία),προχθές-συμπτωματικά-διάβαζα το ποίημα του Π.Θασίτη "Χωρισμός".Το παραθέτω "εις μνήμην":

Ήρθες και τίποτα δεν άντεξε πλάι σου
Έφυγες και τίποτα δε χάθηκε μαζί σου
Στα χέρια μου κρατώ και την ελπίδα και τη μνήμη σου
Το αίμα μου περνάει μέσ' από σένα
Μοίρασα τον ίσκιο μου με σένα
Τίποτα δε μου λείπει∙ γιατί τίποτα δε χάθηκε μαζί σου

***********************
Ο Πάνος Θασίτης ήταν ένας από τους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς αλλά και της λεγόμενης λογοτεχνικής «Γενιάς της Ηττας».
Ακόμα φτωχότερος έγινε από την Πέμπτη, ο πνευματικός κόσμος της Θεσσαλονίκης με το θάνατο του ποιητή και δοκιμιογράφου Πάνου Θασίτη.

Γεννημένος το 1923 στο Μόλυβο της Λέσβου, ο Πάνος Θασίτης - ένας από τους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς αλλά και της λεγόμενης λογοτεχνικής «Γενιάς της Ηττας», ζούσε στη Θεσσαλονίκη από το 1930.

Σπούδασε στη Νομική σχολή του ΑΠΘ και εργάστηκε ως δικηγόρος.

Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1951 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής «Δίχως Κιβωτό», ενώ το 1957 ακολούθησε η συλλογή «Πράγματα». Ακολούθησαν οι εκδόσεις του «Πράγματα 2- Αριθμοί» το 1962, «Εκατόνησος» το 1971, «Ελεεινόν θέατρον» το 1980 και «Σχιστολιθικά» το 1983.

Δοκίμια και κριτικά σχόλια έγραψε στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Πορεία» (με το ψευδώνυμο Βασίλης Νησιώτης) καθώς και στο περιοδικό «Κριτική» (του φίλου και συνοδοιπόρου του στην ποίηση Μανόλη Αναγνωστάκη) από το 1959 ως το 1961.

Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή, στις τέσσερις το απόγευμα από το μητροπολιτικό ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στη Θεσσαλονίκη.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Wednesday, August 20, 2008

"Κοίτα με! Θα κλείσω τα μάτια, θα πω τσισκλιντάν και...στη μαγική μου κρυψώνα γίνομαι ό,τι θέλω!"


Έπειτα από μακροχρόνια μάχη με την επάρατο νόσο έφυγε προχθές η σημαντική Θεσσαλονικιά συγγραφέας Στέλλα Βογιατζόγλου, η οποία ασχολήθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία με ποικίλα είδη του λόγου: διήγημα, μυθιστόρημα, θεατρικό, παιδική λογοτεχνία, ακόμη και με το σενάριο.
Η Στέλλα Βογιατζόγλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1950 και σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε σε διάφορες υπηρεσίες, ενώ ασχολήθηκε με ραδιοφωνικές εκπομπές λόγου. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Πολλά από τα βιβλία της γνώρισαν επιτυχία και επανεκδόθηκαν, ενώ κείμενά της δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Το θεατρικό έργο της “Τσικλιντάν”, που έγραψε με την κόρη της Χριστίνα Χατζηβασιλείου, παίχτηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Βιβλία της Στέλλας Bογιατζόγλου είναι τα εξής: “Tο μαγγανοπήγαδο”, “Σκόνη κόλλησε στ’ αυτιά μας”, “H συγκάτοικος”, “Kαι ο Φαίδων ήμουν εγώ”, “Ύστερα, έφυγες στ’ αλήθεια”, “Περνώντας βιαστικά ανάμεσά τους”, “Καμία ιστορία δεν τελειώνει;”. Παιδικά: “Kαβάλα σε δυο φεγγάρια”, “Oδύσσεια” (διασκευή), “Oι περιπέτειες του Mπιρμπιρή στη μυθική χώρα”, “H πέτρα της υπομονής”, “H Mυρωδίτσα”.

Η κηδεία της θα γίνει σήμερα,στις 12 μ., από το Κοιμητήριο Αναστάσεως του Κυρίου.
(Από τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ)

Monday, August 18, 2008

Blog για την αστυνομική λογοτεχνία



"Motive and Oppοrtunity-Κίνητρο και Ευκαιρία"
Άν σας αρέσει η αστυνομική λογοτεχνία το blog σας δίνει την ευκαιρία
να διαβάσετε κριτικές και σχόλια ...

http://motive-and-opportunity.blogspot.com

Αποδελτιωμένο για το Δημήτρη
Υ.Γ1 και λίγο για μένα
ΥΓ2 sorry Ανθή

Νέο βραβείο για το "Η τρυφερότητα των λύκων"



Η τρυφερότητα των λύκων της Stef Penney,κέρδισε μια ακόμα σημαντική διάκριση, το Theakston’s Crime Award, το πιο έγκριτο βραβείο στον χώρο της λογοτεχνίας μυστηρίου.

Η τρυφερότητα των λύκων είχε κάνει τη μεγάλη έκπληξη κερδίζοντας και τα δύο βραβεία του περίφημου Costa 2006 (πρώην Whitbread), καλύτερου μυθιστορήματος, καθώς και καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.

ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ



ΕRΤ.GR
Πέμπτη 14/08/2008,14:29

Το Λονδίνο είναι ο πρώτος προορισμός, σε παγκόσμιο επίπεδο, για τους λάτρεις της λογοτεχνίας, αφήνοντας πίσω το Παρίσι, την Ρώμη και την Νέα Υόρκη, σύμφωνα με έρευνα ταξιδιωτικής ιστοσελίδας. Το Λονδίνο, γενέτειρα συγγραφέων όπως ο Ντίκενς και ο Κιτς αλλά και φόντο αμέτρητων μυθιστορημάτων περιγράφεται ως "το κέντρο της λογοτεχνίας που τόσο αγάπησε ο κόσμος". Στη δεύτερη θέση του καταλόγου βρίσκεται το Στράτφορντ-απόν-Εϊβον, το γραφικό χωριό στο Γουοργουικ όπου γεννήθηκε ο Σέξπιρ. Το Εδιμβούργο είναι στην τρίτη θέση για τους συγγραφείς του, όπως ο σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ "πατέρας" του Σέρλοκ Χολμς, ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον συγγραφέας του μυθιστορήματος "Το Νησί των Θησαυρών" και ο σερ Ουόλτερ Σκοτ συγγραφέας του "Ιβανόη". Η ίδια πόλη είναι το "σπίτι" του Ιαν Ράνκιν, του Αλεξάντερ Μακόλ Σμιθ και της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ. "Οι λάτρεις της λογοτεχνίας πραγματικά θα ενθουσιαστούν στους προορισμούς αυτούς", επισημαίνεται στην ιστοσελίδα του TripAdvisor (www.tripadvisor.co.uk).

ΑΠΕ

Wednesday, August 13, 2008

ΠΑΡΑ ΘΙΝ'ΑΛΟΣ


Τα διάβασα, μου άρεσαν,τα συνιστώ γι'αυτό το καλοκαίρι.Kυρίως σε όσους θεωρούν πως διαβάζω δεν σημαίνει απαραιτήτως "ξεχνιέμαι",αλλά και "ψυχαγωγούμαι","ανησυχώ","υποψιάζομαι","σκέπτομαι". Πρόκειται για ελαφριά βιβλία.Σε καθαρό βάρος (gr)εννοώ,αυτό που έχει να κάνει με τον αριθμό των σελίδων..

-Andre Gorz:Γράμμα στη Ντ.(ΠΟΤΑΜΟΣ)
*(εξαιρετική η μετάφραση από τα γαλλικά της Σάντρας Βρέττα)

-Marina Tsvetaeva:Γράμματα στον Ελικώνα(ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ)
-Jean-Luc Hennig:Ο ερωτισμός του κρασιού(ΚΑΣΤΑΛΙΑ)
-Minette Walters:Η κατάρα της αλεπούς(ΠΟΛΙΣ)και
Διαταραγμένες ψυχές (ΠΟΛΙΣ)

-Ian Rankin:Μνήμη νεκρών(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
-Hans Fallada:Μόνος στο Βερολίνο(ΠΟΛΙΣ)
-Gunnar Staalesen:Στο σκοτάδι όλοι οι λύκοι είναι γκρι(ΠΟΛΙΣ)
-Sven Regener:Το μπλουζ του Βερολίνου(ΑΓΡΑ)
-Doctorow,E.L:Το βιβλίο του Ντάνιελ(ΠΟΛΙΣ)
-Serge Victor:Υπόθεση Τουλάγεφ(SCRIPTA)
-Πέτρος Μάρκαρης:Παλιά,πολύ παλιά(ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ)
-Ελληνικά Εγκλήματα 1,2(ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)
-Gillian Flynn:Αιχμηρά αντικείμενα(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)

-Pierre Assouline:Ξενοδοχείο Lutetia (ΠΟΛΙΣ)
*(Ντίνα,αληθινά μου άρεσε πολύ,κράτα το στις προτάσεις)

-Penney Stef:Η τρυφερότητα των λύκων(ΠΑΠΥΡΟΣ)
-Diane Wei Liang:Το κινέζικο πετράδι(ΠΑΤΑΚΗΣ)
-Μαρίνα Καραγάτση:Το ευχαριστημένο ή οι δικοί μου άνθρωποι(ΑΓΡΑ)

Tuesday, August 12, 2008

ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ,ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΟΥΙΣ


Σάββατο, 09.08.08
Ο Μαχμούντ Νταρουίς, μεγάλος ποιητής των Παλαιστινίων, πέθανε το Σάββατο σε νοσοκομείο του Χιούστον μετά από εγχείρηση καρδιάς.
Ο Μαχμούντ Νταρουίς, που θεωρείται ως ο εθνικός ποιητής των Παλαιστινίων, πέθανεστο Τέξας μετά από εγχείρηση καρδιάς στην οποία υποβλήθηκε, δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο «αλ Αραμπίγια», ένας γιατρός του Ιατρικού Κέντρου Μεμόριαλ Χέρμαν-Τέξας στο Χιούστον, όπου νοσηλευόταν ο Νταρουίς.
«Ο Μαχμούντ Νταρουίς, πέθανε στις 21.35 (ώρα Ελλάδας)», δήλωσε χωρίς άλλες διευκρινήσεις η εκπρόσωπος του ιατρικού κέντρου, Αν Μπρίμπερι.

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΕ - ΜΠΕ)
*****
Οταν τον γνώρισα είχε περίπου τα χρόνια του Χριστού και την ομορφιά σταρ του κινηματογράφου. Χίλια εννιακόσια ογδόντα δύο, οι Παλαιστίνιοι είχαν ηττηθεί στον Λίβανο, εγκατέλειψαν τη Βυρηττό παραδίδοντας τα όπλα τους- πικρό καλοκαίρι, όπως κάθε καλοκαίρι του πολέμου. Αλλά εδώ, τους έδιωχναν. Και στις ψυχές μας είχαν ξυπνήσει οι εφιάλτες του δικού μας εμφύλιου, της μικρασιατικής καταστροφής, του χθες με τις νωπές ακόμα πληγές που μάς τυραννούσαν.
Ο Μαχμούντ Νταρουίς μπήκε στο θέατρο με το καλοραμμένο γαλλικό του κοστούμι (θαρρώ έμενε τότε στο Παρίσι, ίσως και όχι, η μνήμη βλέπετε...) και είδα με τα μάτια μου Παλαιστίνιους να κλαίνε και μόνο στη θέα του. Μαζί του ο Γιάννης Ρίτσος. Είχαν έρθει να διαβάσουν ποιήματά τους. Ενα γλυκό φθινοπωρινό βράδυ στην Αθήνα, που έκανε ακόμα πιο αβάσταχτη την εξορία, το κυνηγητό.
Ξεκίνησε ο Ελληνας ποιητής, σε μια επίδειξης αβροφροσύνης. Διάβασε, αν θυμάμαι καλά, τις «Πέντε στιγμές του Λιβάνου» γραμμένες εν θερμώ κατά τα γεγονότα και δεν ξέρω τι άλλο. Θύελλα χειροκροτημάτων και αγάπης. Τους επιβεβαίωνε την πίστη τους. Τους βοηθούσε να σταθούν ορθοί. Ορθιοι κι εκείνοι τον ευχαρίστησαν.
Κι έπειτα, ανέβηκε ο Νταρουίς. Εβλεπα γυναίκες να σκουπίζουν ασταμάτητα τα μάτια τους. Ανδρες με επιδέσμους να σηκώνονται και να σφίγγουν τις γροθιές τους. Παιδιά να παρακολουθούν προσηλωμένα. Ακουγα να φωνάζουν τους στίχους του. Εκεί έμαθα την αραβική λέξη «όχι», από τα πλήθη που κραύγαζαν «λα» και πάλι «λα» όταν τους ρωτούσε αν θα υποταχθούν, αν τα σταματήσουν να αγωνίζονται για ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, αν θα ξεχάσουν.
Το κοινό είχε πυρποληθεί από τα λόγια του, από τα ποιήματά του. Ποτέ κανείς από τους ποιητές που έχω παρακολουθήσει να διαβάζουν ζωντανά, δεν είχε από κάτω πιο ενθουσιώδες, πιο επαναστημένο, πιο παλλόμενο ακροατήριο. Ετσι έμεινε στη μνήμη μου. Και στην καρδιά μου.
Ο Νταρουίς, η ποιητική φωνή των Παλαιστινίων, δεν ζει πια. Εφυγε στο Χιούστον, κατά την διάρκεια επέμβασης ανοιχτής καρδιάς, στην οποία σημειώθηκαν επιπλοκές. Ηταν 67 ετών και θεωρούνταν κορυφαίος Αραβας ποιητής, μαζί με τον Αδωνη. Η Παλαιστίνη κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος και αποφάσισε να τον θάψει στη Γαλιλαία, στα παλαιστινιακά εδάφη, όπως ζήτησε και η μάνα του.
Ο Νταρουίς, βραβείο Λένιν για την ειρήνη (1983) αλλά και βραβείο Καβάφη (1993) είχε γεννηθεί το 1942 σε ένα παλαιστινιακό χωριό κοντά στη Χάιφα, που σήμερα ανήκει στα ισραηλινά εδάφη. Στα 18 του εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Πουλί χωρίς φτερά», στην οποία περιλαμβανόταν και το περίφημο ποίημα «Στοιχεία ταυτότητας»:

«Τώρα μόνο μπορώ να μιλήσω
Και δηλώνω...
Γράψε
Είμαι Αραβας
Αριθμός ταυτότητας
50.000
Εχω οκτώ παιδιά και το έννατο έρχεται το καλοκαίρι.
Θύμωσες;
Εργάζομαι με συντρόφους σε λατομείο
Από τις πέτρες βγάζω
Τα ρούχα τους
Το ψωμί τους
Λαο τα Γράμματά τους
Δεν εκπλιπαρώ ούτε εσένα ούτε τα παλάτια
Των υπρετών σου.
Ο παππούς μου
Μου έμαθε την αξιοπρέπεια
Πριν μου μάθει Γράμματα.
Είμαι Αραβας.
Θύμωσες;»

Εξέδωσε ακόμη 21 ποιητικές συλλογές εκ των οποίων η τελευταία, «Οι εντυπώσεις της πεταλούδας» κυκλοφόρησε το 1982. Πολλά ποιήματά του, όπως η «Ρίτα» έχουν γίνει τραγούδια και μεγάλωσαν δύο γενιές Αράβων ενώ ήταν ο συγγραφέας της Διακήρυξης για τη δημιουργία του Παλαιστινιακού κράτους που διάβασε το 1988 ο Γιασέρ Αραφάτ. Διωκόμενος πολλές φορές, έζησε χρόνια σε αυτοεξορία από τη Μόσχα μέχρι την Αίγυπτο και τον Λίβανο. Ήταν εκλεγμένο μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) από το 1987 αλλά παραιτήθηκε από την οργάνωση το 1993 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υπογραφή των συνθηκών του Όσλο. Το 1996 εγκαταστάθηκε στη Δυτική Οχθη του Ιορδάνη, στα ελεύθερα παλαιστινιακά εδάφη.
Τον Απρίλιο του 2002 σε μια όξυνση του παλαιστινιακού, στρατιωτικές δυνάμεις εισέβαλαν στο πολιτιστικό κέντρο Ζαλίλ Σακατίνι, στα περίχωρα της Ραμάλα, που διηύθυνε ο ίδιος ο εθνικός ποιητής των Παλαιστινίων. Αφού λεηλάτησαν το κτίριο και άρπαξαν αρχεία, έγγραφα και έργα τέχνης, έβαλαν δυναμίτιδα και το ανατίναξαν, μετατρέποντάς το σ' ένα άμορφο σωρό από χαλάσματα.
Η δυνατή ποιητική φωνή του, συντρόφεψε τους συμπατριώτες του σε όλες τις δύσκολες και οδυνηρές στιγμές τους:

«Σφίξτε μου τα σχοινιά/ απαγορέψτε μου και τα τετράδια και τα τσιγάρα,/ κλείστε το στόμα μου με χώμα. Το τραγούδι/ είναι το αίμα της καρδιάς/ τ' αλάτι του ψωμιού/ το νερό του ματιού/ γράφεται με τα νύχια, το λαρύγγι και τα μάτια.../ θα το λέω/ στο κρατητήριο/ στην τουαλέτα/ και στο στάβλο/ με χειροπέδες, κάτω από το βούρδουλα/ κάτω από τα δεσμά των αλυσίδων./ Πουλιά μυριάδες πάνω στης καρδιάς μου τα κλαδιά/ πλάθουνε το μαχόμενο τραγούδι».

Ο Νταρουίς, αν και ήταν υπέρ της συνύπαρξςη ισραηλινών και παλαιστινίων, κατηγορήθηκε ωστόσο από ένα ποίημά του ότι προέτρεπε τους ισραηλινούς να φύγουν. Το ποίημα διαβάστηκε στην Κνεσέτ (βουλή) το 1988 από τον πρωθυπουργό Γιτζάκ Σαμίρ και ερμηνεύτηκε κατά γράμμα, όχι σαν ένα (σπουδαίο) έργο τέχνης, όπως και είναι:

«Ω εσείς οι περαστικοί στις λέξεις, τις στιγμιαίες
Μαζέψτε τις αυταπάτες σας
Σ’ ένα παρατημένο χαντάκι
Και φύγετε
Γυρίστε το δείκτη του χρόνου
Στους καιρούς του «Χρυσού Μόσχου»
Και φύγετε
Εχουμε εδώ για σας
Ο,τι δεν επιθυμήσατε
Και ό,τι δεν είχατε
Εναν λαό που ματώνει για πατρίδα
Και μια πατρίδα που ματώνει για τον λαό της
(...)
Φύγετε από το σιτάρι μας
Από τη θάλασσά μας
Από τον αέρα μας
Από τη γη μας
Από το αλάτι μας
Από την πληγή μας»

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG «ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ»)

Monday, August 11, 2008

ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ




Πέθανε χθες στη Μόσχα ο Αλέξανδρος Σολζενίτσιν, συγγραφέας, νομπελίστας και διάσημος επικριτής του σοβιετικού καθεστώτος.
Ο Αλέξανδρος Σολζενίτσιν
Ο 89χρονος διανοούμενος, πασίγνωστος από τα έργα του «Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» και «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», υπέφερε τα τελευταία χρόνια από αρτηριακή πίεση και ζούσε μακριά από τη δημοσιότητα. Σύμφωνα με ρωσικές πηγές που επικαλούνται δηλώσεις του γιου του Στεπάν, ο Σολζενίτσιν πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια ενώ άλλες -λογοτεχνικές- πηγές διέδιδαν ότι έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο. Οπως και να 'χει, το μοιραίο τον βρήκε στο σπίτι του στη ρωσική πρωτεύουσα όπου διέμενε με τη γυναίκα του Νατάλια.
Αξιωματικός πυροβολικού στα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σολζενίτσιν είχε παρασημοφορηθεί για ανδρεία, αλλά από το 1945 ξεκίνησαν οι διώξεις εναντίον του, ύστερα από έντονη κριτική που είχε ασκήσει κατά του Ιωσήφ Στάλιν. Πρώτα φυλακίστηκε για οκτώ χρόνια, εμπειρία που του χρησίμευσε ως τροφή για το «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», και κατόπιν εξορίστηκε στο Καζακστάν.
Τη σύντομη νουβέλα του «Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» συνέγραψε το 1962, ενώ κέρδισε την παγκόσμια φήμη μερικά χρόνια αργότερα με την τριλογία του «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», όπου επιτίθεται σφόδρα στο σταλινικό καθεστώς, την πολιτική καταπίεση και το «σωφρονιστικό» σύστημα αναμόρφωσης.
Το 1970 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ και 4 χρόνια αργότερα εγκατέλειψε τη χώρα ζώντας εξόριστος ώς το 1994 που ξαναγύρισε στην πατρίδα του.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/08/2008

Ο Αλεξάντερ Σολζενίτσιν ενταφιάστηκε σήμερα σε ένα μοναστήρι της Μόσχας του 16ου αιώνα.
Ο επί σοβιετικής εποχής διαφωνών, Αλεξάντερ Σολζενίτσιν, ενταφιάστηκε σήμερα, Τετάρτη, σε ένα μοναστήρι της Μόσχας του 16-ου αιώνα κατά την διάρκεια τελετής, στην οποία παρέστη ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Εκατοντάδες ηλικιωμένοι Ρώσοι ήλθαν για τον ύστατο αποχαιρετισμό προς τον τιμημένο με βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας Σολζενίτσιν η σορός του οποίου είχε εκτεθεί για αρκετές ώρες σε λαϊκό προσκύνημα. Η τελετή μεταδόθηκε απευθείας από την ρωσική τηλεόραση.
Ο Ρώσος πρόεδρος διέκοψε τις διακοπές στον Βόλγα για έλθει στον ναό του μοναστηριού κρατώντας μία ανθοδέσμη μα κόκκινα τριαντάφυλλα. Επίσης, υπέγραψε διάταγμα με το οποίο ζητά από τις αρχές της ρωσικής πρωτεύουσας να μετονομάσουν ένα από τους κεντρικούς δρόμους της Μόσχας σε οδό Σολζενίτσιν.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Wednesday, July 9, 2008

Aνέκδοτη συλλογή του Πάμπλο Νερούδα


Ανακαλύφθηκε ανέκδοτη συλλογή του Πάμπλο Νερούδα (7/7/2008 9:20:00)

Συντάκτης: Βιβή Παπαστεφάνου

Συλλογή με μικρά χειρόγραφα ανέκδοτα ποιήματα του τιμημένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας, Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα είδε το φως της δημοσιότητας με τη βοήθεια ενός Χιλιανού συλλέκτη, όπως γράφουν οι κυριακάτικες εφημερίδες στη Χιλή. Με τίτλο "Αλμπουμ της Ισλα Νέγκρα" η συλλογή αυτή που χρονολογείται από το 1969 είναι αφιερωμένη στην Αλίσια Ουρούτια, ανιψιά του συζύγου της ποιήτριας Ματίλτης Ουρούτια που ζούσε μαζί της στην περιοχή Ισλα Νέγκρα στη Χιλή.


Τα ποιήματα είναι γραμμένα με την τυπική γραφή του Νερούδα και φέρουν την εξαιρετικά δύσκολη υπογραφή του, γεγονός που αποκλείει κάθε πιθανότητα πλαστογραφίας , ανέφερε ο Νουριελντίν Χερμοσίλα, ένας δικηγόρος-συλλέκτης που διαθέτει πολλά ακόμα έργα του διάσημου Χιλιανού ποιητή και σκοπεύει να τα προσφέρει σε δημόσια βιβλιοθήκη.

Το άλμπουμ αυτό είναι "μια σαφέστατη απόδειξη της αγάπης του ποιητή προς τη Αλίσια", δήλωσε ο δικηγόρος-συλλέκτης, ο οποίος αρνήθηκε να δηλώσει το υπέρογκο ποσό που πλήρωσε για να την αποκτήσει.

Βιβλιογραφίες για τον Νερούδα αναφέρουν συχνά το όνομα της Αλίσια και πολλοί ισχυρίζονται ότι υπήρξε ερωμένη του τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Η ίδια πάντως που ζει στην Αρικα, στο βόρειο τμήμα της Χιλής τηρεί στάση σιωπής.

Το "Άλμπουμ της Ισλα Νέγκρα" δεν συγκαταλέγεται στα πολύτιμα έργα του ποιητή αλλά είναι μια συλλογή "γλυκιά, τρυφερή και συχνά τραγικά λυπημένη", όπως ανέφερε ο κ. Χερμοσίλα.

"IN PERICOLO LA DEMOCRAZIA",UMBERTO ECO


Η κυβέρνηση του Berlusconi κατέθεσε ένα πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα, όπου παρά και εναντίον του Συντάγματος:
- Φιμώνει τον Τύπο και τα ΜΜΕ
- Εξαιρεί τον πρωθυπουργό από το δικαίωμα της δικαστικής κρίσης
- Επιφέρει «μεταρρυθμίσεις» που φέρνουν την Ιταλία στο κατώφλι του φασισμού (δικαστής Di Pietro).
Οι διανοούμενοι της Ιταλίας, οι δημοσιογράφοι, η αριστερά (σήμερα εξ ολοκλήρου εξωκοινοβουλευτική), μεμονωμένοι βουλευτές και γερουσιαστές, πραγματοποιούν διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της Ιταλίας με κεντρικό σύνθημα:
Πίστη στο Δημοκρατικό Σύνταγμα που γεννήθηκε από τις αξίες της Εθνικής Αντίστασης εναντίον του φασισμού.

Το μήνυμα του Umberto Eco:

Εκφράζω την αλληλεγγύη μου στη διαδήλωση και θα ήθελα να είναι χρήσιμες ώστε να μην ξεχαστούν δύο ζητήματα.
1. Δημοκρατία δεν σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει το δίκιο. Σημαίνει πως έχει το δικαίωμα να κυβερνάει.
2. Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η μειοψηφία έχει άδικο. Σημαίνει πως, ενώ σέβεται την κυβερνητική πλειοψηφία, υψώνει δυνατά τη φωνή της κάθε φορά που νομίζει ότι η πλειοψηφία έχει άδικο (ή ακόμη χειρότερα όταν αντιτίθεται στους νόμους, την ηθική και τις αρχές της δημοκρατίας), και οφείλει να το πράττει δυναμικά, γιατί αυτή είναι η εντολή των πολιτών.
Όταν η πλειοψηφία υποστηρίζει ότι έχει δίκιο και η μειοψηφία δεν αντιδράει, τότε η δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο.

Umberto Eco, 2 Ιούλη 2008

Wednesday, June 25, 2008

Η MARGARET ATWOOD ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΩΝ ΑΣΤΟΥΡΙΑΣ 2008 ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ



Πηγή: ΑΠΕ 25/06/08-15:17

Η καναδή μυθιστοριογράφος και ποιήτρια Μάργκαρετ Ατγουντ τιμήθηκε με το φετεινό Βραβείο Πρίγκιπας των Αστούριας για τη Λογοτεχνία, ανακοίνωσε σήμερα η κριτική επιτροπή του Οβιέδο, στη βόρεια Ισπανία, που απονέμει το βραβείο. Η Ατγουντ επελέγη για "το εξαιρετικό λογοτεχνικό της έργο, το οποίο εξερευνά διαφορετικά είδη με οξυδέρκεια και ειρωνεία", σύμφωνα με την ανακοίνωση της επιτροπής. Η καναδή συγγραφέας "προσλαμβάνει με ευφυή τρόπο την κλασική παράδοση, υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια των γυναικών και καταδικάζει τις καταστάσεις κοινωνικής αδικίας", προστίθεται στην ανακοίνωση.

Η 68χρονη Μάργκαρετ "Πέγκι" Ατγουντ, μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της καναδικής λογοτεχνίας, έχει εκδώσει δεκάδες μυθιστορήματα, πολλές συλλογές ποιημάτων και δοκίμια. Επίσης έχει ήδη τιμηθεί με το Βραβείο Αρθουρ Κλαρκ το 1987 για το μυθιστόρημά της "Η ιστορία της Πορφυρής Δούλης" και με το βραβείο Μπούκερ το 2000 για το μυθιστόρημά της "Ο Τυφλός Δολοφόνος". Το Ίδρυμα Πρίγκιπας των Αστούριας την επέλεξε φέτος ανάμεσα σε 31 συγγραφείς από ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων ήταν ο Ισπανός Χουάν Γκοϊτισόλο, ο Βρετανός Ίαν ΜακΓιούαν και ο Αλβανός Ισμαήλ Κανταρέ. Η απονομή του βραβείου θα γίνει επισήμως τον Οκτώβριο στο Οβιέδο από τον διάδοχο του ισπανικού θρόνου, πρίγκιπα Φίλιππο. Τα βραβεία Πρίγκιπας των Αστούριας, τα οποία θεωρούνται τα ισπανικά Νόμπελ, χωρίζονται σε 8 κατηγορίες και συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο 50.000 ευρώ.

ΓΡΑΜΜΑ-ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ


7 Ιουνίου 2008
Αγαπητοί φίλοι και φίλες.
Θέλω να σας ευχαριστήσω ολόψυχα για την συμπαράσταση και τα καλά σας
λόγια έως τώρα. Παρότι έχει περάσει ένας μήνας από την απόφαση της διοίκησης
της ΕΡΤ να μην ανανεώσει την προβολή του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και της Θεματικής
Βραδιάς για την επόμενη τηλεοπτική χρονιά, συνεχίζουν να φτάνουν μηνύματα
και ψηφίσματα συμπαράστασης από πολίτες, συλλόγους και προσωπικότητες. (μπορείτε
να τα δείτε στην συνέχεια).
Πιστεύω ότι το κύμα διαμαρτυρίας που ξεσηκώθηκε ξεπερνά κατά πολύ
την προσωπική μου περίπτωση ή την τύχη μιας εκπομπής. Αφορά το δικαίωμα των
πολιτών στην ελευθερία της έκφρασης και την ενημέρωση, πολύ περισσότερο όταν οι
ίδιοι χρηματοδοτούν την δημόσια τηλεόραση. Αφορά την παραγκωνισμένη νέα γενιά των
700 συν-πλην ευρώ (που αποτέλεσε την πέτρα του σκανδάλου), την έλλειψη
αξιοκρατίας, αλλά και τον τρόπο λειτουργίας της δημοκρατίας μας. Ένας τροχονόμος που με
σταμάτησε πρόσφατα έξω από την Βουλή συνόψισε πολύ καλά όλα αυτά τα
συναισθήματα: “Γι’ αυτό αυτή η χώρα”, μου είπε, “δεν πρόκειται να πάει ποτέ μπροστά”.
Με δεδομένο τον συνεχώς αυξανόμενο ρόλο των ΜΜΕ στην κοινωνική και
πολιτική ζωή, δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία χωρίς ανεξάρτητα και ελεύθερα
μέσα ενημέρωσης. Αν οι εξελίξεις που σημειώνονται τα τελευταία χρόνια
συνεχιστούν, είναι ζήτημα χρόνου το πότε οι πολίτες στην Ελλάδα δεν θα είναι καθόλου
ενημερωμένοι για την ίδια τους την χώρα. Υπάρχει και θα υπάρχει ποταμός
“ειδήσεων”, αλλά στην πραγματικότητα οι Έλληνες θα είναι χειρότερα
πληροφορημένοι από τους ανθρώπους του Μεσαίωνα.
Για όλους τους παραπάνω λόγους εμείς στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα
σχεδιάζουμε τη δημιουργία ενός διαδικτυακού τηλεοπτικού σταθμού. Θέλουμε να
αποτελέσει έναν τόπο αδέσμευτης και ανεξάρτητης ενημέρωσης και ποιοτικής
ψυχαγωγίας.
Ξεκινήσαμε πειραματικά με το banana-republic.gr και παρά την
ελάχιστη ενημέρωση ή το ελλιπές περιεχόμενο του banana, η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα
θετική. Για να δημιουργηθεί ένα διαδικτυακό τηλεοπτικό κανάλι απαιτούνται
χρήματα. Για να είναι ανεξάρτητο, τα χρήματα αυτά πρέπει να προέρχονται από
όσους ενδιαφέρονται για τίμια ενημέρωση και ψυχαγωγία που δε θα προσβάλλει την
αισθητική τους.
Το μήνυμα λοιπόν που σας γράφω αποτελεί και ένα είδος σφυγμομέτρησης
των απόψεων και των αντιδράσεων σας στην παρακάτω πρόταση: το αρχικό κεφάλαιο να
συγκεντρωθεί από μετοχές αξίας πχ 100 ευρώ που θα αγοράσουν όσοι
ενδιαφέρονται να πάρουν μέρος στο εγχείρημα. Οι μέτοχοι του σταθμού όπως και οι
«ιντερνετοτηλεθεατές» θα συμμετέχουν στη διαμόρφωση του προγράμματος
στέλνοντας τα δικά τους βίντεο και εκφράζοντας την γνώμη τους ,με όπλο τα εργαλεία
αμφίδρομης επικοινωνίας τα οποία το διαδίκτυο προσφέρει. Εννοείται ότι η
εταιρεία που θα δημιουργηθεί θα διέπεται από τους νόμους μιας ανώνυμης εταιρείας και
τα οικονομικά της θα είναι διαφανή σε όλους τους μετόχους. Η συνέχεια της
μπορεί να εξασφαλισθεί μέσα από διαφημίσεις, οι οποίες αυξάνονται στο ίντερνετ με
γεωμετρική πρόοδο.
Προς τη δημιουργία διαδικτυακών τηλεοπτικών σταθμών κινούνται σήμερα
μια σειρά από παράγοντες, από δημοσιογράφους μέχρι κέντρα πολιτικής και
οικονομικής εξουσίας. Με την ενεργοποίηση της ψηφιακής τηλεόρασης οι σταθμοί αυτοί θα
μπορούν να προβάλλονται όχι μόνο στην οθόνη του υπολογιστή αλλά και της τηλεόρασης.
Το δικό μας μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι αντίθετα με τους υποψήφιους
ανταγωνιστές, που θα θελήσουν να ελέγξουν το νέο μέσο, εμείς μπορούμε να αξιοποιήσουμε
την ελευθερία και τις δυνατότητες συμμετοχής που το ίδιο το διαδίκτυο προσφέρει.
Πιστεύουμε λοιπόν ότι πρέπει να πάρουμε μέρος στο καινούριο πεδίο
που ανοίγεται αντί να το αφήσουμε έρμαιο στις δυνάμεις της παραπληροφόρησης και
της απληστίας. Είναι μια μοναδική ευκαιρία να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό, που
θα αναδείξει νέες δημιουργικές δυνάμεις στον αρτηριοσκληρωμένο τηλεοπτικό χώρο,
θα κάνει γνωστή τη δουλειά άξιων νέων ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση στα
κατεστημένα ΜΜΕ και θα προωθήσει τις ιδέες της δημοκρατίας, της προστασίας
του περιβάλλοντος, της μεγαλύτερης κοινωνικής δικαιοσύνης και της ενεργούς
συμμετοχής των πολιτών στα κοινά.
Πέρα από το να εκφράσω για μια ακόμη φορά τις ευχαριστίες μου, θα
ήθελα την γνώμη σας για το εγχείρημα.
Φιλικά
Στέλιος Κούλογλου
(αναδημοσίευση από asyntaxtostypos.wordpress.com)

Monday, June 23, 2008

ΑΝΤΙΟ ΣΤΗΝ ΑΛΙΚΗ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ


Αύριο, το τελευταίο αντίο στην Αλίκη Τέλλογλου
Τη μεγάλη δωρήτρια του Τελλόγλειου Ιδρύματος στη Θεσσαλονίκη, που πέθανε στη 01.00 μετά τα μεσάνυχτα.
Η νεκρώσιμη ακολουθία θα πραγματοποιηθεί στις 11 το πρωί στον Μητροπολιτικό Ναό Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης με δαπάνη του Τελλογλείου Ιδρύματος το οποίο την ημέρα της κηδείας θα παραμείνει κλειστό σε ένδειξη πένθους.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Τελλογλείου Ιδρύματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με αφορμή το θλιβερό άγγελμα του θανάτου της Αλίκης Τέλλογλου εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο εξαίρει την προσωπικότητα, την ψυχική ευγένεια, την ακεραιότητα και το ήθος της εκλιπούσας η οποία υπήρξε πνευματικός άνθρωπος, με αυξημένη κοινωνική ευθύνη, αταλάντευτη προσήλωση στο χώρο των ιδεών και ανεκτίμητος αρωγός της Τέχνης και του Πολιτισμού όχι μόνο στη Μακεδονία αλλά και τη χώρα ολόκληρη.

Η Αλίκη Τέλλογλου μαζί με τον σύζυγό της Νέστορα Τέλλογλου ίδρυσε το 1972 το Τελλόγλειο Ίδρυμα δωρίζοντας τη συλλογή έργων τέχνης καθώς και ολόκληρη της περιουσίας τους στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, που εγκαινιάσθηκε το Δεκέμβριο του 1999 με την έκθεση «Συλλογές και Δωρεές», στεγάζεται σ' ένα μοντέρνο, εντυπωσιακό κτίριο στη βόρεια παρυφή της πανεπιστημιούπολης.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΕΘΑΝΕ Ο ALBERT COSSERY





Απεβίωσε σήμερα στο Παρίσι, σε ηλικία 94 ετών, ο Αιγύπτιος συγγραφέας Αλμπέρ Κοσερί, ο οποίος διέμενε εδώ και περισσότερα από 60 χρόνια σε ένα ξενοδοχείο της γαλλικής πρωτεύουσας, ανακοίνωσε η διεύθυνση του ξενοδοχείου του και ο τελευταίος του εκδότης. «Μερικές ημέρες πριν από το θάνατό του, αυτός ο εκπληκτικός άνθρωπος έκανε ακόμη τονσυνηθισμένο περίπατό του», πρόσθεσε η διεύθυνση του ξενοδοχείου του.

Ο Κοσερί, ο συγγραφέας που είχε χαρακτηριστεί ως ο «Βολταίρος του Νείλου» για την ειρωνεία του απέναντι στους πλούσιους, έχει συγγράψει στη γαλλική γλώσσα 8 βιβλία που έχουν μεταφραστεί σε περίπου 15 γλώσσες, μεταξύ των οποίων τα: «Ξεχασμένοι από το Θεό», «Οι Τεμπέληδες στην Εύφορη Κοιλάδα» και «Ζητιάνοι και Περήφανοι».

Όπως και οι χαρακτήρες των έργων του, ο Κοσερί είχε επιλέξει να μην έχει τίποτε στην κατοχή του και διέμενε από το 1945 στο ίδιο δωμάτιο του ταπεινού ξενοδοχείου «Λουϊζιάν» στο Σεν Ζερμέν ντε Πρε, όπου και άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Tuesday, June 17, 2008

στουντιο "ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ"-ΤΕΛΟΣ


____________________________________
Ο Νίκος Παπάζογλου μιλά με την Αναστασία Γρηγοριάδου.(03/06/2008)

Σαράντα χρόνια στη μουσική, Νίκο;

Ουoυ, περισσότερα! Είναι μια ζωή, όλη μου η ζωή. Έχω και διάφορα άλλα ενδιαφέροντα, ευτυχώς όμως περιστρέφονται όλα γύρω απ’ τη μουσική και συνυπάρχουν και είναι καταπληκτικό. Ας πούμε όταν αποφάσισα να κάνω ένα στούντιο ηχογραφήσεων, αυτό απαιτούσε δεξιότητα με τα ξύλα, με τα σίδερα, με τα ηλεκτρονικά, όλα όμως περιστρέφονταν γύρω από τη μουσική.

Τι κάνεις αυτόν τον καιρό;

Κοίτα, μου τρώει και πάρα πολύ χρόνο η προετοιμασία των εμφανίσεων. Κατά τα άλλα κλαδεύω, φτιάχνω κατασκευές στο σπίτι, αδειάζω το στούντιο σιγά σιγά. Κλείνει το Αγροτικόν, γέμισε τον τόπο ωραίες μουσικές κι ωραία τραγούδια αλλά δεν είναι πια βιώσιμο.

Σε πικραίνει το κλείσιμο;

Πολύ. Μου πήρε πάρα πολύ χρόνο να κάτσει μέσα μου η απόφαση, αλλά τι να κάνουμε, δεν είχε πια ζωή.

Ο βασικός τρόπος να διαλαλήσεις την πραμάτεια σου για πολλά χρόνια ήταν οι συναυλίες; Ήθελαν αφοσίωση;

Αφοσίωση και πάρα πολλή, σκληρή δουλειά, νύχτα μέρα, τώρα μπορεί να είναι λίγο εύκολα τα πράγματα για όποιον θέλει να κάνει μια περιοδεία, πρέπει να δεχτεί τους όρους βέβαια που είναι χάλια, αλλά πριν από 30 χρόνια το να κάνεις περιοδεία σε όλη την Ελλάδα ήθελε απίστευτο κουράγιο και προσπάθεια. Όλη μέρα για να βγάλεις ένα τηλέφωνο, ένα λιμεναρχείο, να ρωτάς για το δρομολόγιο Απρίλη μήνα και να σου λένε τον Ιούλιο θα ξέρουμε. Ήθελε νεύρα πολύ γερά να κάνεις κάτι τέτοιο. Είπα θα κάνω μια μόδα και θα γυρίζω από χωρίου εις χωρίον και αυτό έκανα. Σε αυτά είμαι καλός. Όταν ταχθώ να κάνω κάτι, βάζω όλη μου την ενέργεια σε αυτό και δόξα να ’χει ο γιαραμπής, μέχρι τώρα τα κατάφερα.

Σε τι δεν είσαι καλός;

Πέφτω πολύ εύκολα όταν μου τραβήξουν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια, δεν μπορώ να σταθώ όρθιος. Το κρατώ μανιάτικο βέβαια μετά, αυτή είναι άλλη αδυναμία.

Το τραγούδισμά σου δεν έχει ένα χαρακτηριστικό, μόνο λαϊκό, ροκ ή παραδοσιακό. Έτσι τραγουδούσες πάντα; Είναι επιρροές από χίλια δυο πράγματα. Έχω θητεύσει σε πολλών ειδών διαφορετικές μπάντες και είχα την τύχη να συνεργαστώ και με εξαιρετικούς μουσικούς που μου έμαθαν ένα σωρό πράγματα. Είχα τα αυτιά μου ανοιχτά σε ό,τι μουσικές ακουγόντανε, κατά κά-ποιο τρόπο ό,τι με ζέσταινε γινόταν δικό μου και με ένα μαγικό τρόπο αυτά έχουν συντηχθεί μέσα μου.

Δεν λες ότι ενώθηκαν, λες έγινε σύντηξη. Γιατί;

Γιατί λιώσανε όλα μαζί και κάναν ένα καινούριο μέταλλο. Όπως στη χημεία ή στη μεταλλουργία γίνεται η «συνέργεια», όπου βάζεις κάποια μέταλλα σε κάποια ποσοστά και το νέο υλικό που προκύπτει ξεπερνάει σε ιδιότητες το καθένα από αυτά ξεχωριστά, δεν είναι απλώς το άθροισμά τους.

Στην εποχή μας σε όλο τον κόσμο συνυπάρχουν πολλοί πολιτισμοί. Αυτή η συνέργεια θα μπορούσε να είναι το ζητούμενό μας στα μουσικά μας πράγματα στην Ελλάδα και στη Θεσσαλονίκη ειδικότερα;

Κοίτα, η Θεσσαλονίκη ειδικά δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε, ένα κοσμοπολίτικο μέρος όπου είχαν συντηχθεί πραγματικά πολιτισμοί και είχαν παράξει κάτι καταπληκτικό. Τώρα δεν το βλέπω να συμβαίνει, από τη μεριά μου το πρεσβεύω, εξ’ ου και το σημείωμα του δίσκου «Χαράτσι». Σήμερα αυτό που μας εμποδίζει είναι η ξενοφοβία. Έχει έρθει πολύς κόσμος να μείνει στη Θεσσαλονίκη. Πρέπει να σμίξουμε με αυτούς τους ανθρώπους. Να μάθουμε από αυτούς και να τους μάθουμε κι εμείς πράγματα. Είναι γείτονές μας. Αν σκεφτείς, μιλάμε αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, γαλλικά και δεν ξέρουμε ούτε μια αρβανίτικη λέξη. Μια βουλγάρικη, μια γεωργιανή, δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε με αυ-τούς τους ανθρώπους, είναι φοβισμένοι, αισθάνονται σε εχθρικό περιβάλλον, τι είναι αυτό το πράγμα, χάλια.

Τι άλλο νομίζεις θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε σήμερα στη Θεσσαλονίκη και δεν το κάνουμε;

Για μένα δεν υπάρχει και πολλή ελπίδα για τη Θεσσαλονίκη. Ξέρεις την αγάπη μου για αυτήν την πόλη, αλλά όταν βλέπεις πώς έχει σπάσει ο κοινωνικός της ιστός για να μας κουμαντάρουν σαν χαϊβάνια, τι να πω... Αυτή η έκρηξη καταναλωτισμού τα τελευταία 20 χρόνια είναι κάτι απίστευτο. Lifestyle, σου λέει, όλοι πρέπει νάχουν ένα αυτοκίνητο, ένα… φόλεξ στο χέρι. Δεν μπορείς να συνεννοηθείς πια. Περνάει κάποιος, έχει βάλει εξάτμιση στο αυτοκίνητό του ένα μπουρί και αναστατώνει τον τόπο. Αλλος έχει ένα σύστημα που θέλει άλλες τέσσερις μπαταρίες στο αμάξι του για να συντηρηθεί και σκοτώνει περνώντας με τα μπάσα του. Οι άνθρωποι επενδύουν σε άλλα πράγματα, έχει γυρίσει η πυξίδα και δεν δείχνει το Βορρά.

Και πώς σου φαίνεται ότι σε αυτές τις συνθήκες υπάρχουν νέα παιδιά που το ψάχνουν και κάνουν γκρουπ και μουσικές;

Ξέρω πάρα πολλά τέτοια παιδιά. Δημιουργικά, έχουν τόση όρεξη για τα πάντα και υπάρχει ένα περιβάλλον που κάνει τα πάντα για να τα καταστρέψει. Πού να πάν να ακούσουν μουσική αυτά τα παιδιά; Να δούνε ζωντανά μια ορχήστρα; Τίποτα. Συνδυασμένες κινήσεις αστυνομίας, δήμου, υγειονομικού, εφορίας, ΙΚΑ, ΤΕΒΕ κλείσαν όλα τα μικρά στέκια τα οποία αποτελούσαν βήμα και τόπο συνεύρεσης. Τι μένει; Να πίνεις ένα φραπέ στην Αρετσού ακούγοντας αυτό το τυραννικό πράγμα στα μεγάφωνά τους που χρησιμοποιούσαν στον ψυχρό πόλεμο για πλύση εγκεφάλου και μπορεί να σε κάνει μαλάκα σε δέκα ώρες; Ο περίγυρος είναι πολύ δύσκολος για να κάνουν ό,τι κάνουν αυτά τα παιδιά.

Δεν ήταν πάντα δύσκολα; Το καλό πάντα δεν το έψαχνες;

Ήταν, αλλά, ας πούμε, τα χρόνια που μεγάλωνα εγώ υπήρχε μια αισιοδοξία, ότι όλα θα παν καλά. Αυτό το πράγμα σου το έδινε ο περίγυρος. Σου το έδιναν με τη συμπεριφορά τους οι γείτονες, άνθρωποι που προσπαθούσαν για το καλύτερο, δυναμικοί, αφοσιωμένοι στο καθήκον τους. Αυτό σου έδινε μια σιγουριά, πατούσες γερά για να σαλτάρεις κι εσύ λίγο. Τώρα άμα είναι άμμος κάτω, πόσο ψηλά να σαλτάρεις;

Με τα χρόνια που περνούν και ό,τι διάλεξες να κάνεις, είσαι συμφιλιωμένος;

Απόλυτα. Αλλιώς δεν θα μπορούσα να αντέξω τον εαυτό μου, να κοιταχτώ στον καθρέφτη, θα τον έκανα κομμάτια. Δεν έχω κάνει σε ζητήματα αρχών ποτέ την παραμικρή υποχώρηση, σε ζητήματα στρατηγικής ελάχιστα.